🔹ماجرای تله استراتژیک تهران برای دونالد ترامپ از زبان رابرت مالی! 🔸ایرانی‌ها آماده‌اند این وضعیت را برای مدت بسیار طولانی ادامه بدهند | آن‌ها آسیب‌پذیری‌هایی را در طرف منافع آمریکا شناسایی کرده‌اند که تعدادشان رو به افزایش است | ایالات متحده برای این‌که نبازد، باید پیروز بشود، اما [ایران] برای پیروز شدن فقط باید دوام بیاورد

🔹صدای کارشناس کویتی هم از دست ترامپ درآمد! 🔸ترامپ یک سایکوپات و دچار خودشیفتگی افراطی است؛ تصور می‌کند برترین رئیس‌جمهور تاریخ است، در حالی که در درون جنبش خودش شکاف ایجاد شده است | کسی که رفتار عقلانی دارد، وارد جنگی غیرقانونی، نامحبوب و غیرقابل‌قبول نمی‌شود

🔹پرده‌برداری از یک حقیقت؛ جنگ علیه ایران چهره واقعی حاکمان عرب را عیان کرد! 🔸کارشناس عرب: جنگ با ایران ثابت کرد کشورهای عربی به اصطبل‌های ارتش آمریکا تبدیل شده‌اند | نفت ما در خدمت منافع آمریکا است و غیرت، شهامت و جوانمردی از تاریخ اعراب رخت بربسته است

