منتشر شد طومار (2) ✍ علی راد لینک دانلود https://jap.isca.ac.ir/article_75316.html @OstadRad

تحلیل انتقادی صوفی‌انگاری حضرت عیسی با تأکید بر گزاره‌های عهد جدید چکیده : با آغاز مطالعات انتقادی کتاب مقدس در قرن هجدهم میلادی و بحث درباره شخصیت تاریخی حضرت عیسی(ع)، زندگی اجتماعی وی نیز مطمح‌نظر قرار گرفت و به ارائه دو نظریه متفاوت در قالب ایشان انجامید: حضرت عیسی(ع) به مثابه زاهدی اخلاق‌مدار یا مصلحی انقلابی. با توجه به برخی گزاره‌های عهد جدید و بافت سیاسی‌ ـ اجتماعی زمانه حضرت عیسی(ع)، به نظر می‌رسد خوانش زاهدانه جامع و مبتنی بر جملگی گزارش‌ها از زندگی آن حضرت نیست. این پژوهش با تحلیل فرازهایی از عهد جدید، ارائة سیمای صرفاً اخلاقی و متغافل از رخدادهای اجتماعی حضرت عیسی(ع) را نقد می‌کند. سپس بر پایه تحلیل تاریخی دوران شکل‌گیری مسیحیت، زمینه‌های ظهور این دیدگاه را بررسی می‌کند. تحلیل متنی گزاره‌های عهد جدید درباره عملکرد اجتماعی حضرت عیسی(ع) نشان می‌دهد که وی افزون بر اهتمام به مباحث اخلاقی، بر اصلاح جامعه و حاکمیت نیز تأکید داشته و ارائه تصویری صرفاً اخلاقی و متسامح معلول غلبه خوانش اخلاقی و مسامحه‏گرایانه پولس، تضعیف مسیحیان و حمایت امپراتوری روم از آیین‌های اخلاق‌محور و به چالش کشیده شدن انتظار مسیحا پس از تصلیب حضرت عیسی(ع) بوده است. کلمات کلیدی : شخصيت اجتماعي حضرت عيسي(ع) , اخلاق فردگرايانه , پولس , عهد جديد, تحليل انتقادي . لینک دانلود : http://marefateadyan.nashriyat.ir/node/2020853 •┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈• @OstadRad Books : https://B2n.ir/r67349 Articles : https://B2n.ir/j95840 Lectures : https://B2n.ir/w50917

تاریخ علم پزشکی مسلمین در کتب تراجم و رجال جدا سازی اعضای متصل نوزاد ✍️علی راد ابن ماکولا در معرفی أخرم بن مالك بن جعفر در وجه تسمیه او به أخرم به این نکته اشاره می کند که هنگام تولد انگشت ابهام پایش به بینی او متصل بود لذا با استفاده از آهن بخشی از بینی او بریده شد . عبارت ابن ماکولا چنین است : « الأخرم بن مالك بن جعفر بن كلاب بن ربيعة بن عامر بن صعصعة بن معاوية بن بكر ابن هوازن بن منصور بن عكرمة بن خصفة بن قيس بن عيلان ، سمى بذلك لان أمه ولدته وإبهام رجله ملتصقة بأنفه فقطعت بحديدة » ( ابن ماكولا , إكمال الكمال , ج 1 , ص 37 ) . درباره چند و چون این عمل جراحی در دوران نوزادی اطلاعات گسترده ای در اختیار نداریم اما همین مقدار گویای تبحر پزشگان مسلمان در جدا سازی اعضای متصل نوزدان در قرون اولیه است به گونه ای که جان نوزاد به خاطر نیفتد هر چند که نشانه های جراحی بر اندام او باقی می ماند . بایسته است که پژوهشگران در مطالعه القاب دقت بیشتری نموده و به دلالت های مختلف آنها توجه ژرف نمایند . @OstadRad

