سومین کتاب امسال، دعبل و زلفا. این کتاب نوشته آقای سالاری، یکی از بهترین نویسنده‌ها در موضوع تاریخی-عاشقانه‌س. فضای اکثر کتاب‌ حالت مذهبی و قدیمیِ بامزه‌ای داره. باوجود اینکه این کتاب ظاهراً عاشقانه‌س و درمورد وصول یک عاشق و معشوقه، امّا هرچقدر عمیق‌تر بخونید متوجه میشید که نویسنده در باطن می‌خواست فضای حاکم در دوران عباسیان و امام موسی و رضا (علیهم السلام) رو بیان کنه. این داستان دعبل و زلفا نمیدونم تا چه حد واقعیه، اما داستان دارای جزئیات، احادیث، روایات و فضایی کاملا واقعی‌ هستش. مثلا شرایط شیعه در عباسیان، نام‌ شُعرا و اطبای نام‌دار عباسیان مثلا جبرئیل بختشوع. (اسپویل) داستان سفر دعبل - شاعری با زبان تند و شیعه - به بغداد شروع میشه که در هنگام سفر دل به دختری بلندقامتِ مسلمانِ اسیر میده که همونجا مسیرشون جدا میشه تا اینکه در بازار بغداد سلما - همان دختر - درحالی که از ابراهیم موصولی فرار کرده. حالا ابراهیم کیه؟ ابراهیم یک پیرمرد موسیقی‌دانِ محبوب هارون عباسیه که میخواستم سلمای زیبا رو نوازنده کنه و بفرسته پیش هارون تا نزد اون جایگاه بالاتری بگیره. و دعبل چون در قایم شدن سلما کمک میکنه، دستگیر میشه و شلاغ میخوره. بعدها که ابراهیم میفهمه دعبل ما یک شاعره، میاد از طریق سلما که اونو توی خونه‌ش حبس کرده، وادار میکنه که شعر بگه. تا ابراهیم اونو رو تبدیل تنصیف کنه و برای هارون بخونه... کتاب حدود چهارصد و پنجاه صفحه‌س و داستان به طرز عجیبی پایان می‌‌یابه. پیشنهاد میشه - #کتاب

بعد کنکور همه‌اش دروغ بود.

شیفتهٔ باد مرطوب تابستانم. با وجود اینکه از رطوبت و هوای شرجی متنفرم، امّا شب‌های تابستانی که پشت بوم دراز میکشم، باد‌های ملایمی که با رطوبت تازه متزوج شدن، برام دلنشین‌ترین هستن. چشمانم، مملول از لذتِ و درخشش انعکاس ستارگان میشوند. از زیبایی تابستان همین بس که ستارگان بی هیچ حجاب و پرده‌ای برای زمین می‌رقصند..