من که همون یه تصویرو شعر نوشتم تا خواب ابد، این یکیم میکارم تو صخرهی سینهم از آغاز ابد. یا جوونه میزنه یا میخشکه دیگه.
هدایت شده از فاموتیدین.
ما درکی از واژهی "مادرِ هستی " نداریم.
وگر نه امکان نداشت توی این ایام، ثانیه ای در آرامش باشیم.