لطفا مثل من لحظه هاتون رو فدای فکر به آینده نکنید.

نگاه کردن به خاطرات. دلم برای اعتکاف تنگ شد.

صبح رفتم گل‌فروشی، سطل رز مینیاتوری‌ِ سفید رنگ فاصله داشت ازم، با صدای بلند صدا اومد که: دستت میرسه برش داری؟ ناخودآگاه زمزمه کردم: "دستم نمیرسد، به بلندای چیدنت بسنده باید کرد، به رویایِ دیدنت..." صدای آقای فروشنده واضح‌تر شد؛ - خانوم! چیشد؟ دستت میرسه برش داری؟ + نه آقا. نمی‌رسه. ممنون میشم اگه خودتون زحمتشو بکشید. حالا برگشتم خونه و رزهارو گذاشتم داخل آب. به تو فکر می‌کنم؛ به تویی که "دستم نمی‌رسد به بلندایِ چیدنت..."

بسنده باید کرد، به رویای دیدنت‌...

به نامِ آفریدگارِ او.

داشتم فکر می کردم چقدر من تو این دنیا تفریح های انجام نداده، مهارت های یاد نگرفته، کار های امتحان نکرده دارم. زندگی هم کوتاهه پس باید دست بجنبم.

ولی غروری ک بهم دست میده، برای شیعه مولا علی بودن>>>>>>

-وایولا..!

سلام من میروم گریه کنم، خدانگهدار. چاخلعسثشقسقبهیقسقثقرختحنجکحاعیفیقسثثقی‌.