عروسک قصه ی من گهواره ی خوابت کجاست ؟ قصر قشنگ کاغذی پولک آفتابت کجاست ؟ بال و پر نقره ای کفتر عشقمو کی بست ؟ آینه ی طوطی منو سنگ کدوم کینه شکست ؟ عروسک قصه ی من زخم شکسته با تنت بمیرم ای شکسته دل چه بی صداست شکستنت صدای عشق منو تو که تلخ و گریه آوره تو این سکوت قصه ای شاید صدای آخره بعد از من و تو عاشقی شایدبه قصه هابره شایدبا مرگ من و تو عاشقی از دنیا بره عروسک قصه ی من سوختن من ساختنمه تو این قمار بی غرور بردن من ، باختنمه عروسک قصه ی من شکستنت فال منه این سایه ی همیشگی مرگه که دنبال منه جفتای عاشقو ببین از پل آبی می گذرن عروسک قلبشونو به جشن بوسه می برن اما برای من و تو اون لحظه ی آبی کجاست ؟ عروسک قصه ی من پس شب آفتابی کجاست ؟ عروسک قصه ی من زخم شکسته با تنت بمیرم ای شکسته دل چه بی صداست شکستنت داریوش اقبالی : عروسک

Harpy Hare Where have you buried all your children? Tell me so I say Harpy Hare Where have you buried all your children? Tell me so I say All the arrows that you've stolen Split in half, now bum and broken Like your heart that was so eager to be hid You can't keep them all caged They will fight and run away Mother, tell me so I say Harpy Hare Where have you buried all your children? Tell me so I say Harpy Hare Where have you buried all your children? Tell me so I say Forest walls and starry ceilings Barren curtains that you're weaving Like the stories that you keep inside your head She can't keep them all safe They will die and be afraid Mother, tell me so I say (Mother, tell me so I say) Harpy Hare Where have you buried all your children? Tell me so I say Harpy Hare Where have you buried all your children? Tell me, so I say Harpy Hare Where have you buried all your children? Tell me so I say Harpy Hare Where have you buried all your children? Tell me so I say! (Tell me so I say!) She can't keep them all caged They'll be far and fly away Mother, tell me you will stay We'll be far and fly away

وطن پرنده پر در خون وطن شکفته گل در خون وطن فلات شهید و شب وطن پا تا به سر خون وطن ترانه زندانی وطن قصیده ویرانی ستاره ها اعدامیان ظلمت به خاک اگر چه می ریزند سحر دوباره بر می خیزند بخوان که دوباره بخواند این عشیره زندانی گل سرود شکستن را بگو که به خون بسراید این قبیله قربانی حرف آخر رستن را با دژخیمان اگر شکنجه اگر بند است و شلاق و خنجر اگر مسلسل و انگشتر با ما تبار فدایی با ما غرور رهایی به نام آهن و گندم اینک ترانه آزادی اینک سرودن مردم امروز ما امروز فریاد فردای ما روز بزرگ میعاد بگو که دوباره می خوانم با تمامی یارانم گل سرود شکستن را بگو، بگو که به خون می سرایم دوباره با دل و جانم حرف آخر رستن را بگو به ایران بگو به ایران داریوش اقبالی : وطن

بر تو آن خاطره آسوده سوگند بر تو ای چشم گنه آلوده سوگند بر آن لبخند جادویی بر آن سیمای روشن كه از چشم تو افتاده آتش بر هستی من آه آتش بر هستی من عمری هر شب در رهگذارم ماندم چشم انتظارم شاید یك شب بیایی دردا تنهای تنها بگذشته بی توشب ها درحسرت وجدایی عاشقی گم كرده ره بی آشیانم مانده بر جا آتشی از كاروانم زین پس محزون و خاموشم عشقت خاكسترم كرد در دست باد پاییزی نشكفته پرپرم كرد آه نشكفته پرپرم كرد بر تو آن خاطره آسوده سوگند بر تو ای چشم گنه آلوده سوگند بر آن لبخند جادویی بر آن سیمای روشن كه از چشم تو افتاده آتش بر هستی من آه آتش بر هستی من عمری هر شب در رهگذارم ماندم چشم انتظارم شاید یك شب بیایی دردا تنهای تنها بگذشته بی توشب ها درحسرت وجدایی عاشقی گم كرده ره بی آشیانم مانده بر جا آتشی از كاروانم زین پس محزون و خاموشم عشقت خاكسترم كرد در دست باد پاییزی نشكفته پرپرم كرد آه نشكفته پرپرم كرد «ویگن»