از کافی‌نت بیرون اومدم و به عکس نگاه می‌کنم، لبخندِ رضایت‌بخشی گوشه‌ی لب هام نشسته، واردِ تجمع می‌شیم، حالا عکسِ شما رو بالا گرفتم و همه می‌بینن‌ش، می‌دونم که شما هم می‌بینی، می‌دونم که شما هم الان بینِ همین جمعیت ایستادی و طبقِ عادت علمداری می‌کنی، حالا دیگه از اعماقِ وجود لبخند می‌زنم. #سیدِ‌عزیز | 🕊

برایم بگو چقدر مانده تا نیلوفر شدن، وقتی تمامِ تنم را مرداب گرفته..

واقعاً اعصابم خرد شد!

هیچ چیزی ندارم بگم، هیچ چیزی، انقدر خونم به جوش اومده که سکوت کنم بهتره‌.

بچه‌ها جون‌ هستید؟ بیاید یکم حرف بزنیم.

خب رویِ صحبتم‌ بیشتر با بچه‌های یازدهم و دوازدهمه، گویا امتحان های نهایی به تیرماه موکول شده، از امروز تا پایان خرداد چهار هفته وقت داریم و احتمالاً دو هفته هم توی تیرماه وقت داریم که باهم می‌شه شش هفته.

بچه‌ها الان وظیفه‌ی ما به عنوان یه دانش آموز سخت تره، می‌دونم که چقدر فشار و استرس روی دوش هامونه، من کاملاً درک می‌کنم و حق می‌دم که انگیزه‌مون به صفر رسیده باشه، می‌خوام بگم تنها نیستید، خیلی از ما الان جزوه های نصفه و نیمه داریم، درس های نخونده داریم، هنوز بعضی درس‌ هامون رو جمع‌بندی نکردیم.

اما با توجه به اینکه یک ماه و خورده ای وقت داریم، بسیار فرصتِ خوبیه برای اینکه بشینیم و درس هامون رو جمع بندی کنیم، خواهشِ من از شما اینه که همین الان بلند شید و یه دفتر و خودکار بگیرید و هرجوری که دوست دارید‌ به سلیقه‌ی خودتون برنامه ریزی کنید. اینکه از الان روزی دو/سه درس بخونید بهتره تا اینکه شب امتحان از استرس تا صبح یه طوری بخونید که خودتون هم متوجه نشید.

ما هدفِ کوتاه مدت داریم الان که می‌شه نمره‌ی خوب توی نهایی ها و البته هدفِ بلند مدت، این هدفِ بلند مدت برای هرکسی یه چیزه، هر کسی یه شغل و یه آینده‌ی متفاوتی توی ذهنشه، ولی به نظر من بیاید برای اینکه مطالعه‌مون برکتِ بیشتری داشته باشه هر آخر هفته یعنی روزِ جمعه ثوابِ کل مطالعه‌ی هفته‌مون رو نذرِ ظهورِ آقاجان‌مون بکنیم تا یه قدمِ کوچکی هم برای ظهور برداشته باشیم. 🪄

صحبت‌هام هم با حرف هایِ امامِ شهیدمون‌ تموم بشه. 🌟