‌ شش زایشگاه را در لبنان زده اند ! فرعون ها از گهواره های موسی‌ها می‌ترسند ...! ‌

‌ ادمین‌های ایتاییِ پرادعای بی‌سوادی که در دل این مردمِ غیور حاضر در صحنه بذر ناامیدی کاشته‌اید و آنها را نسبت به مسئولین خود بی‌اعتماد کرده‌اید. یقین بدانید اگر ذره‌ای دل و جان این مردم را با نظام و انقلاب و مسئولین و نیروهای امنیتی دچار زاویه کرده باشید و کلام شما آنها را نسبت به این اقتدارِ جاویدان ایران دچار شک کرده باشد؛ عاقبت بخیر نخواهید شد و شریکِ انحرافات فکری جمع کثیری از مردمی هستید که به اشتباه شما را آدمِ عاقل حساب کرده‌اند. خانم شهسوار #ایران

‌ مردم چهل شب است که در خیابان اند. از بالای سرشان جنگنده رد شده. میدان بالاتر از مکانِ تجمع، بمب‌ باران شده. برف و باران آمده. اما عددی از این حضور خروشان کم نشده. که زیاد تر که پر خروش تر شده است. این مردم! نه مردم زمان امام علی ع هستند! نه مردم زمان امام حسن ع هستند و نه مردم کوفه ! اینها مردمِ مبعوث شده‌ای هستند که اتفاقا تا پای جان پشت آقایشان ایستاده‌اند.. ادعا ندارند. اگر می‌گویند :(خونی که در رگ ‌ماست هدیه به رهبر ماست‌.) آن را در عمل نشان میدهند. کم ندیدم در این چهل روز رشادت‌های بی‌مثالی را که انگار از یک کتاب افسانه‌ای کشانده بودند بیرون! مادر شهیدِ سی و چهار ساله‌ای که رجز میخواند، همسر شهیدِ دهه هشتادی که با پسر چهارماهه‌ی خود با پیکر عزیزش وداع میکرد بی آنکه خم به ابرو بیاورد، استادی که هشت نفر از اعضای خانواده‌اش را از دست داد اما به جای اشک، با لبخند این واقعه را افتخار آمیز دانست و همان شب برای دفاع از میهن خود در تجمع حاضر شد. اینها روایت‌های عجیبِ این جنگِ حق و باطل است. مردم ایستادند و کم نیاوردند و خسته نشدند. چهل شب!؟ وقتی ملت به بعثت رسید و رسالت خود را شناخت؟ اصلا چهل سال .. بازهم آنها خیابان را رها نمی‌کنند. اینها مردم مسلمانِ ایرانی‌اند که غیرت در رگ‌هایشان می‌جوشد‌. این مردمِ فهمیده، گوششان به دهان مولایشان، امامشان، آقایشان حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای است. رهبری فرزانه، شجاع و مدبر! رهبری که سازشکار نیست و درایتی دارد چون درایتِ پدر شهید خود. جسارتی دارد چون جسارت امام شهید خود. ملت در خیابان‌اند تا بگویند : هرچه آقایمان بگوید اطاعت میکنیم! ما جان بر کفیم. از حضور در میدان خسته نشده‌ایم، از ایستادگی در مقابل تجاوز دشمن هراسی نداریم و روزی اگر لازم باشد اسلحه به دست میگیریم و به جنگ تن به تن با دشمنِ کودک‌کش خود می‌رویم. این مردم، ایستاده و مقتدر، شجاعت و ارادت و ذکاوت خود را نشان داده‌اند. و امام این امت، مسئولین دلسوز، نظامیانِ جان‌فدا، این ها را دیده اند و می‌بینند و می‌دانند! در جهان همه شگفت‌زده‌اند از این همه اتحاد و همدلی، از پیوند عمیقِ بین مردم و مسئولین. جنگ ما با آمریکا تا روزِ نابودی کامل اسرائیل و حذف آمریکای خبیثِ شیطانی از منطقه، پایانی نخواهد داشت.. همه‌ی اتفاقات اخیر هم، اتمام حجتی‌‌ست با تمام جهان. که بدانند ایران، جنگ طلب نیست! آنکه می‌خواهد جهان را ملتهب کند و صدای استکبارش‌ قطع نمیشود آمریکای جنایتکار است. ایران خوب بلد است چکار کند! حالا بنشینید و تماشا کنید که این قلب‌های بیدار شده در جهان، چگونه فوج فوج به سمت حمایت از ایران گام بر‌می‌دارند. دلسرد نشوید. نهراسید. به مسئولین خود اعتماد کنید و بدانید آنکه پرچم این انقلاب را در دست دارد؛ با کسی تعارف ندارد و همه‌ی اتفاقات و تصمیمات با تایید او به انجام میرسد. آنکه میخواهد غیر از این فکر کنید؛ یا منافق است یا خودش را به نفهمی زده است. والسلام خانم شهسوار #مرگ_بر_اسرائیل #مرگ_بر_امریکا

