سیّد موسی صدر (۱۴ خرداد ۱۳۰۷ – ناپدید از ۹ شهریور ۱۳۵۷) مشهور به امام موسی صدر، فقیه شیعه ایرانی و مؤسس مجلس اعلای شیعیان لبنان و جنبش امل بود. او به درخواست شیعیان لبنان از سال ۱۳۳۸ به لبنان رفت و تا زمان ناپدید شدن در سفر به لیبی در سال ۱۳۵۷ در لبنان اقامت داشت. روحانی،فیلسوف و سیاستمدار برجسته لبنانی‑ایرانی بود.او شیعیان دوازده‌امامی را به مرکز سیاست لبنان آورد و اندیشه‌ای تلفیقی از اسلام اصیل و انسان‌گرایی داشت. در قم زاده شد، در نجف نزد بزرگان درس خواند و سال ۱۳۳۸ به صور رفت تا مرجع شیعیان لبنان شود. «مجلس عالی اسلامی شیعیان»«جنبش محرومان» را بنیان نهاد وخواهان عدالت و مبارزه با ارباب‌رعیتی بود. او اسلام را فلسفه‌ای اجتماعی می‌دانست، به گفت‌وگو باور داشت و خشونت را نمی‌پسندید. فتوایی در حمایت از علویان سوریه صادر کرد. ورود او به لبنان مصادف بود با تمایل شیعیان لبنان که اکثریت جمعیت را داشتند به رشد در برابر مسیحیان. صدر، از گروه‌های مختلفی مثل دولت لبنان، شاه ایران، سرهنگ قذافی، عربستان سعودی، شیعیان لبنان و شیعیان ایران کمک‌های مالی دریافت کرده ولی اهداف مستقلی را پیگیری می‌کرد. همین امر باعث شد توسط افرادی مثل یاسر عرفات، معمر قذافی و حافظ اسد که برنامه‌های دیگری برای لبنان داشتند، مورد تنفر قرار بگیرد. امام موسی صدر در دههٔ ۱۹۶۰ و اوایل دههٔ ۱۹۷۰ از شاه ایران حمایت مالی قابل‌توجهی دریافت می‌کرد. با این حال، این روابط در سال ۱۹۷۳ به‌شدت تیره شد و به قطع کامل کمک‌ها انجامید. عمده کمک ها برای این انجام میشد که: شاه ایران از صدر برای گسترش نفوذ خود در میان شیعیان لبنان حمایت می‌کرد و او را «یک ایرانی اصیل و پویا» می‌دانست. یک مقام سابق ساواک مدعی شد هزینهٔ رساندن صدر به اوج قدرت در لبنان نزدیک به یک میلیون دلار بوده است. منابع دیگر تأیید می‌کنند که شاه در دههٔ ۱۹۶۰ مرتباً به او کمک مالی می‌کرده است. علاوه بر این، در سفر صدر به ایران (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۲)، او از شاه درخواست ۳۰ میلیون دلار برای ساخت بیمارستان و مجتمع دانشگاهی کرد که مورد موافقت قرار گرفت، هرچند بر سر نام‌گذاری بیمارستان به نام شاه اختلاف نظر پیدا شد. با وقوع جنگ اکتبر ۱۹۷۳ و حمایت ایران از اسرائیل، رابطهٔ صدر با شاه به‌سرعت تیره شد. در پاییز ۱۹۷۳، صدر به‌شدت از شاه انتقاد کرد و او را به سرکوب مذهب و «دست نشاندهٔ امپریالیسم» متهم نمود. شاه که گمان می‌کرد صدر از عراق و لیبی نیز بودجه می‌گیرد، به او اولتیماتوم داد تا روابطش را با این کشورها قطع کند، اما صدر نپذیرفت. در نتیجه، کمک‌های مالی شاه قطع و تابعیت ایرانی صدر لغو شد.

