این مدت مدرسه نمیرم و دیگه دوست ندارم برم. واقعا حالم از مدرسه و کادر و بچههاش بهم میخوره.
امروز ساعت یازده اینا بیدار شدم و از همون موقع داشتم تاریخ میخوندم که بلاخره سه ساعت پیش تمومش کردم. الانم باید تا قبل از ساعت سه، چند درسی که مدنظرمه رو هم بخونم. میدونم دارم کند پیش میرم اما باز خوشحالم که توی وضعیتی که هستم دارم ادامه میدم.. کلا خوندن تاریخ رو من همیشه پارت یکی مونده به آخر میزارم که دیگه تموم کنم، بعدش مرور و لالا. اما امروز که امتحانی گذاشتم اول دقیقا همینکه تمومش کردم خوابیدم🤣 انگار توی مغزم این فرایند شکل گرفته که بعداز تاریخ باید خوابید، و اینطور شد که فقط تونستم تاریخ رو بخونم🦧
ساعت هفت پتو رو کنار میزنم و بلند میشم دست و صورتمو بشورم. به فاطمه زنگ میزنم: -میری مدرسه؟ +نه .
گوشی رو توی اتاق میزنم به شارژ و میرم هال، در و پنجرهها رو باز میکنم و یه هوای خنک اول صبحی وارد خونه میشه، آخش. refresh میتونی حس اون لحظهمو توصیف کنه🌱⛅️🍏🥛🏄🏻♂
فارسی رو باز میکنم. درسی که قراره امروز دبیر آزمون امتحان بگیره رو میخونم. فارسی رو که تموم کردم باید جامعه دو درسشو مرور بزنم بعداز میریم بیرون، یکم پیاده روی + کافی نت + باجه + خریدن یه چیز کوچولو ، بعدش برمیگردیم خونه🎠
دل از تو رنج اگر دید و دم نزد، ببخش
سکوت سادهی این عاشقِ خجِل، ببخش
نبود قصدِ دلم زخمی از تو ساختن
اگر که حرف من افتاد چون اجل، ببخش
جهان بدون تو تاریک و بیچراغ من است
اگر که گم شدم از وحشتِ محل، ببخش
قسم به خندهی تو صبح میشود شب من
اگر عبوس شدم لحظهای به گِل، ببخش
دلم به شوق تو هر شب غزلنویس شدهست
اگر که بد شده این شعرِ مختصر، ببخش
#امضاء