ولی اونی که چند سال بعد قراره ازش به عنوان رفیق بچگیم یاد کنم تویی.. - لیورای نازم..

سردرد منو برد.

*

ولی وقتی همه ازش انتظار داشتن و فکر میکردن همه چیز اوکیه، من دیدم چقدر تلاش کرد تا محکم بمونه و ادامه بده. خسته شد، گریه کرد، بهونه گرفت، غر زد، تردید کرد؛ دریای درونش طوفانی شد، امواجش پر تلاطم و سنگین شد، اما قایقش غرق نشد.. جا نزد، هربار اشکاشو پاک کرد و گفت زندگی جریان داره. آره، صبر و امید اون بود که نور منم شد.. بیخود نیست اگه بهش میگم؛ - لیورای ناز و خوشگلم :)

واقعا نعمتی بزرگتر از سلامتی نیست.

اللهم عجل لولیک الفرج..

*

چقد بعضیا یهو جو میگیرتشون. بابا بیا پایین خاکی باش چیکار داری می‌کنی.

و در نهایت نفرت اجتماعیم فقط شامل حال تو نمیشه.

فقط یه چادری می‌فهمه شل بودن گیره روسری چطور می‌تونه رو روان آدم خش بندازه.

در نهایت فقط چایی چایی چایی.