eitaa logo
سیاه‌مشق | سید محمدحسین دعائی
938 دنبال‌کننده
1.3هزار عکس
876 ویدیو
13 فایل
✍️ سیاه‌مشق 🕌 بستری برای تمرینِ طلبگیِ ترازِ انقلاب در فضای مجازی 💬 این‌جا با شما دربارۀ #دین، #معنویت، #دانش، #انقلاب و #زندگی حرف می‌زنم. ▪️ طلبۀ حوزۀ مشهد و مسئول قرارگاه مکتب توحید 🔸 سید محمدحسین دعائی 📩 درگاه ارتباط: @SmhDoaei
مشاهده در ایتا
دانلود
🔰 تشییع‌نامه ـ ۱ 🔖 چند نکتۀ مهم دربارۀ مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب 🔸 شاید مهم‌ترین نکته این باشد که همه بدانیم: مهم‌ترین وظیفۀ ما تلاش حداکثری برای تبدیل تشییع رهبر شهید، از یک حادثۀ معمولی و متعارف، به یک رویداد عظیم و بی‌نظیر ملّی، امّتی و تمدّنی است. 🔸 یکی از مهم‌ترین پیش‌نیازها برای تحقق این هدف، خلق «معنا» و ایجاد «روایت» برای تشییع است. به عبارت دیگر، باید این رویداد را با یک منظومۀ معنایی تازه و ویژه‌ روایت کرد. 🔸 توجه به این گزاره‌ها برای روایت‌سازی و گفتمان‌پردازی دربارۀ رویداد تشییع، اولویت دارند: ▪️ مردم فقط برای بدرقۀ یک پیکر یا افزودن بر تعداد جمعیت نمی‌آیند؛ بلکه می‌آیند تا بقاء تمدنی، حیات هویتی و استمرار تاریخی خود را فریاد زده و عهدشان با اسلام، انقلاب اسلامی، ایران عزیز و رهبر شهید را تازه کنند. ▪️ تشییع رهبر شهید، صرفاً یک مراسم سوگواری نیست؛ بلکه بستری است برای اعلام وفاداری امت به آرمان‌هایی مثل ولایت، استقلال، مقاومت، ایران قوی و تمدن اسلامی. ▪️ تشییع آقا، نه صرفا فضایی برای فوران داغ فراق، بلکه یک فرصت ربّانی و موقعیت رحمانی برای تبدیل عشق به عهد، عاطفه به عقلانیت، وداع به وفا، اندوه به اراده، رثاء به رجز، غم به غیرت و سوگواری به سلحشوری است. به عبارت دیگر، باید «سوگ عمومی» را به «سرمایۀ اجتماعی» ارتقاء داد. ▪️ آیین تشییع، یکی از مهم‌ترین عرصه‌های امتداد بعثت مردمی و حلقۀ وصل آن به مراحل پیش‌روست. این آیین یعنی: رهبر رفت؛ اما راه او باقی است و راهیان این راه به ادامۀ آن مصمم‌اند. بر همین اساس، باید از ظرفیت‌های این آیین برای ایجاد جهش در سبک زندگی ایرانیان بر مدار «خودسازی» و «جامعه‌پردازی» بهره برد. ▪️ مراسم تشییع و دفن رهبر شهید، نه یک پایان، بلکه سرآغاز مرحلۀ جدیدی از سیر تکاملی جبهۀ حق در مواجهه با جبهۀ باطل است. این مراسم، قاب طلوع «شهید خامنه‌ای» در مقیاس جهانی و نقطۀ ظهور قدرت و تأثیر بیشتر او در مقایسه با «آیةالله خامنه‌ای» است. 🔸 برای فهم و کشف بهترین و بهینه‌ترین مواجهۀ معنایی و روایی با تشییع رهبر شهید، می‌توان از مواجهۀ خود ایشان با تشییع شهید سلیمانی و شهید رئیسی الگوبرداری کرد: ▪️ این تشییع، هم وجهۀ ملی دارد، هم وجهۀ اسلامی و هم وجهۀ جهانی و انسانی. ▪️ این تشییع، یکی از مهم‌ترین مراحل انتقام و خون‌خواهی است. ▪️ این تشییع، بهترین نشان‌گر و شاخص نگرش‌ها و گرایش‌های پیدا و پنهان جامعۀ ایرانی است. ▪️ این تشییع، به‌عنوان میدانی برای بروز محبوبیت شهید در عالم ماده، اجر آشکار خدا در ازاء اخلاص اوست. ▪️ این تشییع، قاب پایانی جهاد عظیم و شهادت عظیم شهید در دنیاست. 🏷 🔗 تشییع‌نامه ـ ۲ 🔗 تشییع‌نامه ـ ۳ 🌻 @Smh_Doaei | ‌سید محمدحسین دعائی
