جایی از پیکرم درد می‌کند که اسمش را بلد نیستم. آواربرداری از آن ساختمان فروریخته با هشتاد تن بمب چند ساعت طول کشید؟ من تمام آن ساعت‌ها منتظر بودم خبر بیاید سید آن زیر زنده مانده است. روز شنیدن خبر انفجار پیجرها انگشترم را نذر امام رضا کرده بودم که زنده بماند. یادم نیست در آن ساعات طولانی چقدر خوابیدم، ولی خوب یادم هست که هر وقت میخواستم بخوابم و چشمانم بسته می‌شد خودم را در ضاحیه بیروت می‌دیدم، شبیه حرکت یک روح بالای سطح زمین که دارد از لا به لای آن تل ساختمان‌های آوار شده میگذرد و در جستجوی چیزی است. با اینکه شناختم از سید خیلی از دور و خیلی عمومی بود و احساس شخصی قابل توجهی نداشتم. هیچ وقت در عمرم بیروت را از نزدیک ندیده بودم ولی می‌دانستم آنجا دور نیست، و سید هم فارسی بلد بود، و من هم بارها سخنرانی‌هایش را دیده بودم و آن تصویر پیامبر گونه‌اش در جنگ ۳۳ روزه وقتی به ناو اسراییلی اشاره میکرد و منفجر می‌شد، یکی از قشنگترین صحنه‌های خبری تمام عمرم بود. وقتی انتظار تمام شد و خبر شهادت تایید شد بلند و طولانی گریه کردم. انگشترم را به ایران همدل اهدا کردم تا به لبنان ببرند. اینجای بدنم دقیقا کجاست که امشب درد گرفته؟ بدنم شاید شبیه بدن بارداری شده. میدانی وقتی بارداری هیچ عضوی دیگر دقیقا همان نیست که بود. رحم آنقدر قوی و سلطه‌جو است که تمام بدن تغییر می‌کند تا جنین حالش خوب باشد و جا داشته باشد برای بزرگ شدن. برای همین بقیه اعضا خیلی در هم فرورفته و فشرده می‌شوند و موقع دردهای روزمره آدم گاهی شک میکند کجایش درد می‌کند. شاید امشب درد حمل یک نوزاد دارم که وجود ندارد؛ یا یک جنین مرده. خدا یا چه فرقی می‌کند یک مادر باردار، یک مادر تازه زایمان کرده، یک نوزاد یک روزه در تهران باشد یا در روستایی در اراک یا در ضاحیه بیروت؟ من قبل از این جنگ‌ها فکر میکردم جنایت کشتن جنین داخل شکم مادر با مغول ها از این جهان حذف شده است. کی آمادگی داشتم ببینم زایشگاه ها را بمباران می‌کنند؟ من هیچ وقت بیروت را ندیده‌ام اما زایشگاه ها همه جا شبیه هم هستند. مادران در حال وضع حمل یا تازه وضع حمل کرده همه شبیه هم هستند. نوزادها همه یک بو می‌دهند و پایین چشم همه شان پف دارد، مثل بدن مادران. من این بدن‌ها را میشناسم، که تکه تکه شده اند و زیر آوار دفن شده‌اند. اینجا اسمش چیست که از شدت دردش از سر شب دارم گریه می‌کنم؟ نمیتوانم بخوابم. طاقت ندارم روحم دوباره برود در خرابه های ضاحیه و سرگردان صدای گریه نوزادهای یک روزه را دنبال کند، صدایی که دیگر نیست ولی من خوب می‌شناسمش و میدانم چقدر این صدا آغوش یک زن را تحریک می‌کند برای گشتن و یافتن آن نوزاد. یا صاحب‌الزمان ببین ما یک پیکر شده‌ایم، و آن پیکر خونین‌ترین پیکر بعد از قرن هاست... _طاهره حبیبی «توقفگاه بین دو دنیا ‌(زندگی در زمانه جنگ)» https://ble.ir/tavaghofgah

هم‌ زنده‌ایم، هم ز غمت مرده‌ایم ما این چله را چگونه به سر برده‌ایم ما؟! «سعید سلیمان پور»