‌ در عزاداریِ او رسم چهل روز کم است؛ یاد چشمش همه‌‌ی عمر سیه‌پوشم کرد. ‌

‌ پشت صحنهِ علنی جنگ، دنیایی از تحرک و اقدام هست که داره انجام میشه . قطعا حزب الله رها نخواهد شد. قطعا اسراییل مجازات خواهد شد. ‌

‌ خدا حفظت کنه امامِ امت . سایه سر این ملت شمایی ... خوشبحال جوونی ما که قراره زیر سایه شما به پیری منتهی بشه. البته امیدواریم به همین زودی‌های زود شاهد ظهور حضرت حجت باشیم و جهان رو از این همه سیاهی نجات بدیم. ‌

رزمنده‌ی دهه نودی .

‌ درمورد این تصویر اجمالا بگویم: این آقای نوجوانِ دهه نودیِ انقلابی، سه روز است که عمل آپاندیس انجام داده. هنوز رنگ و رویش زرد، بدنش بی‌جان و بخیه‌هایش پر درد است. امروز سومین روزی بود که از عملش می‌گذشت. با یک دندگی‌ و سماجت، به موکب آمد. نمی‌توانست راست راست راه برود. با کمر خم شده و دردی که پنهانش میکرد، موکب و سرما و درد کشیدن را به خانه و جای نرم و گرم و آرامش ترجیح داد و آمد. دیدم با این همه دردی که دارد؛ لبخندش محو نمیشود‌. از کله شقی و پا توی یک کفش کردنش برای ماندن در موکب خوشم آمد. او برای وطن، اسلام و انقلاب، تهِ مرام خود را خرج کرد و با این همه درد، سنگِ سرد زمین موکب را به تخت نرم و گرم خانه ترجیح داد. با این حال نزار خیابان را رها نکرد. در دل به او و به همه‌ی دهه نودی‌هایی که اینگونه با اشتیاق پا به رکاب ولی خود هستند افتخار کردم. پ.ن: گفتم بخند میخوام یه عکس شهدایی ازت بگیرم. خندید. تو دلم گفتم کسی که این شبها خیابون رو رها نمیکنه رزمنده‌ است. کسی که عمل کرده و درد و داره و ضعف تمام بدنش رو گرفته اما باز موکب و خدمت رو به خونه موندن و آسایش ترجیح میده‌، قطعا یه رزمنده معمولی نیست. چیلیک! عکس رو ازش گرفتم. گفتم بزار یادگاری بمونه از شبی که یه دهه نودی داشت توی درد غرق میشد اما خیابون رو رها نکرد و دردها‌ش رو به عشق مملکت فروخورد. خانم شهسوار ماجرای یک دهه نودی عاشق

این شبا .

‌ شما درس بخون برای اینکه عالم بشی. اگه عالم شدی، پول میاد میافته به دست و پات. ولی اگه برا پول درس بخونی، فقط تا جایی میخونی که پول‌ات تامین بشه :) به محض اینکه پول توش نبود، ولش میکنی و میری و میگی آقا با مدرک ارشد دارم نونوایی کار میکنم .‌‌..! اگه فقط پول میخوای برو بازاری شو، ولی اگه میخوای عالم بشی و بزرگ‌وار، تحصیل علم کن. العلمُ سلطانٌ. ‌