سیاه‌مشق | سید محمدحسین دعائی
🔰 تشییع‌نامه ـ ۱ 🔖 چند نکتۀ مهم دربارۀ مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب 🔸 شاید مهم‌ترین نکته این باشد ک
🔰 تشییع‌نامه ـ ۲ 🔖 چند نکتۀ مهم دربارۀ مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب 🔸 بعضی از مهم‌ترین محورهای محتوایی و سرخط‌های فکری متناسب با فضای تشییع از این قرارند: ▪️ تثبیت و ترویج عناوین معرّف آقا: نائب امام / رهبر شهید / پدر امت / مرجع مجدّد / عارف مجاهد و ... ▪️ جمع بین معرفی «شخص و شخصیت» رهبر شهید با معرفی «مکتب و میراث» ایشان، با عبور تدریجی از دو حجاب «معاصرت» و «سیاست» ▪️ زمینه‌سازی برای رواج «رهبرشناسی، رهبردانی و رهبرخوانی» در فضای جامعه ▪️ تأکید بر «جامعیت» رهبر شهید و «بی‌نظیربودن» ایشان از جهات متعدد ▪️ تمرکز ویژه بر مقولۀ «جهاد» و «استشهاد» در سیره و سخن رهبر شهید ▪️ تبیین مهم‌ترین مؤلفه‌های منظومۀ فکری رهبر شهید، مثل: توحید فردی و اجتماعی، استقلال و نفی سلطه، مردم‌باوری و امت‌سازی، مقاومت در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی، توجه به نسل جوان، تمدن‌سازی اسلامی، پیوند عقلانیت، معنویت و انقلابی‌گری، امیدواری، نگاه آینده‌محور و ... ▪️ پرداخت ویژه به شأن حوزوی رهبر شهید و نقش ویژۀ ایشان در بالابردن تراز حوزه با عبور از دوگانه‌های رهزنی مثل «جهاد اکبر/جهاد اصغر»، «خودسازی/جامعه‌پردازی»، «معنویت/عقلانیت»، «دیانت/سیاست»، «سنت/تجدّد»، «اصالت/خلاقیت»، «هنر/دانش»، «نظریه/اجراء» و ... ▪️ توجه به تقابل‌های جبهه‌ای و جریانی مطرح در منظومۀ فکری رهبر شهید: «اسلام سیاسی/اسلام سکولار»، «عقلانیت انقلابی/غرب‌زدگی» و ... ▪️ عنایت خاص به پروندۀ «برکات خون» رهبر شهید و «روایت فتح» ▪️ تلاش مضاعف برای آینده‌پردازی، افق‌سازی و مسئولیت‌آفرینی عمومی و نخبگانی از طریق ایجاد زمینه برای «عهدهای فردی و جمعی» با رهبر شهید ▪️ تبیین دقیق و درست مقولۀ «انتقام و خون‌خواهی» ▪️ محوریت‌دادن به آیاتی مثل: «من المؤمنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه»، «و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا»، «أ فأن مات أو قتل انقلبتم علی اعقابکم» و ... ▪️ برجسته‌سازی مقولۀ «بیعت با رهبر جدید» و التزام به ولایت ایشان در سطوح مختلف ▪️ و روایت‌پردازی از مشهد مقدس و حرم رضوی، با این محتوا که: مشهد فقط نقطۀ پایان تشییع نیست؛ بلکه محل سپردن پیکر رهبر شهید به آستان ولایت و آغاز عهد تازۀ امت با مکتب اوست. به عبارت دیگر، تدفین آقا در جوار امام رضا علیه‌السلام، این حادثه را از یک رخداد سیاسی صرف، به یک واقعۀ ایمانی و تمدنی ارتقاء می‌دهد؛ همان واقعه‌ای که می‌توان به کمک آن، برند مشهد و آستان قدس را در مقیاس جهانی بازتعریف کرد. 