*

ولی وقتی همه ازش انتظار داشتن و فکر میکردن همه چیز اوکیه، من دیدم چقدر تلاش کرد تا محکم بمونه و ادامه بده. خسته شد، گریه کرد، بهونه گرفت، غر زد، تردید کرد؛ دریای درونش طوفانی شد، امواجش پر تلاطم و سنگین شد، اما قایقش غرق نشد.. جا نزد، هربار اشکاشو پاک کرد و گفت زندگی جریان داره. آره، صبر و امید اون بود که نور منم شد.. بیخود نیست اگه بهش میگم؛ - لیورای ناز و خوشگلم :)

واقعا نعمتی بزرگتر از سلامتی نیست.

اللهم عجل لولیک الفرج..

*

چقد بعضیا یهو جو میگیرتشون. بابا بیا پایین خاکی باش چیکار داری می‌کنی.

و در نهایت نفرت اجتماعیم فقط شامل حال تو نمیشه.

فقط یه چادری می‌فهمه شل بودن گیره روسری چطور می‌تونه رو روان آدم خش بندازه.

در نهایت فقط چایی چایی چایی.

به گوشِ دل که رسید، باد را چه حاجت بوَد ؟ پیام ِعشق، خود از جان به جان رسد امشب..

خیلی جالبه، خودمون میوفتیم به جون هم، حتی حاضر نیستیم حرف همدیگرو بشنویم بعد از کسی که حتی به دین پایبند نیست انتظار تغییر و تحول داریم.