🔴 صدای ایران / شماره ۴۰۷

🔴 بی‌اعتبار؛ تیتر یک شماره جدید روزنامه صدای ایران ✅ نگاهی به سریال عقب‌نشینی‌های ترامپ از تهدیدات خود علیه ایران 🔹دونالد ترامپ برای دهمین بار از تهدید به حمله نظامی علیه ایران عقب‌نشینی کرد؛ عقب‌نشینی‌ای که به گفته بسیاری از ناظران، دیگر به یک الگوی تکراری در رفتار او تبدیل شده است. رئیس‌جمهور آمریکا در ماه‌های گذشته بارها از «حمله‌ای بزرگ»، «پاسخی قاطع» یا «اقدامی بی‌سابقه» علیه ایران سخن گفته، اما هر بار در نهایت از عملی کردن این تهدیدها فاصله گرفته است. این رفتار نشان می‌دهد که کاخ سفید بیش از هر زمان دیگری در برابر واقعیت‌های میدان دچار تردید و بن‌بست شده است. 🔹️آنچه امروز ترامپ را در چنین وضعیتی قرار داده، نتیجه یک خطای بزرگ محاسباتی است. دولت آمریکا و رژیم صهیونیستی تصور می‌کردند فشار نظامی و حملات مستقیم می‌تواند ایران را وادار به عقب‌نشینی کند، انسجام داخلی آن را تضعیف سازد و تهران را به پذیرش شروط واشنگتن سوق دهد. اما نتیجه، برخلاف تمام این محاسبات بود. جنگی که قرار بود یک نمایش قدرت سریع و کم‌هزینه باشد، اکنون به یکی از پیچیده‌ترین بحران‌های راهبردی آمریکا و شخص ترامپ تبدیل شده است. 🔹️نخستین اشتباه، برآورد نادرست از واکنش ایران بود. برخلاف تصور طراحان جنگ، تهران نه‌تنها از مواضع خود عقب ننشست، بلکه حملات آمریکا و اسرائیل موجب افزایش همبستگی داخلی و تقویت انسجام ملی شد. تجربه تاریخی نیز نشان داده است که فشار خارجی معمولاً به‌جای ایجاد شکاف، زمینه همگرایی داخلی را فراهم می‌کند. بنابراین، یکی از اهداف اصلی جنگ، یعنی افزایش فشار داخلی بر جمهوری اسلامی، عملاً محقق نشد. 🔹️در کنار این مسئله، موازنه بازدارندگی نیز دستخوش تغییر شد. ایران پیش از آغاز جنگ، با وجود برخورداری از ظرفیت‌های متعدد، برخی ابزارهای راهبردی خود را فعال نکرده بود. اما اکنون مدیریت تنگه هرمز به یکی از مهم‌ترین اهرم‌های فشار تهران تبدیل شده است. اهمیت این آبراه برای اقتصاد جهانی سبب شده هرگونه تحول در آن، مستقیماً بر بازار انرژی، تجارت جهانی و محاسبات قدرت‌های بزرگ اثر بگذارد. این موضوع، هزینه هرگونه تصمیم نظامی جدید علیه ایران را به‌مراتب افزایش داده است. 🔹️هم‌زمان، توان موشکی ایران نیز وارد مرحله‌ای متفاوت شده است. افزایش دقت موشک‌ها، توسعه توان پهپادی و تجربه عملیاتی به‌دست‌آمده در ماه‌های اخیر، محاسبات نظامی آمریکا را پیچیده‌تر کرده است. واشنگتن امروز با ایرانی مواجه است که نه‌تنها اراده پاسخ‌گویی خود را بارها نشان داده، بلکه توان اجرای آن را نیز در میدان به نمایش گذاشته است. همین مسئله باعث شده هر تهدید جدید ترامپ با این پرسش جدی روبه‌رو شود که آیا آمریکا آمادگی پذیرش هزینه‌های پاسخ ایران را دارد؟ 🔹️موضوع دیگر، کمبودهای تسلیحاتی و فشار بر صنایع دفاعی آمریکاست. تداوم درگیری‌ها در چند جبهه موجب شده ذخایر برخی تجهیزات نظامی آمریکا تحت فشار قرار گیرد. در چنین شرایطی، آغاز یک درگیری گسترده دیگر با ایران، تنها یک تصمیم سیاسی نیست، بلکه نیازمند ظرفیت لجستیکی، صنعتی و مالی عظیمی است که تأمین آن روزبه‌روز دشوارتر می‌شود. 🔹️در سطح منطقه نیز شرایط برای واشنگتن پیچیده‌تر از گذشته است. ایران طی ماه‌های اخیر نشان داده که تهدیدهایش صرفاً جنبه تبلیغاتی ندارد. هرگاه خطوط قرمز خود را نقض‌شده دیده، واکنش عملی نشان داده است. همین سابقه موجب شده تهدیدهای تهران از سوی تصمیم‌گیران آمریکایی جدی تلقی شود. پایگاه‌های آمریکا، زیرساخت‌های حیاتی، خطوط انتقال انرژی و منافع واشنگتن در منطقه، همگی در محاسبات هرگونه تصمیم نظامی جدید قرار دارند و این همان عاملی است که بارها ترامپ را از اجرای تهدیدهایش بازداشته است. 🔹️از سوی دیگر، ترامپ در داخل آمریکا نیز با شرایط آسانی روبه‌رو نیست. هزینه‌های سنگین جنگ، نگرانی از افزایش قیمت انرژی، فشار بر اقتصاد آمریکا، کسری بودجه و خستگی افکار عمومی از مداخلات نظامی خارجی، فضای سیاسی را برای آغاز یک جنگ گسترده‌تر محدود کرده است. علاوه بر این، کاهش محبوبیت ترامپ و افزایش انتقادها از نحوه مدیریت بحران ایران، آزادی عمل او را بیش از گذشته کاهش داده است. رئیس‌جمهوری که وعده پایان دادن به جنگ‌های پرهزینه را داده بود، اکنون خود با بحرانی روبه‌رو شده که نه می‌تواند آن را گسترش دهد و نه راه آسانی برای پایان دادن به آن پیدا کرده است. 🔹به همین دلیل، رفتار ترامپ بیش از آنکه نشان‌دهنده یک راهبرد منسجم باشد، به چرخه‌ای از تهدید و عقب‌نشینی تبدیل شده است. او بارها با ادبیاتی تند سخن گفته، اما هنگامی که هزینه‌های واقعی اقدام نظامی روی میز قرار می‌گیرد، لحن خود را تغییر می‌دهد. ⬅️ ادامه متن در فایل بالا