🌹درس شهید و مجاهد کبیر سیدحسن نصرالله رضوان الله علیه؛ هیهات منّا الذّله!

💠 تلاوت صفحه ۳۰ قرآن کریم 🔸استاد منشاوی

❇️ صفحه ۳۰ | سوره بقره 🔸فراز منتخب: وَ قَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ ۖ 🔹ترجمه: و با آنان بجنگید تا فتنه‌ای [چون شرک، بت‌پرستی و حاکمیّت کفّار] بر جای نماند و دین فقط ویژه خدا باشد.

💠 تبیین آیه ۱۹۳ سوره بقره 🔸حجت‌الاسلام حاج ابوالقاسم

🔴 صدای ایران / شماره ۴۶۳

🔴 تاوان جهانی حماقت و جنایت آمریکا ✅ نگاهی به دومینوی ویرانگر گازوئیل در خیابان‌های جهان 🔹در بندر فوس‌سور‌مر در جنوب فرانسه، ماهیگیرانی که هر بامداد برای صید راهی دریا می‌شدند، طی روزهای اخیر انبار سوخت را بستند. در آن سوی دنیا، رانندگان اندونزیایی موتور بی‌بنزین خود را تا نزدیک‌ترین جایگاه هل می‌دهند. قایق‌های ماهیگیری فیلیپین در بندر مانده‌اند، چون صاحبانشان توان خریدن گازوئیل ندارند. در حاشیه بزرگراه حسکه ـ دیرالزور در سوریه، لاستیک می‌سوزد و دود آن از دور پیداست. این تصویرها که در گوشه‌گوشه جهان در حال نقش بستن است، از یک ریشه می‌آید؛ نفتی که بیش از ۱۰۰ دلار برای هر بشکه معامله می‌شود و دلیل آن جنگی است که ماه‌هاست در غرب آسیا به واسطه جنایات آمریکا ادامه دارد. 🔹ردیابی این دومینوی ویرانگر نشان می‌دهد که چگونه ناامنی در گذرگاه‌های استراتژیکی چون تنگه هرمز و باب‌المندب، به بحرانی عمیق در قالب گرانی «گازوئیل»، به‌عنوان موتور محرک و پنهان اقتصاد، تبدیل شده است. در شرایطی که دولت‌ها در مواجهه با دوراهی دشوار مهار قیمت‌ها و کنترل اعتراضات مردمی مستأصل مانده‌اند، جایگاه ویژه و اهرم‌های فشار ژئوپلیتیک ایران در این شطرنج پیچیده بیش از پیش نمایان می‌شود. 🔹وقتی واشنگتن تصمیم گرفت ثبات منطقه غرب آسیا را به بازی بگیرد، شاید محاسبه نمی‌کرد که شعله‌های این تنش، تنور اقتصاد جهانی را تا مرز انفجار داغ کند. این معادلات به‌روشنی ثابت می‌کند که مهار آتش درگیری‌های منطقه‌ای، ضرورتی گریزناپذیر و حسابگرانه برای نجات اقتصاد جهانی است. بنزین برای افکار عمومی چهره‌ای آشناست، اما این گازوئیل است که در سکوت، بار سنگین اقتصاد را به دوش می‌کشد. به تعبیر لوئیس کونترراس کولیندرس، رئیس کنگره گواتمالا، گازوئیل موتور محرک اقتصاد است و گرانی آن مستقیم بر سفره مردم و قیمت نان و مرغ می‌نشیند. 🔹امروز در سراسر آمریکای لاتین و آسیا، این موتور به پت‌پت افتاده است. در گواتمالا، خودروها در خیابان‌های ویلا نووا در آتش می‌سوزند و در بولیوی، کشاورزان خشمگین از دو برابر شدن قیمت سوخت، جاده‌ها را بسته‌اند. مؤسسه کارنگی گزارش داده است که در کنیا، ترکیب کشنده گرانی سوخت و جهش قیمت کود شیمیایی، زخم‌های کهنه تورم و بیکاری را عمیق‌تر کرده است. 🔹در آسیا نیز اوضاع تعریفی ندارد. ماهیگیران خلیج مانیل در فیلیپین توان خرید سوخت برای قایق‌هایشان را ندارند. یک راننده اتوبوس فیلیپینی با تلخی به سی‌ان‌ان می‌گوید پانزده ساعت کار روزانه، فقط خرج یک وعده غذا را می‌دهد و یارانه ۸۰ دلاری دولت هم دردی را دوا نمی‌کند. کارگران صراحتاً انگشت اتهام را به سوی آمریکا گرفته‌اند. جروم آدونیس، رهبر اتحادیه‌های کارگری، فریاد می‌زند که گرچه بمب‌های آمریکا روی سر آن‌ها نمی‌ریزد، اما تاوان این تجاوز با فقر و گرسنگی از جیب مردم پرداخت می‌شود. 🔹در سوریه، تبعات این بحران و تعمیرات پالایشگاه بانیاس، دولت را مجبور کرد قیمت گازوئیل را حدود چهل درصد افزایش داده و به ۱۷۵ لیره (۱.۴۳ دلار) برساند. نتیجه این تصمیم، شعله‌ور شدن نارضایتی‌ها بود. معترضان به جای دستمزد بالاتر، سوخت ارزان‌تر طلب می‌کنند. با این حال، ساده‌انگاری است اگر گمان کنیم ترکش‌های این بحران تنها بر پیکر اقتصادهای شکننده نشسته است. بومرنگ ماجراجویی واشنگتن حالا به خیابان‌های اروپا و آمریکا بازگشته است. 🔹در فرانسه، قیمت گازوئیل از مرز بی‌سابقه ۲.۳۸ یورو گذشته و یارانه ۳۵ سنتی دولت نیز نتوانسته خشم کامیون‌داران را فروبنشاند؛ تا جایی که کاخ الیزه برای بررسی وخامت اوضاع، نشست اضطراری برگزار کرد. در پرتغال، رانندگان با حرکت آهسته و بوق‌های ممتد روی پل «۲۵ آوریل» لیسبون و مسدود کردن پالایشگاه سینس، ترافیک‌های فلج‌کننده ساختند و معترضان تا در خانه لوئیس مونته‌نگرو، نخست‌وزیر، در شهر اسپینیو پیش رفتند. هشدار اتحادیه آتش‌نشانان پرتغال نشان می‌دهد که حتی نهادهای امدادی نیز توان پرداخت هزینه‌ها را ندارند. 🔹حتی در داخل ایالات متحده، قلب این بحران‌سازی، قیمت گازوئیل رکورد ۶ دلار در هر گالن را شکسته و پیش‌بینی پرش ۳۰ درصدی هزینه سوخت گرمایشی، زنگ خطر را برای انتخابات میان‌دوره‌ای به صدا درآورده است. دولت‌ها اکنون بر سر یک دوراهی مرگبار ایستاده‌اند. یا باید با پرداخت یارانه‌های سنگین، کمر زیر بار بدهی خم کنند، یا با رها کردن قیمت‌ها، منتظر شورش‌های خیابانی بمانند. صندوق بین‌المللی پول از یارانه‌های بی‌برنامه ابراز نگرانی می‌کند و استادی از دانشگاه ملی استرالیا پرسش مهمی را مطرح می‌کند: ظرفیت مالی کشورها برای تحمل این بحران تا کجا قد می‌دهد؟