با هر رفیق و خنده، جهان را قدم زدی جز کوچه‌های خلوتِ دلم، راه نداری گفتی سرت شلوغ و دلت خسته از همه‌ست من هم مگر چه بودم؟ مگر باری نداری؟ بساط قلیان که شود گرم، پایه‌ای تا صبح پایِ دود و زغال و شراری آن‌وقت من که سوختم آرام و بی‌صدا حتی برای غم‌‌ام وقت نداری؟ دود که حلقه‌حلقه به سقف اتاق رفت دیدی چطور شکلِ نبودت درآوری؟ من حرف می‌زدم، تو فقط پک زدی و گفتی «حساس می‌شوی»... چه جوابِ تکراری سهمِ من از تو چیست؟ تماشایِ خنده‌ات وقتی کنارِ دیگری از ته می‌خندی؟ خسته شدم از این‌همه تحقیرِ بی‌صدا از این‌که ساده رد شوی و سر نخواری امشب نه اشک می‌چکد و نه گلایه‌ای‌ست خودم جمع می‌کنم دلِ خود را، لیاقت نداری می‌روم... همان‌طور که دود ز لبَت راندی بی‌رد، بی‌صدا.. تو بمان با نبودی و غباری فردا اگر نبودنم آتش به جانت زد به یاد بیار، سوختم و تو خبر داشتی. #امضاء

به عشق اولی پور (دندونپزشک) رفتم مسواک زدم و دهنمو خوش بو کردم💓💓

قشنگ فرو رفتن آمپول بی‌حسی رو حس کردم🤡🤡

دکتر: بی‌حس شدی؟ من: نمیدونم چطوری بفهمم؟ دکتر: یعنی حس نمی‌کنید بی‌حسید؟ من: مگه بی‌حسی نزدید که بی‌حس شم؟ چطوری حس کنم

بچه‌ها

یه تازه عروس دوماد اینجان

بسی ناز و بلا، بسی جگرطلا

کاش زشت نبود بغلشون کنم و بگم مبارکا باشه

میدونید قشنگیش چیه؟ توی همین مطب باهم آشنا شدن