🌷سفارش امام شهیدمان؛ تلاوت روزانه 🔹صفحه‌ی ۶۲ قرآن کریم

🔹ترجمه‌ی صفحه ۶۲ قرآن کریم

🏴 تدبّر در زیارت عاشورا / ۳۲ ❇️ قدم چهارم: سجده‌ی شکر 🔸تدبّر در قدم چهارم ▫️در قدم آخر زیارت، به شکرانه این توفیق بزرگ و در سایه تقرّب حاصل از اظهار برائت و موالات، سر بر سجده گذاشته، چنین می‌گوید: 🔹ای الله! حمد و ستایش مخصوص تو است و [من تو را حمد و ستایش می‌کنم] مانند کسانی که بر مصیبت‌هایشان تو را شکر می‌کنند: اللهم لک الحمد حمد الشاکرین لک علی مصابهم. ▫️انسان در معرفت و شناخت خدا به مقامی می‌رسد که در مصیبت‌ها نیز از خدا تشکر می‌کند؛ زیرا می‌داند مصیبتی که در راه خدا برای انسان پیش می‌آید، مایه ذلّت نیست؛ بلکه مایه‌ی تعالی و قرب بیشتر به خدا است. مصادیق بارز این گروه از انسان‌های شاکر، اهل بیت علیهم السلام هستند که در اوج مصیبت‌ها همیشه شاکر خدا بوده‌اند. ▫️صحنه کربلا و اسارت بعد از آن، پُر از نمونه‌های تجلّی شکر بر مصیبت در زندگی ایشان است؛ برای مثال، وقتی یزید با کنایه به زینب کبری سلام الله علیها گفت: دیدی در کربلا خدا با شما چه کرد؟ زینب سلام الله علیها در جواب او فرمود: «ما رأیت الّا جمیلا»؛ یعنی جز زیبایی در کربلا چیزی ندیدم؛ این همان مقام «حمد خدا در مصیبت» و «شکر بر مصیبت» است. ▫️ایشان در بدترین شرایط ممکن روز یازدهم محرم، هنگام عبور از قتلگاه که بر بالین برادر حاضر شد و بدن چاک‌چاک برادر را در گودی قتلگاه مشاهده کرد، بدن برادر را به روی دستان لرزان خود گرفت و رو به آسمان به خدا عرض کرد: «اللّهم تقبّل منّا هذا القلیل من القربان» یعنی خدایا! این قربانی قلیل و کم را از ما قبول کن؛ این همان مقام «حمد خدا در مصیبت» و «شکر بر مصیبت» است. (ادامه دارد)

⚫️ اربعین حسینی / ۲ 🔸اربعین، انتهای جاده‌ی اسارت است و ابتدای اسارت ستم. اگر نگاهی از جنس حقیقت، آن سوی اربعین را می‌دید؛ ⬅️ سی هزار زنجیری را مشاهده می‌کرد که پیشاپیش آنان، یزید و عبیدالله و عمرسعد و ...، بسته در سلسله و غُل، به سمت دوزخشان می‌کشانند و در آب گداخته و آتش سوزانشان می‌نشا‌نند: ✅ اذالاغلال فی اعناقهم و السلاسل و یُسحبون. فی الحمیم ثم فی النار یُسجرون (غافر/۷۱،۷۲)