داستان ربوده‌شدن امام موسی صدر، یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های سیاسی خاورمیانه است. امام موسی صدر به همراه دو تن از یارانش (شیخ محمد یعقوب و عباس بدرالدین) عازم لیبی شدند. هدف رسمی، دیدار با معمر قذافی برای گفت‌وگو دربارهٔ حملات فلسطینی‌ها به اسرائیل از خاک لبنان بود. صدر می‌خواست از قذافی بخواهد از غیرنظامیان لبنانی در برابر تبعات این درگیری‌ها محافظت کند. پس از ۶ روز انتظار برای دیدار با قذافی، سوار بر یک ماشین دولتی از هتل خارج شدند و دیگر هرگز کسی ان ها را زنده ندید. دولت لیبی مدعی شد که او به رم (ایتالیا) رفته، اما این ادعا بعداً رد شد. پسرش سدرالدین، تأکید دارد که پدرش تا سال ۲۰۱۱ حداقل زنده بوده و در زندان‌های لیبی نگهداری می‌شده، و عکس جسد را رد می‌کند . منابعی مانند وزیر دادگستری اسبق لیبی گفته‌اند که صدر در همان روزهای اول در زندان‌های لیبی کشته شده . یک نظریه، انگیزه قدافی را مخالفت صدر با سیاست‌های قذافی یا نفوذ تندروهای ایرانی می‌داند که از اقدام او برای کمک به شاه (برای تعدیل انقلاب ایران) نگران بودند. طی انقلاب لیبی، یک خبرنگار یک سردخانهٔ مخفی را پیدا کرد. میان ۱۷ جسد، جنازه‌ای بلندقد (مطابق با قامت ۱٫۹۸ متری صدر) با جمجمه‌ای آسیب‌دیده (ترکش یا گلوله) پیدا شد که شباهت زیادی به او داشت. خبرنگار از جسد نمونهٔ دی‌ان‌ای گرفت. نمونهٔ دی‌ان‌ای برای آزمایش به دفتر نبیه بری (رئیس مجلس لبنان و رهبر جنبش امل) داده شد، اما این ادعا مطرح شد که این نمونه گم شده است! پرونده او هنوز باز است...

یکی جوابمو بده علطفا

در این روزگار، چشمانم نه مأمنِ خواب است و نه منزلِ شادمانی؛ مأوای اندوه است و مسکنِ بی‌قراری. هر که در آن‌ها نگرد، سیاهیِ مردمک بیند؛ لیک نداند که در پسِ آن سیاهی، دریایی‌ست از دلتنگی و غوغایی‌ست از خاموشی. از فراقِ یار، دلم نه قرار دارد و نه اختیار؛ نه تابِ صبر مانده است و نه توانِ شِکوه. روز را به امیدِ شب می‌گذرانم و شب را به حسرتِ روز؛ نه وصالی در میان است و نه خیالی از آرام. بابایدو با درد در ستیز است و من با بیم؛ او رنجِ تن می‌برد و من رنجِ جان. مامایدو با تنهایی مأنوس است و سکوت همدم؛ نه دستی به نوازش دارد و نه دلی به هم‌صحبتی. مادرم، لبخند بر لب دارد و اندوه در دل؛ تبسم بر چهره دارد و توفان در سینه. پدرم، میان کار و بار، میان نان و جان، چنان گرفتار است که گویی آسودگی از خانهٔ ما کوچ کرده است. و من... میان کتاب و اضطراب، میان امتحان و امتحان، میان نهایی و کنکور، چنان سرگردانم که نه دل فرصتِ گریستن دارد و نه دیده مجالِ خفتن. هر صفحه که می‌گشایم، غمی ورق می‌خورد؛ هر سطر که می‌خوانم، آهی از سینه برمی‌خیزد. کاش در این هنگامه، آغوشی بود؛ نه برای آنکه تقدیر را دگرگون کند، بل برای آنکه دلم را اندکی آرام کند. آغوشی که نه درمانِ درد باشد، بل مرهمِ دل؛ نه پایانِ غم، بل پناهِ آدم. اگر روزی پرسند این همه اندوه از کجا در چشمانت خانه کرده است، خواهم گفت: از فراقی که پایان ندارد، از بیماری که امان نمی‌دهد، از تنهایی که تمام نمی‌شود، از مادری که غمش را می‌پوشاند، از پدری که خستگی‌اش را پنهان می‌کند، و از دختری که همیشه استوار ماند... در حالی که بیش از هر چیز، محتاجِ یک آغوش بود. - #امضاء

https://eitaa.com/S_edna/19772 وای الا شبیه متن نامه بی‌بی اب‌پری توی سریال آب پریا نوشتیش 😭✨😂. - منظورت چیه اون الگومه😭😭😭😭😭یتتیننیننینی خوشحالم که کسی اونو یادشه. واقعا یکی از موردعلاقه ترین فیلم‌های بچگیمه

من درحالی که فردا امتحان جامعه دارم و چند درس رو اصلا بلد نیستم و مرور هنوز نکردم و هیچ نمونه سوال حل نکرد:

https://eitaa.com/S_edna/19776 وقتی نتیجه ها میاد تو از ما یه پله جلو تری خواستگارات بیشترن😔 - وای.🤣🤣🤣🤣🤣

https://eitaa.com/S_edna/19774 منظورت چیه دانلودش کردم همیشه ببینمش😭😂 - منم انشاءلله بعد کنک-