✅ هفت سال در میانه میدان روایت‌ها 📍جهان، دائماً در حال تولید روایت است؛ روایت‌هایی که گاه ساخته می‌شوند تا واقعیت را بپوشانند. هفت سال پیش، ما بر آن شدیم تا تلاش‌هایمان را بر این کارخانه روایت‌سازی متمرکز کنیم. ما در کاوش مدیا، با ترجمه و واکاوی شبکه‌های بین‌المللی، اجازه ندادیم روایت‌های متفاوت درباره «ایران» در سکوت بمانند. هفت سال رصد، هفت سالِ تمام در کنار شما، برای اینکه بدانید در آن سوی مرزها، درباره ما چه می‌گویند.

🌷امام شهید: به توفیق الهی ملت ایران، عزیز و پیروز خواهد ماند

🏴 نگاهی دوباره به عاشورا و زیارت عاشورا (۸) 🔸نگاهی به فهرست ثواب‌هایی که در مفاتیح الجنان برای زیارت عاشورا نقل شده است، فضیلت این زیارت را روشن می‌کند. شاید یکی از دلایل این همه ثواب برای زیارت عاشورا، نقش هدایتگری آن در مقام عقیده و عمل باشد. هم امام باقر(ع)، زیارت عاشورا را به علقمه تعلیم فرمودند و هم امام صادق(ع) به صفوان، و نیز ثواب‌هایی را که بیان کردند، نزدیک به هم است. 🔹زیارت عاشورا، یک طی طریق و یک سلوک است، یعنی هر آنچه که برای سلوک مجاهدانه، راه یابی و هدایت یک انسان و تکامل وی تعیین کننده است، در آن گرد آمده است. زیارت عاشورا، میثاق و اساس‌نامه‌ی فشرده شیعه است. بسیاری از مفاهیم که فهم آن به خودی خود دشوار است با رمز و کلید زیارت عاشورا قابل فهم می‌شود و سؤالاتی که در ذهن ما می‌گذرد، در این زیارت پاسخ داده شده است، از جمله سرّ لعن و نفرین و برائت در فرهنگ شیعی. 🔸در قنوت نماز عید فطر، اجازه پیدا می‌کنیم به عنوان خواسته و دعای اصلی، ۹ بار از خداوند بخواهیم که: « ان تدخلنی فی کل خیر ادخلت فیه محمد و آل محمد » و از سوی دیگر: « ان تخرجنی من کل سوء اخرجت منه محمد و آل محمد » خدایا! من را به هر خیری که پیامبر تو و آل او در آن داخل شدند، وارد کن و از هر سوء که آنها از آن خارج شدند، خارج کن. اینکه ورود به « کلّ خیر » و خروج از « کلّ سوء » چگونه شدنی است؟ زیارت عاشورا آن را تفسیر می‌کند. 🔹از جمله نکاتی که در زیارت عاشورا وجود دارد: مسأله خودی و غیر خودی و معیارهای آن است. آیا دشمنی و دشمن، پایان پذیر است یا خیر؟ زیارت عاشورا، سبک زندگی را تبیین می‌کند. زیارت عاشورا فقط یک قرائت زیارت نیست حتی صرفاً معرفت و یا اُنس عاشقانه هم نیست، بلکه « یک شدن و یک صیرورت و یک سلوک » است که سرانجام به اقدام و عمل منتهی می‌شود.

🔴 صدای ایران / شماره ۳۶۶