اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من دل من داند و من دانم و دل داند و من

خاک من گل شود و گل شکفد از گل من تا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من [مولانا]

||بسم الله الرحمن الرحیم|| ورق چهاردهم •• روای:همه آمادهٔ شروع جلسه بودند.اتاق در سکوت فرو رفته.... آقای‌عبدی سکوت جلسه را شکست. عبدی:بچه‌ها همون طور که می‌دونید پرونده برای حل شد از اینجا امکان پذیر نیست.باید نفوذی بفرستیم. نگاه‌های مصمم و محکم تیم امید بخش فرمانده شد. عبدی:محمد برای حضور در میدان می‌ره البته قراره یکی از بچه ها سایبری هم همراهش بره. محمد سرش را محکم بالا آورد.انتظار شنیدن این سخن را از مافوقش نداشت. همه بعد از پایان فرمان‌های عملیاتی اتاق را ترک کردند. هر کس مسیر میز خود را در پیش گرفته. محمد:یک ساعت از جلسه گذشته و دوباره همه چیز مثل قبل بود. باید از آقای عبدی می‌پرسیدم کی قرار باهام بیاد. با صدای در سر از پرونده بیرون آوردم. داوود:آقا بریم؟ _بریم «شب» در زدم وارد اتاق شدم.نگاه پدرانه آقای عبدی همیشه دلگرم کننده ما بود. _سلام آقا ببخشید مزاحمتون شدم.میخواستم درمورد جلسه امروز حرف بزنم. عبدی:خوب کردی اومدی محمد...شما سه روز دیگه عملا وارد می‌شید.(پوشه رو سمت محمد داد)اینا تمام چیزایی که نیازه بدونید. _من با کی قرار برم؟ عبدی:فکر کردم خودش گفته بهت...با رسول میری. حس کردم یه لحظه نفسم رفت. _اما آقا... عبدی:محمد الان تنها کسی که می‌تونه تو این ماموریت خوب عمل کنه رسول.علی قرار بود بیاد ولی وضعیتش خیلی بدتر از این حرفاست.بقیه هم اندازه رسول و علی سابقه ندارن....رسول خودش موافق این قضیه‌ست. تشکر کردم از اتاق خارج شدم.از پله ها پایین رفتم نگاهی به سایت انداختم رسول نبود. _داوود رسول کجاست؟ داوود:نیم ساعت پیش رفت. به سمت پارکینگ حرکت کردم و فوری ماشین رو روشن کردم به سمت خونه... رسول:مشغول جمع کردن وسایلم بودن که در اتاق باز شد. نفس عمیقی کشیدم.میدونستم قرار اتفاقات وحشتناکی بی‌افته. _سلام..خسته نباشی. محمد عصبی:علیک با کارای تو اصلا خسته نمیشم. _به عزیز گفتم قضیه رفتمون رو فقط زنداداش مونده که کار خودته. صداش بلند تر از لحظه قبل شد:رسول تو واسه چی به من نگفتی هااا؟؟چرا سرخود تصمیم میگیری؟؟ از جام بلند شدم بدون نگاه بهش کولم رو گوشه اتاق گذاشتم. محمد:باتوعم رسول. _محمد من نه سرخود تصمیم گرفتم نه بدون اجازه بزرگترم کاری میکنم..پس لطفا تمومش کن دوباره داد زد: اجازهٔ بزرگتر جالبه اون وقت کی؟تو هنوزم بچه‌ای رسول بچه..لجبازی...فکر میکنی با ای کارا میتونی برسی به جایی؟تو حتی نمیدونی کی باید چیکار کنی.. چشمام رو بستم نفس حرصی کشیدم درد قلبم دوباره شروع شده مثل خودش داد زدم از ته دل:محمد بسه... بسه دیگه...چپ رفتم راست رفتم همه بهم گفتن بچه...بزرگ تر من بابا و مامانم تو فقط داداشمی حق نداری تو زندگی من دخالت کنی حق نداری برام تصمیم بگیری...عزیز اجازه شرکت توی این ماموریت رو داده و برام مهم نیست که چی میشه.. بغض تو گلم نشست صدام می‌لرزید: محمد من باهات میام...خون من از بقیه رنگین تر نیست به خداا...من مثل تو مثل بابا اومدم توی این راه که کمک کنم به مردم به کشورم ولی تو.... نتونستم...دیگه نتونستم ادامه بدم:ب..برو...بی.بیرون...میخوام تنها...تنها باشم °° ادامه دارد....

