🔴 صدای ایران / شماره ۳۹۸

🔴 سرنخِ این طرح، دست دشمن است ✅ فرسایش اعتماد عمومی ملت و مسئولان، بستر اقدامات نظامی دشمن است 🔹یکی از مهم‌ترین پیش‌فرض‌های دشمن، چه در جنگ ۱۲روزه و چه در جنگ تحمیلی سوم، امید بستن به شکاف و جدایی مردم از نظام اسلامی و مسئولان و مدیران نظام بود. 🔹این موضوع شاید در بیان صریح و بی‌پردهٔ دشمن دیده نمی‌شد، اما رصد و فهرست کردن اقداماتی که دشمن در میدان انجام می‌داد، به‌وضوح حاکی از آن بود که روی این موضوع حساب ویژه‌ای باز کرده است. هدف قرار دادن مراکز حافظ امنیت، مانند ایست‌ و بازرسی‌های بسیج، کلانتری‌ها و سایر نهادهای حافظ نظم عمومی، در صدر این اقدامات قرار داشت. به‌جز این مسئله، دعوت صریح و علنی مقامات آمریکایی و اسرائیلی، در جنگ تحمیلی سوم و ۱۲روزه، از مردم برای ناامنی، حضور در خیابان و نافرمانی مدنی هم مکمل این اقدامات بود. 🔹️کنار هم قرار دادن این قرائن، یعنی دشمن تصور می‌کرد در صورت سرکوب نهادهای حافظ امنیت عمومی از یک سو و ترور مقامات ارشد نظامی و دعوت مردم برای نافرمانی از سوی دیگر، جمهوری اسلامی از درون دچار فروپاشی شده و بخشی از طرح سرنگونی جمهوری اسلامی توسط ایرانیان و با هزینهٔ آن‌ها انجام خواهد گرفت. این پیش‌فرض به حدی برای دشمن به‌عنوان یک گزارهٔ حقیقی و واقعی تلقی می‌شد که اصولاً یکی از دلایل تسریع در شروع جنگ هم سوءاستفاده از وقایع دی‌ماه ۱۴۰۴ بود؛ وقایعی که خطای محاسباتی دشمن را تقویت کرد که سرمایه‌گذاری روی گسل مردم و نظام اسلامی حتماً جواب خواهد داد. 🔹️ذکر این موضوعات از آن جهت صورت گرفت که مشخص شود خروجی هر اقدام، نظر، موضع، نگاه و اظهاراتی که تقویت این گزاره باشد، در عمل همان خدمتی را به دشمن و دستگاه محاسباتی او خواهد کرد که وقایع دی‌ماه سال گذشته کرد. هجوم نظامی، روانی و رسانه‌ای دشمن، هرچند در میدان ناکام ماند، اما این خطر هنوز دفع نشده و از بین نرفته است. در وضعیتی که دشمن سعی خود را در این زمینه ناکام دیده، چشم طمع به درون و داخل ایران دارد. در شرایط جنگی فعلی، هر اقدامی که در جهت بدبینی مردم به نظام و مسئولانش باشد، در عمل آسیاب دشمن را خواهد چرخاند و در راستای تعمیق شکاف مردم و نظام خواهد بود. 🔹️برای دشمن اهمیت ندارد کدام جریان سیاسی با چه نیت و انگیزه‌ای علیه کدام جریان سیاسی دیگر اقدام می‌کند. آنچه برایش اهمیت دارد، آن است که در این فرایند چیزی صید خواهد شد که بتواند بر بستر بعضی شرایط اجتماعی و اقتصادی، رابطه و اعتماد ملت و مردم را نسبت به نظام و مسئولان شکرآب کرده و آن را تبدیل به زخم و دملی چرکین کند یا نه! در این فرایند، هر صدایی که دشمن به استقبالش می‌رود، ولو مستند به آیهٔ صریح قرآن هم باشد، در عمل و باطن اما خدمت به دشمن کافر و حربی است. هر اقدامی که خروجی آن دامن زدن به بدبینی و خدشه زدن به اعتماد مردم به نظام اسلامی و مسئولانش باشد، خدعهٔ ابلیس است؛ چه‌بسا در ظاهر با نیت‌ها و انگیزه‌های ظاهرالصلاح صورت گرفته باشد. چنین اقداماتی در شرایط جنگی فعلی، بخشی از ماشین جنگی دشمن خواهند بود، ولو صادرکنندگانش با نیتی درست و خلاف این واقعیت دست به آن‌ها زده باشند. در این شرایط، هر نظر، موضوع و اقدامی باید با محک بصیرت و صبر سنجیده شود تا در عمل خانه‌های جدول جنگی دشمن را پر نکند.

