-این‌من‌که‌در‌من‌پیوسته‌می‌گرید -در‌من‌کسی‌آهسته‌می‌گرید..!

آن کس که بدم گفت بدی سیرت اوست و آنکس که مرا گفت نکو خود نیکوست حال متکلم از کلامش پیداست از کوزه برون همان طراود که در اوست

مگو شرط دوام دوستی دوریست باور کن همین یک اشتباه از آشنا بیگانه میسازد...💔)+

رفتی و دل را رها کردی ولی آزاد نه دست‌هایت رفت از دستم ولی از یاد نه لحظه‌ی آخر شنیدی حرف‌هایم را ولی گفتنی‌ها در نگاهم بود، در فریاد نه عشق دنیای مرا از من گرفت و دلخوشم زندگی را پای عشقت داده‌ام، بر باد نه رفته‌ای و رد پایت در نگاهم مانده است روز و شب با خاطراتت دلخوشم، دلشاد نه از من ایمان برده‌ای از دیگران دل می‌بری هر چه می‌خواهی ببر، اما مرا از یاد نه

هر چه میخوای ببر ، اما مرا از یاد نه...)-

دمي با دوستان خود به سر بردن، دو صد دنيا بها دارد خوشا آنكس كه در دنيا، رفيق با وفا دارد..

دردم دهی به فصلی، درمان کنی به وصلی ... ماندم که‌ بر چه اصلی، درد و دوایم از توست #حسین_منزوی

تو بی خود میکنی یک لحظه از جانم جدا باشی تو مجبوری! به این دیوانه باید مبتلا باشی

_

باید یک مکانی باشد هر مکانی حتی یک مکانِ خیالی تا بتوانیم به آن‌جا برویم و از نو زاده شویم، برگردیم...