و او عزیزترین چیزیست که در زندگی‌ام دارم... @Ro_hama

چه فکر می کنی؟ که بادبان شکسته، زورق به گل نشسته‌ایست زندگی؟ در این خرابِ ریخته که رنگ عافیت از او گریخته به بُن رسیده راه بسته‌ایست زندگی؟ چه سهمناک بود سیلِ حادثه که همچو اژدها دهان گشود زمین و آسمان ز هم گسیخت ستاره خوشه‌خوشه ریخت و آفتاب در کبودِ دره‌های آب، غرق شد هوا بد است تو با کدام باد می‌روی؟ چه ابر تیره‌ای گرفته سینه‌ی تو را که با هزار سال بارشِ شبانه‌روز هم دل تو وا نمی‌شود تو از هزاره‌های دور آمدی در این درازنای خون‌فشان به هر قدم نشانِ نقشِ پایِ توست در این درشت‌ناکِ دیولاخ ز هر طرف طنین گام‌های رهگشای توست بلند و پست این گشاده دامگاهِ ننگ و نام به خون نوشته، نامه‌ی وفای توست به گوشِ بیستون هنوز صدای تیشه‌های توست چه تازیانه‌ها که با تنِ تو تاب عشق آزمود چه دارها که از تو گشت سربلند زَهی شکوهِ قامتِ بلند عشق که استوار ماند در هجوم ِهر گزند نگاه کن هنوز آن بلندِ دور آن سپیده، آن شکوفه‌زارِ انفجارِ نور کهربای آرزوست سپیده‌ای که جان آدمی هماره در هوای اوست به بویِ یک نفس در آن زلال دم زدن سِزَد اگر هزار بار بیفتی از نشیبِ راه و باز رو نهی بدان فراز چه فکر می‌کنی؟ جهان چو آبگینه‌ی شکسته‌ایست که سرو راست هم در او شکسته می‌نمایدت چنان نشسته کوه، درکمین دره‌های این غروب تنگ که راه بسته می‌نمایدت زمان بی‌کرانه را تو با شمار گام عمر ما مسنج به پای او دمی‌ست این درنگ درد و رنج به سانِ رود که در نشیب دره سَر به سنگ می‌زند رونده باش امید هیچ معجزی ز مرده نیست زنده باش -هوشنگ ابتهاج | @Ro_hama

چون تو نه در مقابلی عکس تو پیشِ‌رو نهم... این‌هم از آب‌ و‌ آینه، خواهشِ ماه کردن‌است... •رُحَمـٰاء!• @Ro_hama

آه از چشم‌هایش... که شب در آن راه خویش را گم می‌کند. چشم‌هایش منظومه‌ای‌ست از نور و اندوه؛ شمس، خودش و اندوه گرد او در گردش. کاش قمر کوچکی بودم در آن شب بی‌کران آن‌قدر نزدیک، آن‌قدر روشن، که سایه‌های اندوه پیش از رسیدن به چشم‌هایش شب شوند. -فاطمه اسدی | @Ro_hama

من تمومش کردم زندگی ول کن نیست... +از همه بریده و از همه جا مونده... •رُحَمـٰاء!• | @Ro_hama

:″) @Ro_hama

گویی ردّ بوسه‌ای از خداوند بر چشمانش مانده‌ست. آخر نمی‌دانی... آن چشم‌ها بوسیدنی‌اند؛ چنان بوسیدنی که گویا خداوند نیز نتوانسته از بوسیدنشان بگذرد... :)) - فاطمه اسدی | @Ro_hama

مروح کن دل و جان را دل تنگ پریشان را، گلستان ساز زندان را برین ارواح زندانی... •رُحَمـٰاء!• | @Ro_hama

خیال خود به شبگردی به زلفش دیدم و گفتم رقیب من چه می‌خواهی تو از جان حبیب من؟ -شهریار | @Ro_hama

خیال خود به شبگردی به زلفش دیدم و گفتم رقیب من چه می‌خواهی تو از جان حبیب من؟ -شهریار | @Ro_hama

گل به دست گل‌فروشان رنگِ بیماران گرفت، آبِ غربت، نازپرورد گلستان را نساخت... :)) @Ro_hama

ابراهیم! ‏چه کسی فکر کرد قلب ما ‏بُت است‌ و آن‌ را شکست؟ -آصاف‌خالدچلبی | @Ro_hama