🔸 یکی از مهم‌ترین راهبردهای تبلیغی در رویداد تشییع، دسته‌بندی مخاطبان این رویداد و تولید محتوای متناسب با مأموریت هرکدام از این دسته‌هاست: ▪️ عموم مردم / مأموریت: حضور آگاهانه، مؤمنانه و مجاهدانه در میدان ▪️ جوانان / مأموریت: نقش‌آفرینی‌های علمی و عملی در گام دوم انقلاب ▪️ طلاب و مبلغان مذهبی / مأموریت: تولید نگرش‌ها، گرایش‌ها و کنش‌های دینی ▪️ نخبگان، استادان و فعالان فرهنگی / مأموریت: نظریه‌پردازی‌ها و صورت‌بندی‌های راهبردی ▪️ خانواده‌ها و مادران / مأموریت: تربیت نسل آینده 🏷 🔗 تشییع‌نامه ـ ۱ 🔗 تشییع‌نامه ـ ۳ 🌻 @Smh_Doaei | ‌سید محمدحسین دعائی
سیاه‌مشق | سید محمدحسین دعائی
🔰 تشییع‌نامه ـ ۲ 🔖 چند نکتۀ مهم دربارۀ مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب 🔸 بعضی از مهم‌ترین محورهای محتو
🔰 تشییع‌نامه ـ ۳ 🔖 چند نکتۀ مهم دربارۀ مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب 🔸 از آن‌جایی که جریان‌های رسانه‌ای معارض تلاش خواهند کرد مراسم تشییع رهبر شهید را با خطوط روایی مختلفی مثل: کم‌اهمیت‌سازی، امنیتی‌سازی، دوقطبی‌سازی، شایعه‌سازی و ... تخریب کنند، یکی از اولویت‌های راهبردی برای مدیریت معنایی این مراسم، توجه به «روایت‌های رقیب» و مقابله با هجمۀ تبلیغاتی دشمن است. البته نفس حضور مردم ـ به‌عنوان یک رفراندوم واقعی و بزرگ ـ بهترین و مؤثرترین سلاح ما در جنگ روایت‌هاست؛ چون به‌خوبی ثابت می‌کند که رابطۀ مردم و رهبر، نه رابطه‌ای صوری یا صرفا سیاسی، بلکه یک رابطۀ معنوی، قلبی، ایمانی، تاریخی و هویتی است. 🔸 یکی دیگر از اولویت‌ها برای مراقبت از هویت، معنا و کارکرد آیین تشییع آقا، توجه به خطرها و آفت‌هایی است که این آیین را تهدید می‌کنند: ▪️ احساس‌محوری و شعارزدگی: اگر فضای مراسم در لایۀ احساس و شعار متوقف بماند، هیجان بر عقلانیت تقدم یابد و مطالبات بی‌ضابطه غلبه پیدا کنند، از ضریب نفوذ آن کاسته شده و خیلی زود فروکش خواهد کرد. بر همین اساس، باید به مخاطب این معنا را منتقل کرد که: ما نه فقط با یک شخصیت محبوب، بلکه با حامل یک «منظومۀ فکری، فرهنگی» و «مکتب تمدنی» وداع می‌کنیم و موظفیم که آن منظومه و مکتب را پاس داشته و تداوم ببخشیم. ▪️ وحدت‌شکنی: مراسم تشییع رهبر شهید به‌هیچ‌وجه نباید به میدانی برای تسویه‌حساب‌های جناحی و دوقطبی‌سازی‌های سیاسی تبدیل شود. بلکه همگان باید آن را به‌عنوان یک رویداد ملی و بین‌المللی تلقی کرده و خود را ملتزم به حفظ شأن و آبروی آن بدانند. ضمن این‌که اساسا تشییع آقا یکی از بهترین و البته آخرین فرصت‌ها برای ترمیم گسل‌های ایجادشده و تفرقه‌های شکل‌گرفته در جبهۀ انقلاب و فضای عمومی جامعه است. ▪️ خدشه به امنیت روانی، امید و آرامش مردم: اگر مراقبت‌های لازم صورت نگیرند، رویداد تشییع رهبر شهید ـ به‌خودی‌خود ـ این ظرفیت را دارد که لااقل بخشی از جامعه را دچار فروپاشی عاطفی کرده و به حس انسداد، شکست، خلأ و حیرت در آن دامن بزند. خصوصا این‌که گاه از سوی برخی ـ به غلط ـ یک حال گنهکاری جمعی نیز به جامعه القاء می‌شود. بر همین اساس، می‌توان با تأکید بر چند گزاره، این تهدید را خنثی کرد: رهبر