بخش هایی از صدای پای آب از سهراب:

_- من به سیبی خوشنودم و به بوییدن یک بوته بابونه.🌼 من به یک آینه، یک بستگی پاک قناعت دارم :) -_

-_ زندگی رسم خوشایندی است. زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ، پرشی دارد اندازه عشق.♥️ زندگی چیزی نیست ، که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود. _-

_- زندگی شستن یک بشقاب است. زندگی یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است. زندگی مجذور آینه است. زندگی گل به توان ابدیت، زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما، زندگی هندسه ساده و یکسان نفس‌هاست. _-

_- هر کجا هستم ، باشم، آسمان مال من است.☁️ پنجره، فکر ، هوا ، عشق ، زمین مال من است:) چه اهمیت دارد گاه اگر می رویند قارچهای غربت؟ _-

🌿🤍

_- من نمی دانم که چرا می گویند: اسب حیوان نجیبی است ، کبوتر زیباست. و چرا در قفس هیچکسی کرکس نیست. گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد. چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید. _-

_- واژه ها را باید شست واژه باید خود باد، واژه باید خود باران باشد. چترها را باید بست.☂ زیر باران باید رفت.🌧 فکر را، خاطره را، زیر باران باید برد. با همه مردم شهر ، زیر باران باید رفت. دوست را، زیر باران باید دید. عشق را، زیر باران باید جست. _-

_- زندگی آب تنی کردن در حوضچه اکنون است. رخت ها را بکنیم: آب در یک قدمی است💦. _-

#سهراب_سپهری🌿

🌿💛

•. آنکه در صلح است با خود با جهان در جنگ نیست کاش می‌آموخت انسان با خودش سازش کند:) . -فاضل نظری🌱