پ.ن: انتظار شنیدن این سخن را از مافوقش نداشت. پ.ن: نگاه پدرانه🥲 پ.ن:تنها کسی که... پ.ن:آخ آخ طوفان در راه😁 پ.ن:اتفاقات وحشتناک... موافقم رسول جان😬 پ.ن:با کارای تو اصلا خسته نمیشم 😶‍🌫 پ.ن:تو هنوزم بچه‌ای رسول بچه😣 پ.ن:حق نداری برام تصمیم بگیری🥲 پ.ن:خون من از بقیه رنگین تر نیست به خداا:))) پ.ن: میخوام تنها باشم💔:)) ••✨•• ابزارک 😉 https://abzarek.ir/service-p/msg/3340080 اگه یه وقتی ابزارک خراب بود🙃 https://harfeto.timefriend.net/17778783069852 ••✨•• خونهٔ قشنگمون😍 @TaNiN_RaZ2 ••✨••

ببخشید اگه خوب نشده🥲 واقعا خیلی سرم شلوغه😔 قول میدم جبران کنم حتما❤️

بسم‌الله سلام💛

پارت مون شب میرسه دستتون🥲

||بسم الله الرحمن الرحیم|| ورق پانزدهم •• محمد:جا خوردم.انتظار شنیدن این حرف‌ها رو از رسول نداشتم. _رسول رسول:بسه بخدا...خستم از این نگرانی های دائمی از ترحم هاتون...از این دائم مراقبت هات خستم محمد..تو فقط به فکر اینی که من کاری نکنم که تو دردسر بی‌افتی حق با رسول بود.من با این رفتارم کاری کردم که فکر که برام مزاحم برام دردسره. کنارش روی تخت نشستم.توی یه حرکت تو بغلش کردم. _ببخشید من فقط نمیخوام بلا سرت بیاد داداش فرفریم...من دلم نمیخواد که از دستت بدم...حق باتوعه:)) نفس عمیقی کشیدم: نگرانی و مراقبت بیش از حد من باعث شد که فکر کنی که ترحم می‌کنم... ولی اینطوری نیست رسول..من نباید واست تصمیم بگیرم این راهی که تو می‌خوای بری..فقط مراقب خودت باش:)) اروم ازش جدا شدم به سمت در رفتم. با صدای آروم :ببخشید داداش لبخندی زدم و از اتاق بیرون اومدم. از پله ها بالا رفتم. عطیه:محمد میخوای بازم بری مامویت؟ نگاهی به عزیز انداختم که لبخندی زد _اره عطیه جان لبخند شیرینی زد:فقط قول بده مراقب خودت باشی. _چشم عزیز:کی میرید؟ _سه روز دیگه عزیز: خدا پشت و پناهتون... ان‌شاءالله به سلامت برگردید. «سه روز بعد» روای:درب با کلید باز شد.مرد جلو تر وارده خانه شد.نگاهی به آراد و بردیا کرد. علیرام:اینم خونتون فردا صبح هم بیاید شرکت مرد آنجا را ترک کرد و آراد و بردیا را تنها گذاشت. آراد(رسول):نگاهی به سرتاسر خونه انداختم.یه خونه شصت متری یه پذیرایی کوچیک که یه فرش دوازده متری داشت و آشپزخونه هم گوشه‌ی پذیرای داشت و یه اتاق خواب. کولم رو همونجا کنار در انداختم روی مبل نشستم. محمد مشغول بررسی خونه بود. _چیکار کنیم؟ محمد:هیچی شونه‌ای بالا انداختم ارتباطمون با همه قطع شده بود.احتمال شنود توی خونه رو می‌دادم. نگاهی به ساعت انداختم از روی مبل بلند شدم سمت آشپزخونه رفتم. در کابینت ها رو دونه دونه باز می‌کردم.چشم به کتری خورد. _چای میخوری؟! محمد:نه کتری رو پر آب کردم روی گاز گذاشتم. یکم که گذشت با صدای بلند گفتم:من حوصلم سر رفت جواب ازش نشنیدم از آشپزخونه بیرون اومدم.روی مبل نشسته بود کتاب دستش بود. آروم به سمتش قدم برداشتم و پشت میل ایستاد دستم بالا روی شونه هاش نگه داشتم زیر لب سه شماره شمردم. پریدم روش. محمد:رسوووول با خنده رفتم کنارش نشستم اخم کرده بود. _خب حالا انگار چی‌کار کردم -_- محمد:بهش میگی بچه ناراحت میشه. _به نظرن اون جا چطور جاییه؟خیلی دوست دارم زود تر ببینم چی میشه....میگم به نظرت چه اتفاقی قرار بی‌افته؟ °° ادامه دارد....

پ.ن:برام دردسره🙂 پ.ن:داداش فرفریم🥲 پ.ن:فقط مراقب خودت باش:)))))) پ.ن:عزیز جون فکر نکنم پسرات سالم برگردن☺️ پ.ن:رسول😂 پ.ن:به نظرت اون جا چطور جاییه؟ سوال خوبیه😜 پ.ن:بعدا پشیمون میشی از دیدن اونجا😔 ••✨•• ابزارک 😉 https://abzarek.ir/service-p/msg/3340080 اگه یه وقتی ابزارک خراب بود🙃 https://harfeto.timefriend.net/17778783069852 ••✨•• خونهٔ قشنگمون😍 @TaNiN_RaZ2 ••✨••

رفقا واقعا شرمندم...از شنبه امتحان‌های آنلاین دارم واقعا سرم شلوغه ولی حواسم به پارت ها هست قول میدم🙃❤️

بسم‌الله سلام💚