خوش به حال اونایی که الان دارن زیر این بارون راه میرن، فرض کن،دوتایی بزنیم بیرون یه چایی مشتی بخوریم در حالی که دونه های بارون روی شونه ها مون می رقصه:)

بابا نزنید تو حس و حالم:)

اونقدرا ام جذاب نبود:) ادیت خودمه دیگه مشخصه؟🥲😂

نمیتونین فکر کنید چقدر تو حال ندارم ترین حالت ممکن ام

چشمت سیاه بود،مثل روزگار من،مثل این چاقو....

مثل آخرش که میریم توی تابوت:)

من کجام؟ زندگیم چطور شده؟یکنواخت و کسل کننده،من برای این زندگی ساخته نشدم. . . من کوشم؟ دختری که دیگه رویاپردازی نمیکنه... نمیخونه... نمی رقصه... چرا اینجوری شدم؟؟ من اینجوری نبودم کجاس اون قوه تخیل ام که همیشه تو این مواقع نجاتم میداد؟من بدون اون هیچ ام،قوه تخیل عزیزم،ببخشید که ذوق تو کور کردم،معذرت میخوام قدرت و نمیدونستم،بدون تو زندگیم ناجوره،خیلی ناجوره،کمکم کن:)

دلم برا زندگیم که وایب قهوه ای موکا رو میداد تنگه:)) و این تنها جایی عه که چیزی از دست خواب بر نمیاد:)

شاید باید بشینم و هری پاتر و کروئلا و دوشیزه و آنشرلی( سریالش) و ببینم. اینا عشقای منن:))

اسپرتو،پاترونام:))

بزن بارون،ولی آروم:)

دوست جدیدم و دیدید؟:)