حالا، استکان بابایدو قراره تا ابد، از بالای اپن منتظر بابایدو باشه تا دَرِش چای بریزه؛

گردوغبار غم و شکستگی که بابایدو با رفتنش روی دلم گذاشت، هیچوقت قراره نیست از یادم بره. همیشه، وقت گردگیری قراره، اون گرد و غبار رو ببینم.. ولی به لبخند ازش رد میشم. چون اون مربوط به بابایدوئه، شیرینه، قشنگه، دوست داشتنیه...

آخرین عکسی که ازش گرفتم :) چقدر لاغر شده بود، چقدر اون دوماهی که حالش بد شد عوض شد.. کاش درس رو میذاشتم کنار و بیشتر میدیدمش. هی دارم میشم به «واقعا درس ارزششو داشت بابایدو رو توی روزهای سخت تنها بذارم؟». جواب هم معلومه، نه!

یا عیونی، هل تنظرو لی من الفوق؟

شماهم حس میکنید زشته درس نخونیم؟

دومین کتاب امسال، تبِ مژگان. تب مژگان جزو کتاب‌هایی هستش که من کتاب چاپ اولشو خریدم، یعنی حدود سال ۹۹اینا.. با این وجود مامانم هیچوقت اجازه نداد اینو بخونم و معتقد بود مناسب سنم نیست - درحالی که من حیفا رو خونده بودم -. فی‌کل‌حال، ما این کتاب رو حدود چهار ساعت پیش شروع کردیم و همین چند دقیقه پیش به اتمام رسوندیم. من به شدت شیفتهٔ این نویسنده‌م، آقای حدادپور جهرمی، و با وجود تمام نقد‌های موجود بر ایشون من همیشه کتاب‌هاشونو پیش‌ فروش میکنم و می‌خونم. کتاب «تب‌مژگان» همین‌طور که از اسمش معلومه از تب کردن دختری به نام مژگان شروع میشه. این دخترخانوم، تب بی‌مادری میگیره - یعنی تبی که بخاطر داغ از دست دادن مادره - و کم‌کم ماجرا کشیده میشه به موضوع «بهائیت» و اینکه مژگان و خانواده‌ش چه‌کاره بودن که امدن سراغشون. کتاب ژانر معمایی، رازآلود، نسبتاً جنایی و روایی داره امّا روایت کننده داستان در یک مقاطعی به‌قدری زیبا و بامزه صحبت می‌کردند که گه‌گه‌هایی شما یَک لبخندی میزدید از شیرین‌زبونی‌شون. درکل از اون کتاب‌هایی هستش که هرچند صفحه باید به خودت استراحت بدی تا مغزت بفهمه چی شده. و کتاب بسیار پیشنهاد میشه. برخلاف اکثرا کتاب‌هایی با این ژانر، این کتاب تا انتها تمام پازل‌های ذهن شمارو پر میکنه و همه‌چیز سرجاش میشینه. - #کتاب

لحظه طلوع آفتاب درحالی که گربه نارنجی‌م داشت غرق می‌شد.

هرچقدر «ترجمه الغارات» رو میخونم، بیشتر برای مظلومیت امام علی گریه میکنم..