_

سلام ( :

- میپرسی کی‌ام؟! چند تکه استخوان در انتظار پایانِ روزهای تکراری .

دعا بفرمائید این حقیر رو ..

_

_

‌گاهی چیزی که به نظر میاد اینه که تو داری به یک اتفاق کوچیک واکنش نشون می‌دی ؛ اما در واقع داری به ماه‌ها فشارِ جمع‌شده و احساسات ابراز نشده، واکنش نشون می‌دی .

زخم‌ها خوب می‌شن . . اما جای بعضی‌هاشون مثل نقشه‌ای می‌مونه که بهت یاد میده نباید از کجاها رد شی.

چه دردیست در میان جمع بودن ولی در گوشه ای تنها نشستن برای دیگران چون کوه بودن ولی در چشم خود آرام شکستن برای هر لبی شعری سرودن ولی لبهای خود همواره بستن به نزد عاشقان چون سنگ خاموش ولی در بطن خود غوغا نشستن به غربت دوستان بر خاک سپردن ولی در دل امید به خانه بستن به من هر دم نوای دل زند بانگ چه خوش باشد از این غمخانه رستن...

چندروز دیگه، برای همیشه ندارمتون. پس، «پیش‌از خداحافظی‌ات، چتری به دستت می‌دهم. آهی به راهت می‌کشم. شاید که برگردی»

به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد ، که تو رفتی و دلم ثانیه‌ای بند نشد (:

دلم را گرفتی و بردی ، دیدارمان ب قیامت عزیزتر از جانم ("