🌷ساعت ۹:۴۰ شنبه ۹ اسفند؛ ساعت شهادت امام خامنه‌ای رضوان‌‌الله‌‌علیه

🔴 مفهوم مقاومت و کارکرد آن در امنیت اجتماعی از منظر قرآن کریم ✅ در اندیشه قرآنی، مقاومت (که در ادبیات وحیانی با مفاهیمی نظیر صبر، ثبات، استقامت و جهاد، گره خورده است) تنها یک کنش نظامی یا سیاسی نیست؛ بلکه یک راهبرد کلان برای حفظ موجودیت، هویت و امنیت یک جامعه ایمانی محسوب می‌شود. قرآن کریم مقاومت را نه به مثابه یک انتخاب عرضی، بلکه به عنوان یک ضرورت وجودی برای جوامعی که خواهان استقلال و امنیت پایدار هستند، مطرح می‌کند. 🔹۱. مبانی نظری مقاومت در قرآن 🔸قرآن کریم استقامت را با مفهوم صبر در هم می‌آمیزد. آیه «إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا» (فصلت، ۳۰)، مقاومت را پیوندی میان ایمان و امنیت روانی می‌داند. در این دیدگاه، مقاومت به معنای ایستادگی بر اصول و ارزش‌ها در برابر فشارهای بیرونی است که نتیجه آن، رفع هراس و اضطراب اجتماعی (امنیت روانی) است. 🔹۲. مقاومت به مثابه عامل بازدارندگی (امنیت بیرونی) 🔸امنیت در قرآن کریم، خروجی مستقیم بازدارندگی است. آیات مربوط به «قوه» و «رباط‌الخیل» (انفال، ۶۰) به صراحت بیان می‌دارند که آمادگی و ایستادگی جامعه، دشمن را از طمع‌ورزی باز می‌دارد. مقاومت در این سطح، فراتر از جنگیدن، ایجاد یک سد روانی و نظامی است. وقتی جامعه‌ای در موضع مقاومت قرار می‌گیرد، هزینه تعرض برای دشمن افزایش یافته و امنیت در مرزها و حریم‌ها تثبیت می‌شود. 🔹۳. مقاومت و تقویت انسجام اجتماعی (امنیت درونی) 🔸یکی از تهدیدهای اصلی امنیت، نفوذ و تفرقه است. قرآن کریم با تأکید بر اینکه مقاومت باید جمعی و متحدانه باشد «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا»، تأکید می‌کند که جامعه مقاوم، جامعه‌ای به هم پیوسته است. مقاومت در برابر فشارها باعث می‌شود صفوف جامعه درونی منسجم‌تر شده و تضادهای کاذب رنگ ببازند. در حقیقت، دشمن مشترک، در فرهنگ مقاومت، به عاملی برای وحدت داخلی و ارتقای ضریب امنیت اجتماعی تبدیل می‌شود. 🔹۴. رابطه استقامت و نصرت الهی 🔸از منظر تحلیل قرآنی، مقاومت یک کنش مادی صرف نیست. سنتی الهی وجود دارد که بیان می‌کند: «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ» (محمد،۷). در این مدل، امنیت نه فقط از طریق ابزارهای مادی، بلکه از طریق تثبیت قدم‌ها، توسط خداوند حاصل می‌شود. مقاومت به عنوان کاتالیزوری عمل می‌کند که نصرت الهی را به سمت جامعه سرازیر کرده و بن‌بست‌های امنیتی را می‌شکند. 💠 جمع‌بندی 🔸قرآن کریم نشان می‌دهد که مقاومت، زیربنای «امنیت پایدار» است. جامعه‌ای که تن به انفعال می‌دهد، اگرچه ممکن است در کوتاه‌مدت از تنش دور بماند، اما به دلیل سلب قدرت بازدارندگی، همواره در معرض فروپاشی و تهاجم قرار دارد. در مقابل، «مقاومت هوشمندانه» از طریق: ➖۱- افزایش هزینه دشمن (بازدارندگی)، ➖۲- تقویت انسجام و وحدت داخلی (امنیت درونی)، ➖۳- تزریق روحیه امید و آرامش (امنیت روانی). بهترین سازوکار برای حفظ حیات و اقتدار یک جامعه در نظام بین‌الملل است. بنابراین، مقاومت در قرآن کریم، راهبردی برای «پیشرفت در سایه امنیت» است، نه عاملی برای ناامنی. ✍ محمد امامی؛ دانشجوی دکتری علوم سیاسی

🔴 سیدعبدالملک الحوثی: تمام تأسیسات نفتی و حیاتی عربستان، جزو اهداف موشک‌ها و پهپادهای ما هستند