ما لبنان رو تنها گذاشتیم! [این متن مخاطبان خاص دارد] کدوم کشور رو کجای دنیا می‌شناسین که وقتی ۴۰روزه رهبرش رو، عالی‌ترین مقام سیاسی و مذهبی‌ش رو ترور کرده‌ن، کارخونه‌ها و پل‌ها و پالایشگاه‌هاش رو زده‌ن، مردمش رو شهید کرده‌ن، فرماندهان عالی‌ش رو در سه سطح شهید کرده‌ن، در نسخهٔ نخست الزامات آتش‌بسش، شرط بذاره دشمن باید پاش رو از چند تا کشور دیگه بکشه بیرون؟! کجای دنیا دیدین کشوری برای آتش‌بس از همون کلمهٔ اول شرط کنه همسایه‌هاش هم باید در امنیت و صلح و آرامش باشن؟ بی‌وفا نباشین نسبت به این جمهوری اسلامی مظلوم مقتدر... اون وقت که هیچ جنگی نبود، سپاه قدس و حاج‌قاسم سلیمانی و یارانش صبح و شبشون رو خارج از مرزهای ایران می‌گذروندن که محور مقاومت رو شکل بدن. سیدرضی‌ها، سردار زاهدی‌ها، میلاد بیدی‌ها و هزارهزار جوون پاسدار عین میلاد، مدافعان حرم‌ها، فواد شکر و ابراهیم عقیل و عماد مغنیه‌ها پابه‌پای هم کنار هم دهه پشت دهه مبارزه کردن که محور مقاومت مرز نشناسه. یادتون رفته پیکر سردار ما، شهید نیلفروشان رو از کنار پیکر سیدحسن در قلب بیروت بیرون کشیدن؟ براتون معنایی نداره این قاب دوتایی؟ تا اسرائیل حروم‌زاده اومد خدعه کنه انشقاق ایجاد کنه بین محور مقاومت، رفتین توی بازی‌ش؟ تا بلافاصله بعد آتش‌بس موقت، لبنان رو زد که هم دوباره پای آمریکا رو وسط بکشه نذاره جنگ به نفع ایران تموم شه، هم وحدت جبههٔ مقاومت رو به هم بزنه، نوحه‌خون بازی‌ش شدین؟ می‌دونین زبون ملامت ندارم و خاک پاتونم ولی دلخورم، دلگیرم... مؤمن نباید وسط جنگ انقدر زود فریب بخوره که... تا دری به تخته می‌خوره با شعار خیانت میاین وسط... بعد هر تشییع هم سرتون رو میندازین پایین از مسئول شهید حلالیت می‌طلبین... به خود بیاین دیگه تصدقتون...مؤمن انقدر راحت تهمت نمی‌زنه... رفتار سران مملکت رو بعد حمله به لبنان شریف ببینید. یک نفر گفت به ما ربطی نداره؟ یک نفر گفت برن مشکلشون رو خودشون حل کنن؟ یک نفر گفت آتش‌بس همچنان معتبره؟ عوضش چی گفتن؟ برین پیام آقای قالیباف رو بخونین و مطمئنم نخوندین که اگه خونده بودین این‌جور بی‌انصافی نمی‌کردین... به قرآن درد شهادت آقامون تا قیامت بسه. نمک نریزین رو این زخم. این جمهوری اسلامی که آقای خامنه‌ای ساخته، هرگز از محور مقاومتی که خودش ساخته و خودش حمایت کرده، دست نخواهد کشید. از خون این همه شهید ایرانی در لبنان، از حرفای سیدعباس موسوی و شهید نصرالله بفهمید حزب‌الله لبنان فرزند انقلاب اسلامیه. پدر فرزند خلف نازنینش رو رها نخواهد کرد. امانت‌دار خون سیدحسن و سیدعلی‌آقا باشین. با نوحه‌خونی و شعار نابه‌جا به خدعهٔ دشمن برای جدایی حزب‌الله لبنان از جمهوری اسلامی ایران دامن نزنید. خاک پاتونم. کوچیکتونم. فدای غیرت و اخلاص و ایمانتون. هوشیار باشید. پرستو علی‌عسگرنجاد http://ble.ir/parastooasgarnejad

