📗 کتاب صوتی شهید کربلا / قسمت پنجم 🏴 در قسمت پنجم در‌ باره‌ی حماسه‌ی خاندان امام حسین(ع)، حضرت علی‌اکبر(ع) نخستین بنی‌هاشم و یادگار برادر حضرت قاسم‌(ع)، ماه بنی‌هاشم حضرت ابوالفضل(ع) و شیرخواره حضرت علی‌اصغر(ع) می‌پردازد.

📗 کتاب صوتی شهید کربلا / قسمت ششم 🏴 در قسمت ششم در باره‌ی تنها ماندن امام حسین(ع)، آخرین وداع، مرگ با عزت، آزاده باشید، تیری بر قلب آفتاب، آغشته به خون، با فرزند برادر و تشنه لب می‌پردازد.

📗 کتاب صوتی شهید کربلا / قسمت هفتم 🏴 در قسمت هفتم و آخرین قسمت در باره‌ی غارت خیمه‌ها، تاختن بر بدن امام حسین علیه السلام می‌پردازد.

🏴 نگاهی دوباره به عاشورا و زیارت عاشورا (۳) ✅ حادثه کربلا، اگر چه در سال ۶۱ هجری و در عصر حاکمیت اُمویان روی داد، اما زمینه‌ها و ریشه‌های وقوع این حادثه را نباید در همان زمان وقوع حادثه جستجو کرد، بلکه باید پرسید: چطور شد که اشراف قریش، پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) به راحتی توانستند بر مقدّرات جامعه اسلامی مسلط شوند؟! 🔸چگونه توانستند به نام دفاع از دین اسلام که سال‌ها برای نابودی آن از هیچ اقدامی دریغ نورزیده بودند، فرزند پیامبر اکرم(ص) را که بارها از سوی آن حضرت به عنوان کشتی نجات امّت، سرور جوانان اهل بهشت، امام و راهنمای مردم معرفی شده بود، به اتّهام خارجی بودن در کربلا به شهادت برسانند، اهل بیت آن حضرت را به اسارت ببرند و باورهای اسلامی را به باد تمسخر و استهزا بگیرند و حتی منکر نزول وحی بر رسول خدا شوند؟! 🔸باید دید چه نسبتی میان واقعه کربلا با آن شرایط، وجود داشت که حتی برخی اصحاب رسول خدا (ص) و تابعین آن حضرت آن چنان دگرگون گشتند و چنان گرفتار استحاله اعتقادی، سیاسی و فرهنگی گردیدند که هیزم جهنم اُموی شدند. در این مختصر، به این عوامل اشاره می‌کنیم: ◀️ زمینه‌ها و ریشه‌های سیاسی ▪️انحراف از اصل ولایت) این انحراف با غصب خلافت در سقیفه صورت گرفت، شواهد تاریخی نشان می‌دهد که عده‌ای در این اندیشه بودند که پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)،فرد دیگری را جانشین آن حضرت معرفی کنند. حتی پس از جریان غدیرخم، عده‌ای سوگند یاد کردند که هرگز این موضوع را نپذیرند! ▪️بازگشت به جاهلیت از جمله قبیله گرایی) پس از رحلت رسول خدا این مسأله به عنوان یکی از ارزش های منحط دوران جاهلیت دوباره احیا شد و در عرصه سیاسی به عنوان یک عامل مهم و تأثیرگذار در جامعه ظاهر شد. گر چه در دوران کوتاه حکومت امام علی(ع)، رویارویی ایشان با جریان مدافع ارزش های دوران جاهلیت ادامه یافت.(نهج البلاغه، خطبه۱۲۶) ▪️تبدیل خلافت به پادشاهی) نظام مورد تأیید اسلام، نظام ولایت و امامت بود. اولین کسی که در اسلام، امامت و خلافت را به سلطنت و پادشاهی تبدیل کرد، معاویه بود و بر این اساس، دولت اموی را بنیان نهاد. او با بهره‌گیری از زر، زور و تزویر و حیله‌گری های سیاسی توانسته بود، قدرت را تصاحب کند.(تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۵۵)

