🏴 نگاهی دوباره به عاشورا و زیارت عاشورا (۱۰)
✅ در قسمتهای قبل به ریشهها و عوامل حادثه عاشورا اشاره شد و در ادامه، بحث محتوایی زیارت عاشورا را مطرح کردیم. امروز هم که روز عاشورا هست و عصر امروز، امام حسین(ع)، به دیدار معبودش شتافت، زیارت عاشورا را از منظر دیگر مینگریم. با استفاده از متن زیارت، میتوانیم مراحل سه گانهای برای آن ترسیم کنیم:
🔸مرحله اول: جنگ نرم (بنیانگذاران ظلم)
▪️فلعن الله اُمة اسّست اساس الظلم و الجور علیکم اهل البیت ...
▪️و بالبرائة ممن اسس اساس ذلک و بنی علیه بنیانه ...
🔹کسانی که اساس ظلم را تأسیس و پایهگذاری کردند، افرادی با ظاهری موجّه که صرفاً کار فرهنگی میکردند! نه اهل خشونت بودند و نه جنگ و کشتار و بسیاری از آنان(از روی نفاق) به پیامبر و اهل بیت علیهم السلام احترام هم میگذاشتند. این گروه سعی کردند در اندیشهها، بینشها، سبک زندگی و گرایشها، انحراف ایجاد کنند که شرح آن در قسمتهای قبل گذشت. حضرت علی(ع) در خطبه ۵۰ نهج البلاغه، به این نکته اشاره میکند که زمینهساز ولایت غیر الهی، هواهای نفسانی و بدعتهای فکری است.
🔸مرحله دوم: جنگ نیمه سخت (کُنشگران سیاسی)
▪️و لعن الله امة دفعتکم عن مقامکم و ازالتکم عن مراتبکم التی رتبکم الله فیها ...
🔹این گروه، با چهرهی عقلایی و متین، کار سیاسی میکنند، اگر گروه اول، به دنبال جابهجایی مراجع فکری بودند، گروه دوم سعی داشتند، جابهجایی در قدرت ایجاد کنند. در این شرایط برای جامعه تفاوتی نمیکند که حکومت در دست چه کسانی باشد. خودی و غیر خودی نداریم، حسینی و یزیدی نداریم، هر کس پیروز شد، مشروع است! (همان حرف معاویه) با اینکه در همین بخش زیارت آمده است که مقام امامت و ولایت جامعه مسلمین را خدا تعیین میکند (رتّبکم الله فیها). پس کار سیاسی این بود که ولایت الهی را با ولایت طاغوت جابهجا کنند.
🔸مرحله سوم: جنگ سخت (کُنشگران نظامی)
▪️و لعن الله امة قتلتکم
▪️و لعن الله الممهّدین لهم بالتمکین من قتالکم
▪️و لعن الله آل زیاد و آل مروان و لعن الله بنی امیّه قاطبه
▪️و لعن الله ابن مرجانه و لعن الله عمربن سعد و لعن الله شمرا
▪️و لعن الله امة اسرجت و الجمت و تنقبت لقتالک
🔹گروه سوم، اهل پردهدری، هتک حرمت، اهل جنگ و کشتارند. اینان کسانی هستند که همه مخالفین جابهجایی فکری و سیاسی را به راحتی از دم تیغ میگذرانند. در زیارت عاشورا این گروه به تفکیک مورد لعن قرار گرفتهاند: کسانی که کار جنگ و قتال را زمینهسازی، تمهید و آماده سازی کردند، از جمله خانوادههای بیریشهای مثل آل زیاد، آل مروان، آل ابیسفیان و ... و نیز افراد شاخص و شرور آنان مثل ابن مرجانه، عمرسعد، شمر و ... از جمله کسانی که در این بخش مورد لعن هستند، پیاده نظاماند یعنی افراد ساده لوح و فریب خورده که تحریک شدهاند و هم چنین اراذل و اوباش بینام و نشان و کم جیره و مواجبی که عملاً در صحنه روز عاشورا دست به جنایت زدند.
⬅️ در زیارت عاشورا، مهمترین مصداق « اوّل ظالمٍ » همان پایهگذاران ظلم هستند و « آخر تابعٍ » ادامه دهندگان راه آنانند در مراحل بعدی ظلم.
🔴 مکتب عاشورا؛ شاگردی که استاد شد / ۱
🏴 نگاهی به درسهای قیام امام حسین(ع) به روایت رهبر شهید انقلاب
✅ فرا رسیدن نخستین شب عاشورا پس از شهادت قائد امت، فرصتی برای بازخوانی میراث مردی است که در طول ۳۷ سال زعامت خود بر انقلاب اسلامی، نه تنها از عاشورا سخن گفت، بلکه به گواه تاریخ، عاشورایی زیست و کشور را با درسهای عاشورا پیش برد و سرانجام نیز در دوگانه همیشگی عزت و ذلت، راه عزت را برگزید و عاشورایی به امام شهید خود اقتدا کرد و به او پیوست.
▪️اکنون که نخستین شب عاشورای بدون حضور رهبر عاشورایی ایران اسلامی فرا رسیده است، بهترین فرصت برای فهم مکتب عاشورا و بازخوانی درسهای کربلا از زبان خود ایشان است. درسهایی که نه فقط در سخن، بلکه مصداق عینی آن را میتوان در زندگی قائد شهید امت مشاهده کرد.
▪️رهبر شهید انقلاب در ۲۲ خرداد ۱۳۹۲ و در دیدار اقشار مختلف مردم، با ترسیم یکی از بنیادیترین درسهای عاشورا فرمودند: «درس حسینبنعلی علیهالصّلاةوالسّلام به امّت اسلامی این است كه برای حقّ، برای عدل، برای اقامهی عدل، برای مقابلهی با ظلم، باید همیشه آماده بود و باید موجودی خود را به میدان آورد.»
▪️این سخن، خلاصهای از فلسفه قیام سیدالشهدا علیهالسلام است. حق و عدالت، بدون آمادگی و بدون هزینه به دست نمیآید و مقابله با ظلم، تنها با شعار محقق نمیشود. عاشورا، مکتب حضور در میدان و به میدان آوردن همه ظرفیتها برای دفاع از حقیقت است. مصداق عینی این نگاه را نیز میتوان در زندگی رهبر شهید انقلاب مشاهده کرد که همه توان و موجودی خود را در مسیر دفاع از اسلام، انقلاب و عزت ملت ایران به میدان آورد و هرگز در برابر فشارها و تهدیدها، راه سازش و تسلیم را برنگزید.
▪️ایشان در ۱۸ بهمن ۱۳۸۴ و در دیدار پرسنل نیروی هوایی فرمودند: «ماجراى عاشورا هم درس است؛ درس اقدام و نهراسیدن از خطرات و وارد شدن در میدانهاى بزرگ.»