گونه‌شناسی احادیث تفسیری؛ از نظریه تا تطبیق ✍ علی راد چکیده تفسیر روایی، کهن‌ترین نظریه‌ تفسیری قرآن به شمار می‌آید و پیشینه آن به عهد نبوی می‌رسد. از جمله مؤلفه‌های متمایز کننده این نظریه از سایر نظریه‌های تفسیری، مؤلفه منبع (روایت تفسیری)است. در این نظریه، سنّت یا حدیث، به عنوان منبع اصلی، به دو نوع «قرآن‌شناسی» و «تبیینی»قابل تقسیم است. احادیث تبیینیویژه‌تر از قرآن‌شناسی بوده و به روایاتی اطلاق می‌شود که حاوی آگاهی‌های متناسب و مؤثر در تبیین مدلول‌ها و مقصودهای قرآنی بوده یا مفاهیم آیات را در تحلیل حوادث و مسائل به کار برده باشند. شاخص روایاتتبیینی در مقایسه با احادیث قرآن‌شناسی عبارت است از متن‌محوری و دلالت تبیینی؛ یعنی روایتی که عمل تبیین آیه یا سوره در آن رخ داده باشد. مراد از تبیین نیز عرضه مدلول قرآنی در سطوح زبانی، مفهومی و مقاصدی است. اشتراک موضوع با قرآن، کارکرد معناشناختی و اعتبار مصدر از شرایط روایات تبیینیاست. در این پژوهه، چیستی، شرایط روایت تفسیری، گونه‌شناسی روایات تفسیری، رهیافت معیار و رویکردهای کهن و جدید در این مقوله با رویکرد انتقادی بررسی شده است. کلیدواژه‌ها " احادیث تفسیری تفسیر اهل‌بیت تفسیر روایی روش‌شناسی تفسیر گونه‌شناسی احادیث. لینک دانلود مقاله : http://exegesis.riqh.ac.ir/article _12418.html 🆔✨@OstadRad✨

لینک خرید؛ http://B2n.ir/w15952 @OstadRad

منبع: کانال نسخه پژوهی @OstadRad

معیارهای کاربست قاعدۀ تفسیری «حجیّت مفاد جمله‌های مستقل قرآن» در «المیزان» و «التحریر و التنویر» چکیده قاعدۀ «حجیّت مفاد جمله های مستقل قرآن» از قواعدی است که در تفاسیرمعاصر بدان توجه شده است. علامه طباطبائی و ابن عاشور در آثار اثرگذارِ خود؛ «المیزان» و «التحریر و التنویر» و در لابه لای مباحث تفسیری، این قاعده را به کار گرفته اند. با این حال، معیارها و شرایط کاربست آن را در چارچوب نظریۀ منسجمی تشریح نکرده اند تا دیگران بتوانند قاعده را به گونه ای روشمند در مطالعات تفسیری به کار گیرند و گستره و صحّت بهره گیری این دو مفسر از قاعدۀ مذکور را بسنجند. از گردآوری و تحلیل دیدگاه های علامه و ابن عاشور به دست می آید که هر دو در کاربرد قاعده بر معیارهایی مشترک؛ چون اشارۀ جملات به سنن الهی ، دلالت جمله ها بر ضوابط اعتقادی و اخلاقی، وجود تعلیل در جملات و تطابق جمله ها با امثال تکیه زده اند. روایات معصومان(ع) و قانون «مورد مخصص نیست.» از معیارهایی است که علامه به طور اختصاصی بدان توجّه کرده است. از این رو با آنکه هر دو مفسر در به کاربردن قاعده تاحدودی با یکدیگر همراه بوده اند، اما علامه به دلیل بهره مندی از روایات اهل بیت(ع)، در کاربست نظام مند قاعده عملاً نسبت به ابن عاشور پیشی گرفته است. کلیدواژه‌ها : قواعدتفسیر , جملۀ مستقل , استقلال معنایی , المیزان التحریر و التنویر . لینک دانلود : https://ptt.qom.ac.ir/article_2532.html @OstadRad