✍استاد سید عبداللّه فاطمی نیا: کارد به استخوان می‌رسد متوسل شوید به روضه حضرت باب الحوائج علی‌اصغر(روحی فداه)، که به قول اهل طریقت بسیار مجرب ونافع است. وللّه تمرکز کردن در روضه این آقازاده کار هر کسی نیست

مرحوم دشتی در مقدمه ترجمه نهج البلاغه مینویسد: «از آغاز تحصيلات حوزوى كه ترجمه‌هاى موجود را مطالعه مى‌كردم و كاستى‌هاى مفهومى را مىيافتم، نگران و در فكر چاره انديشى بودم كه يكى از نوشته هاى جرج جرداق مسيحى را خواندم كه اعتراف كرده بود: «جاذبه‌هاى كلمات امام على (عليه السّلام) شورى در من ايجاد كرد كه ۲۰۰ بار نهج البلاغه را مطالعه كردم». ️چنان بر خود لرزيدم و به تعصّب و غرور اعتقادى من ضربه وارد شد كه تا مدّتى حالت عادّى نداشتم و بر خود نفرين میکردم كه چرا يك مسيحى ۲۰۰ بار نهج البلاغه را مىخواند امّا من كه خود را از شيعيان امام على عليه السّلام مى‌شمارم و ادّعاى محبّت و ولايت او را دارم به راستى چند بار نهج البلاغه را خوانده ام و با مفاهيم ارزشمند آن به چه ميزان آشنايى دارم. ما كه در خانواده شيعه، از پدر و مادرى شيعه، و از خاندان شيعه و در كشور شيعيان قرار داريم، چرا بايد با نهج البلاغه بيگانه باشيم».

منبر قرآنی: موضوع:چه کنیم چشم برزخی‌مان باز شود؟ مکان منبر : مسجد القرآن

گفتمان قرآنی: موضوع:جامعیت انسان کامل در نهج البلاغه مکان گفتمان؛ مسجد القرآن

نکته ای ازآیت الله مصباح یزدی ره: انسان اگر بخواهد در معاشرت بر دیگران اثرگذار باشد، بايد رفتارش طورى باشد كه آنها احساس كنند خيرخواهشان است اگر احساس رقابت كنند هرگز به حرف اينها گوش نمى‏دهند، تبلیغ یعنی همین.

در سالروز( حکمت وفلسفه) یاد ونام علامه طباطبایی، علامه شهید مرتضی مطهری؛ علامه محمد تقی جعفری، علامه حسن زاده آملی، علامه مصباح یزدی وسایر اساتید را گرامی می داریم

ازحضرت امام علی بن موسی الرضا (عليه السلام) روایت شده است: عبادت به فراوانى روزه و نماز نيست بلكه عبادت به بسيار انديشيدن در كار خداوند است لَيسَتِ العِبادَةُ كَثرَةَ الصِّيامِ وَ الصَّلاةِ، وَ إنَّما العِبادَةُ كَثرَةُ التَّفَكُّرِ في أمرِ اللّهِ تحف العقول صفحه۴۴۲

نکته ای ازآیت الله جوادی آملی : بهترین فرصتی كه برای ما از نظر كرامت وجود دارد این است كه حداقل برای خودمان یك چشمه باشیم، اگر نتوانیم یك جامعه‌ای را سیراب بكنیم لااقل خودمان تشنه نمانیم. و راه‌های عملی ‌اش این است که وجود مبارك امام رضا (ع) فرمود : ساكت بودن، حرف ‌های زاید و بیخود نزدن، این بابی از ابواب حكمت است! آدم كه مرتب دهن باز نمی ‌كند، هر حرفی بزند یا چشم باز نمی‌ كند هر جایی را ببیند، چون همه اینها یك سلسله اموری است كه وارد حوزه بدن و جان ما می‌شود، و هنگام مرگ برای ما مشكلات ایجاد می‌كند.