این صحبت‌های آقا را برای مرتب شدن ذهن خودم مرور می‌کنم: یکی از برادرها گفتند آن کسانی که عناصر قدرت در اختیار آنها است، مثلاً عناصر امنیّتی و نظامی و مانند اینها، در مواقع حسّاس در مقابل رژیم صهیونیستی مثلاً به وظیفه‌شان عمل نمیکنند، تبدیل میشوند به بیانیّه‌نویس! این درست نیست؛ نه، آن کسانی که باید کاری را انجام بدهند، در وقت خودش کار را انجام دادند. اگر آن کاری که شما متوقّعید انجام بگیرد و انجام نمیگیرد، دنبال کنید و تحقیق کنید ــ که البتّه بعضی جاها قابل تحقیق هم نیست، برای اینکه مسائل سرّی است خیلی از این مسائل ــ خواهید دید که نه، موجّه است؛ یعنی آن عملی که انجام گرفته یا عملی که انجام نگرفته، کاملاً دارای توجیه است. رهبر شهید انقلاب- ۱۴۰۳.۱۲.۲۲ هرچقدر لازم می‌دانید دنبال کنید، تحقیق کنید، سوال کنید، درخواست کنید، اما سوءظن نداشته باشید. دشمن روی سوءظن‌های ما حساب باز می‌کند. «ادراکات | فاطمه رایگانی» https://ble.ir/edraakaat

چهل روز گذشت صدایی که می‌شنوید تنها گوشه‌ای از احساسات مردم داغدار ایران پس از شهادت رهبر عزیزشان است... با صدای شما 🖤 @Sedkhareji✔️

گل‌ها و آدم‌ها در یک گروه دوستانه که پس از جنگ تشکیل شده، دوستی عکس گلدان خانه‌اش را گذاشت و توضیحی نوشت؛ «قبل رفتن گلم شکست، دلم نیومده بندازمش دور. ساقه رو تکه تکه قلمه زدم توی خاک، روش کیسه گذاشتم. حالا که بعد از بیست روز برگشتم خونه با این برگ تازه مواجه شدم. عاشقشونم. به‌معنای واقعی دوام آوردن رو به من یاد دادن...» جز این، امروز روایت دیگری از گلدان و جنگ شنیدم؛ به هلال احمر رفته بودم تا بچه‌های امدادگر را ببینم و خسته نباشید بگویم. در حیاط کوچک اداره چند نفری دور هم نشسته بودند و چای می‌خوردند. یکی از مدیران میدانی گفت: «بالاخره بعد از چهل روز به خانه رفتم. گل‌ها هنوز سالم مانده بودند.» او ادامه داد که؛ در تمام این چهل روز به گل‌هایش فکر کرده که مبادا از بی‌آبی پژمرده شده باشند. اما فرصت اینکه به خانه برود نداشته. هر ساعتی از شبانه روز که به هلال احمر می‌رفتم، او و بسیاری دیگر آنجا بودند، بی‌وقفه، بی‌غفلت و آماده. دیگران هم حتما گلی، گل‌هایی در خانه داشتند. کسی یا حتی چیزی که نگران و دلتنگی باشند. ولی «دشواری وظیفه» پای رفتن به خانه نگذاشته بود. بهار اما انگار در این چهل روز هوای گل‌ها را، آدم‌ها را داشته است. #جنگ_در_بهار علی‌رضا آل‌یمین «نوشتن در زمانه‌ی عسرت» https://ble.ir/alireza_aleyamin

بعنوان کسی که سوخت موشک‌های ایرانه میگم سوخت خودم حرفای سید مجتبی هست. «شهاب پارسا» https://ble.ir/shahab_twt

📝 پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی به‌مناسبت چهلمین روز شهادت قائد عظیم‌الشأن انقلاب (قدّس الله نفسه الزکیه) و مسائل مهم مربوط به جنگ تحمیلی سوم 📲 @rahbar_enghelab_ir

💢مهم‌ترین نکاتی که باید در این روزها به آن‌ها توجه کنیم.💢 🇮🇷 این ایام جایگاه ما کجاست؟ هر کدام از ما باید وظیفه خودش را انجام دهد. 🎙دکتر علی غلامی 📌برنامه زمانه 🗓جمعه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ ❇️ #نشر_حداکثری #دکتر_علی_غلامی #بنیاد_شهید_پالیزوانی (ره) 📲 سایت | بله | ایتا | سروش+ | روبیکا

‌ کاپشن صورتی ها و کیف صورتی ها و.. خیالتون راحت، موشک صورتی ها از خونِتون نمی‌گذرن🏹》🩷 #تصویرسازی ‌@Medadak_ir

بسیار مهم / دبیرکل حزب الله لبنان: جمهوری اسلامی تحت هدایت ایشان (رهبر معظم انقلاب) توانست جراحت‌ها را التیام بخشد، میدان را تثبیت کند و با ناکام گذاشتن دشمن آمریکایی-صهیونی در رسیدن به اهدافش، پیروزی بزرگی رقم زند؛ تا آنجا که دشمن با خواری و تسلیم در برابر شروط برحق ایران، پای میز مذاکره آمد. @he_barati