🔴 صدای ایران / شماره ۴۲۲

🔴 دعوت به باتلاق ✅ چرا سئول به درخواست ترامپ پاسخ منفی داد؟ 🔹جنگ‌ها همیشه فقط در میدان نبرد تعیین تکلیف نمی‌شوند؛ گاهی پیامدهای سیاسی و راهبردی یک درگیری، بیشتر از صدای انفجارها واقعیت میدان را آشکار می‌کند. اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره کره جنوبی و تلاش او برای کشاندن این کشور به پرونده جنگ علیه ایران، نشانه‌ای از همین وضعیت است. وضعیتی که نشان می‌دهد واشنگتن پس از هزینه‌های سنگین یک تقابل بزرگ، به دنبال تقسیم بار فشار و یافتن همراهانی برای خروج از شرایط دشوار است. ترامپ در سخنانی مدعی شد از رئیس‌جمهور کره جنوبی خواسته بود به تلاش‌ها برای آنچه خلع سلاح هسته‌ای ایران می‌نامد، بپیوندد؛ در واقع، دعوتی برای نوعی ورود به جنگ با ایران؛ اما پاسخ سئول منفی بوده است. او پس از آن دستور داد مشارکت آمریکا در رزمایش‌های مشترک با کره جنوبی کاهش یابد؛ تصمیمی که به گفته تحلیلگران، ارتباط مستقیمی با عصبانیت او از موضع سئول در قبال ایران دارد. 🔹مسئله اصلی اما فراتر از یک اختلاف دیپلماتیک میان واشنگتن و سئول است. آنچه امروز در رفتار ترامپ دیده می‌شود، تلاش برای مدیریت تبعات جنگی است که قرار بود با یک پیروزی سریع و کم‌هزینه پایان یابد، اما به باتلاق شکست و تحقیر برای آمریکا تبدیل شد. جنگی که نه‌تنها محاسبات اولیه واشنگتن را تغییر داد و ترامپ و متحدش، رژیم صهیونیستی، را به اهدافشان نرساند، بلکه هزینه‌های نظامی، سیاسی و بین‌المللی قابل توجهی برای ایالات متحده به همراه داشت. 🔹در چنین شرایطی، طبیعی است که کاخ سفید به دنبال آن باشد تا دیگر کشورها را هم درگیر این پرونده کند؛ چرا که ورود متحدان می‌تواند از فشار سیاسی و هزینه‌های یکجانبه آمریکا بکاهد. اما مسئله اینجاست که بسیاری از کشورها حاضر نیستند هزینه تصمیم‌هایی را بپردازند که خود در شکل‌گیری آن نقشی نداشته‌اند. کره جنوبی، علی‌رغم وابستگی کامل امنیتی به آمریکا، نمونه‌ای روشن از همین رویکرد است؛ کشوری که نمی‌خواهد در پرونده‌ای وارد شود که پیامدهای آن برایش روشن نیست. نمونه دیگر ماجرا عمان است؛ کشوری که به‌تازگی از سوی ترامپ به بمباران شدید تهدید شده است! چنین تهدیدی، پیش و بیش از هر چیز، نشان‌دهنده استیصال و سردرگمی مستأجر کاخ سفید است. 🔹تجربه سال‌های اخیر نشان داده است که بسیاری از متحدان آمریکا، اگرچه روابط نزدیکی با واشنگتن دارند، اما در تصمیم‌های بزرگ نظامی، دیگر صرفاً تابع خواسته‌های کاخ سفید نیستند. کشورها امروز بیش از گذشته براساس منافع ملی خود تصمیم می‌گیرند و حاضر نیستند برای جبران هزینه‌های یک قدرت بزرگ، وارد بحران‌های جدید شوند. 🔹از سوی دیگر، تلاش برای مرتبط کردن موضوع ایران با روابط آمریکا و کره جنوبی، خود نشانه‌ای از فشار سیاسی موجود در واشنگتن است. وقتی یک دولت برای توجیه یک تصمیم علیه یک متحد قدیمی، موضوعی کاملاً متفاوت را پیش می‌کشد، می‌توان دریافت که مسئله اصلی فقط یک رزمایش یا یک اختلاف سیاسی نیست؛ بلکه پای محاسبات بزرگ‌تری در میان است. 🔹حدود شش ماه از آغاز تجاوز آمریکا و نیروی نیابتی آن در منطقه می‌گذرد و ترامپ در این مدت کشورهای زیادی را به دلیل عدم همراهی در این تجاوز، مورد شماتت و حتی تهدید قرار داده است. کشورهای اروپایی و ناتو از جمله این موارد هستند. 🔹در این میان، آنچه برای ایران اهمیت دارد، حفظ همان محاسبه‌ای است که تاکنون براساس آن عمل کرده است؛ تکیه بر توان داخلی، شناخت دقیق از طرف مقابل و گرفتار نشدن در موج هیجانات ناشی از تهدیدات و تطمیع‌ها. ضعف‌های دشمن زمانی به یک فرصت تبدیل می‌شوند که با آمادگی و برنامه‌ریزی همراه باشند. 🔹رفتار اخیر ترامپ بیش از هر چیز نشان می‌دهد که جنگ‌ها تنها با شلیک موشک و پرواز جنگنده‌ها اداره نمی‌شوند؛ بلکه عرصه‌ای برای آزمون اراده سیاسی و توان مدیریت بحران هم هستند. آمریکا امروز با مسئله‌ای مواجه است که نمی‌تواند به‌سادگی آن را به دیگران واگذار کند. تلاش برای کشاندن متحدان به این میدان، شاید تلاشی برای سبک کردن بار یک تصمیم پرهزینه باشد، اما بسیاری از کشورها به‌خوبی می‌دانند که ورود به این باتلاق آمریکایی-اسرائیلی، فقط سهیم شدن در هزینه‌های شکست است.

❇️ کلاس آمریکاشناسی / ۱۱ 🔸چیزی به نام «حق ر‌أی زنان» تا مدت‌ها در آمریکا وجود نداشت 🔹۲۲ خرداد ۱۳۶۶