سلام به صدمین خودکار بیک، به امید گم نشدن.

واسه ملتی که پذیرای بمب اتمه طاعون یه جوک کسشره.

با تنهایی عجین شو.

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش ابر، با آن پوستین سرد نمناکش باغ بی برگی روز و شب تنهاست با سکوت پاک غمناکش ساز او باران، سرودش باد جامه‌اش شولای عریانی‌ست ور جز اینش جامه‌ای باید بافته بس شعلهٔ زر تارِ پودش باد گو بروید، یا نروید، هر چه در هر جا که خواهد، یا نمی‌خواهد باغبان و رهگذاری نیست باغ نومیدان، چشم در راه بهاری نیست گر ز چشمش پرتوِ گرمی نمی‌تابد ور به رویش برگِ لبخندی نمی‌روید باغ بی برگی که می‌گوید که زیبا نیست؟ داستان از میوه‌های سر به گردونسای اینک خفته در تابوتِ پستِ خاک می‌گوید باغ بی برگی خنده‌اش خونی‌ست اشک آمیز جاودان بر اسبِ یال افشانِ زردش می‌چمد در آن پادشاه فصل‌ها، پاییز _مهدی اخوان ثالث_

,

همیشه خواب تو دیدن، دلیل بودن من بود.