شهید انقلاب، به بهترین شکل ممکن، مأموریت تاریخی خودشان را به انجام رساندند و در یک قالب زیبا، عزتمندانه، تحسین‌برانگیز و رشک‌آور، به آرزوی دیرین خود ـ یعنی شهادت ـ رسیدند. ضمن این‌که از مردم عزیز ایران رضایت داشتند و در آخرین روزهای عمر شریف خود، به‌صراحت آن‌ها را می‌ستودند. بعد از رفتن ایشان نیز علی‌رغم بروز سهمگین‌ترین شرائط، مهم‌ترین میراثشان، یعنی نظام مقدس جمهوری اسلامی محفوظ ماند و به همگان ثابت شد که این نظام، ساخت درونی مستحکمی داشته و فردمحور نیست. به‌علاوه این‌که آیندۀ کشور، علی‌رغم وجود خطرات و سختی‌های فراوان، صددرصد روشن و امیدوارکننده است. ▪️ و موارد دیگری مثل: غلبۀ حس خودباختگی و خودتحقیری، غفلت از عزت ملی و عدول از موضع مقاومت، تعرّض سوگواران و داغداران به قشر معارض، معترض، مردد یا بی‌تفاوت جامعه، مواجهۀ غلط با بدحجاب‌ها و بی‌حجاب‌های شرکت‌کننده در مراسم تشییع، خروج‌های اغراق‌آمیز از چارچوب‌های معرفتی و عقیدتی، نقل خاطرات و کرامات بی‌سند و افراط در تطبیق‌های تاریخی، بی‌توجهی به ابعاد، الزامات و اقتضائات رسانه‌ای مراسم و غفلت از مخاطرات امنیتی و الزامات اجرائی، انضباطی و خدماتی مراسم. 🔸 فروکش‌کردن شور مردمی و شیب تجمعات به‌سمت تعطیلی هم یکی دیگر از مسئله‌هایی است که باید برای آن برنامه داشت؛ مسئله‌ای که علاوه بر کارشکنی کج‌اندیشان و سنگ‌اندازی بدخواهان، می‌تواند از طبیعت فضای پساتشییع هم ناشی شود. ضمن این‌که از ضرورت جمع بین غم، شور و هیجان جنگ با اقتضائات و الزامات معقول زندگی مردم هم نباید غفلت کرد. 🔸 و اما آخرین نکته این‌که: رهبر شهید انقلاب، نه فقط «نائب‌الامام» بود، بلکه تراز این نیابت را هم به‌شکل چشمگیری ارتقاء داد. بر همین اساس، باید بدانیم و باور کنیم که صاحب‌عزای اصلی در این ایام، وجود مقدس سرورمان حضرت ولی‌عصر ارواحنا فداه و عجل الله فرجه الشریف است. پس باید به ایشان تسلیت گفت و برای آرامش قلب مطهرشان صدقه داد و توجه داشت که اگر آن عزیز نازنین آرام بگیرد، همۀ اهل ایمان آرام گرفته و تسلی خواهند یافت. ضمن این‌که از نذر و نیاز برای امنیت و آبروی مراسم تشییع آقای شهید ایران هم نباید غافل شد. 🏷 🔗 تشییع‌نامه ـ ۱ 🔗 تشییع‌نامه ـ ۲ 🌻 @Smh_Doaei | ‌سید محمدحسین دعائی
سیاه‌مشق | سید محمدحسین دعائی
🔰 تشییع‌نامه ـ ۱ 🔖 چند نکتۀ مهم دربارۀ مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب 🔸 شاید مهم‌ترین نکته این باشد ک
فدای اون عزیزی که حتی برای فهم نحوۀ مواجهه با داغ فراق و تشییع پیکرش هم باید به حرف‌های خود او مراجعه کرد؛ مراجعه‌ای که قطعا روشنگر، آرامش‌بخش و راهگشاست: «در شهادت یک فقدان تلخی برای ما پیش آمد. [این] شهید خیلی خوب بود، خیلی عزیز بود، خیلی مفید بود، خیلی انسان را وادار به تحسین می‌کرد؛ این‌ها به جای خود محفوظ؛ خب از دست ما رفت. ولیکن وقتی به این حادثه‌ نگاه می‌کنیم می‌بینیم این حادثه مثل همه‌ی حوادث دیگرِ الهی است که لطف خدای متعال در آن‌ها بر قهر غلبه دارد.» (۱۳۹۸/۱۱/۲۹) «ما در