🌷شهید سپهبد علی شادمانی 🔸چرا شماها خسته نمی‌شوید؟! ⬅️ متن روایت را بخوانید

🔴 صدای ایران / شماره ۳۶۱

🏴 عزای حسین(ع)؛ خروش مقاومت ✅ هیئت‌های عزاداری محرم و صفر باید تقویت‌کنندۀ جریان ایستادگی در برابر طواغیت و استکبارهای زمانه‌ باشند 🔹دین سنت نیست. در گذشته باقی نمانده است. دین، هرچند ثابتاتی دارد، اما متوقف در زمان نیست. پویاست. حرکت می‌کند و انسان دین‌مدار را به حرکت وا می‌دارد. تشیع، به‌عنوان تداوم دین خاتم و بلکه عین همان دین، هم حاوی چنین خصوصیتی است. یکی از وجوه تاریخ انبیای الهی تا نبی خاتم(ص) و در ادامه هم نبی خاتم(ص) و ائمۀ هدی(علیهم‌السلام) تا الان، همواره حرکت و پویایی و زنده بودن در مقتضیات زمان، در عین ایستادن بر ثابتات، بوده است. در این میان، ضدیت و سر ننهادن بر آستان طاغوت و حاکمیت غیرخدا و در ادامه هم ظلم‌ستیزی و مبارزه با مظاهر طاغوت و کفر و استکبار، از ویژگی‌های پرچمداران حق از ازل تاریخ تاکنون بوده است. ▪️در چنین بستری، نمی‌توان از آیین و سنن و ذکر نام و سیرۀ ائمۀ هدی(ع) سخن گفت و از این ویژگی‌ها غافل شد. بیداری و حرکت و در ادامه ضدیت با طواغیت زمان، حتماً از خروجی‌ها و ویژگی‌های این آیین‌ها و سنن است. این آیین‌ها صرفاً یک سنن موزه‌شدۀ مانده در گذشته نیستند که به صرف ارزش تاریخی‌شان مورد توجه قرار گیرند. این آیین‌ها زنده‌کنندۀ انسان‌هایند و مایۀ تذکر و یادآوری انسان‌ها که توحید چه بوده و چه باید باشد. از این جهت، آن دسته از سننی که مایۀ حیات و بیداری و تذکر انسان‌ها می‌شوند، طبعاً بدون خروجی نخواهند بود. بدون حس برائت و خط فاصل کشیدن با طواغیت و مظاهر استکبار و کفر نخواهد بود. بدون حس بغض نسبت به ائمۀ ظلم و کفر نخواهد بود. ▪️در همین بستر است که سخن «محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است» معنا پیدا می‌کند. محرم و صفر و به طور کلی آیین‌های حسینی، مظاهر تمام‌عیار بغض و سرپیچی و مبارزه با طاغوت است. این آیین‌ها مایۀ حیات فردی و اجتماعی انسان‌ها و تذکر فطرت آزادۀ انسان‌هاست. در این بستر است که حریت جامعۀ ایرانی در این ایام به منصۀ ظهور می‌رسد و وجود و حیاتش را به تمام و عیان به رخ می‌کشد. در سایر ایام سال، اگر این فرهنگ و نظام معنایی در زیر پوست جامعه جریان داشته باشد، در محرم و صفر اما به شدت و غلظت و حدتی بیشتر به جوش و خروش می‌آید و میزان‌الحرارۀ جامعۀ آزادۀ ایرانی می‌شود. ▪️حال مگر می‌توان در این بستر به ذکر و یاد امام شهید کربلا(ع) پرداخت و از سیره و مسیر و جهاد او سخن گفت و از وضعیت امروز ایران سرافراز و مبارزه و جهادش با سرسلسلۀ کفرِ زمان غافل شد؟ اینجاست که خروجی این سنن و مجالس حیات‌بخش و زنده‌کننده، خود عامل جوش و خروش می‌شود و همچون رعد بر سد متجاوز می‌خروشد و می‌توفد و دیگران را به خروش می‌آورد. مظهر تامی از مقاومت و ایستادگی و مبارزه می‌شود؛ همان چیزی که رهبر شهید از آن به هسته‌های مقاومت تعبیر کرده بود. اینجا هیئت و مجلس عزای حسین(ع)، خود یک هسته و کانون مقاومت است؛ کانونی که دشمن‌شناسی و حماسه و ایستادن بر سر اصول را مدام متذکر می‌شود. این وضعیت دیگر یک مراسم منجمدِ مانده در گذشته نیست، بلکه عین حیات و زنده بودن است. فرا رسیدن محرم و اقامۀ عزای سیدالشهدا(ع) یک نقطۀ جهش است که مقاومت و ایستادگی ایران مجدداً از آن فوران خواهد کرد و دست آن‌ها را در برابر هر متجاوز متعدی دیگری هم پُر خواهد کرد.