این روزها عزاداریم؛ به‌خصوص بنده، به‌جد عزادار هستم. حادثه‌ای که اتّفاق افتاد حادثه‌ی کوچکی نیست؛ فقدان آقای سیّد حسن حادثه‌ی کمی نیست و جدّاً ما را عزادار کرده. من با این‌که این فضا، فضای عزای عمومی در کشور است و به‌معنای واقعی کلمه عزا است، این دیدار را به بعد موکول نکردم. ... این تشکیل جلسه یک پیامی برای ما دارد؛ پیامش این است که ما گرچه در عزا هستیم، امّا عزای ما به معنی ماتم‌گرفتن و افسرده‌شدن و یک گوشه نشستن نیست. جنس عزای ما از جنس عزای سیّدالشّهداء علیه‌السّلام است؛ زنده و زنده‌کننده است. عزاداریم، امّا این عزا ما را به حرکت و پیشرفت و شوق بیشتر به کار وادار می‌کند. من می‌خواهم این پیام را در دل و جان خودمان، به معنای واقعی کلمه نفوذ بدهیم، احساس کنیم عزاداریِ ما هم باید ما را به پیش ببرد.» (۱۴۰۳/۰۷/۱۱) 🌻 @Smh_Doaei
سیاه‌مشق | سید محمدحسین دعائی
ما ملت شهادتیم ... #شب_جمعه #جانفدا 🌻 @Smh_Doaei
7.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آقای حاج قاسم! رفیق خوشبخت رهبر شهید! عزیز نازنینی که همنشینی‌تان در آن دنیا آرزوی آقا بود و حالا به این آرزویشان رسیده‌اند! به شفاعت شما که حتما محتاجیم. اما عجالتا از خدا بخواهید به ما صبر بدهد. 💔 ای صاحب کرامت! شکرانۀ سلامت روزی تفقدی کن، درویش بی‌نوا را 🌻 @Smh_Doaei
14.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران کز سنگ گریه خیزد روز یاران هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد داند که سخت باشد قطع امیدواران با ساربان بگویید احوال آب چشمم تا بر شتر نبندد محمل به روز باران بگذاشتند ما را در دیده آب حسرت گریان چو در قیامت چشم گناهکاران ای صبح شب‌نشینان جانم به طاقت آمد از بس که دیر ماندی چون شام روزه‌داران چندین که برشمردم از ماجرای عشقت اندوه دل نگفتم الّا یک از هزاران «سعدی» به روزگاران مهری نشسته در دل بیرون نمی‌توان کرد الّا به روزگاران چندت کنم حکایت شرح این‌قدر کفایت باقی نمی‌توان گفت الّا به غمگساران 🌻 @Smh_Doaei
سیاه‌مشق | سید محمدحسین دعائی
❤️ آقای شهید! 💔 خودت کمکمان کن! انگار که یک کوه سفر کرده از این دشت این‌قدر که خالی شده بعد از تو ج
اینک این منم؛ در پس سخت‌ترین شب عمر. این منم پس از دیدن عزیزترین مرد زندگانی‌ام خفته در تابوتی چوبین. این منم پس از دیدن تابوت تو، که سنگین بود و سخت می‌رفت و ده‌ها مرد تنومند سیاه‌پوش را توان حمل آن نبود. این اغراق نیست. حاضران در واپسین دیدار تو همه به‌چشم دیدند که تابوت تو هیچ نمی‌رفت و ما ساعت‌ها به انتظار بودیم. گویی که کوهی را به شانه می‌کشیدند. حالا از این پس عمرم، در چشمی که تابوت تو را دید خیری نخواهد بود؛ و در دستی که تابوت تو را لمس کرد و قلمی که از نبودن تو نوشت. این منم، در سهمگین‌ترین شب عمرم؛ چون پسربچه‌ای برخاسته از تابوت پدری رشید. ترسیده و لرزان و غمین. به‌گمانم دیگر هیچ‌چیز در جهان غمگینم نخواهد کرد؛ که من از پای تابوت غمی بزرگ برخاسته‌ام. ✍ مهدی مولایی 🌻 @Smh_Doaei