فَرَجَعَ؛ تاریخ هیچ‌ننوشته که «فَرَجَعوا». تاریخ هیچ فعل جمع ننوشته. تاریخ حواس‌جمع بوده. رسم در تمام جهان است که بعد از دفن و تجهیز میت، طایفه و عشیره متوفی زیر شانه‌های خانواده‌اش را بگیرند و گلاب بر چهره‌اش بپاشند و به خانه بیاورندش. هم‌صحبتش شوند و سه روز غذا طبخ کنند و لحظه‌ای تنهایش نگذارند. تاریخ اما نوشته که «فَرَجع». تنها برگشت. بی‌هیچ همراه. سپس با خانه‌ای ساکت مواجه شد. و تاریک. و سرد. و بستری خالی از فاطمه در آن کنج مهیب و کشنده خانه. آنگاه تکیه بر دیوار زد و نشست؛ کوهی تکیه‌زده بر دیوار. گریست و شانه‌هایش لرزید و از ریش‌هایش قطره اشک چکید و زیر لب گفت که من حالا مظلوم‌ترین مرد تاریخم. همین.

ممنونم اگر نروی .. می‌میرم اگر بروی .. زهرا نرو نرو زهرا .. 💔

عشقِ شیرینم ..

چه آرزوهایی باهم داشتیم نشد حیدر نشد حیدر .‌. راهی برای غم نمی‌ذاشتیم نشد حیدر نشد حیدر :)

لَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَديعَةُ، وَ أُخِذَتِ الرَّهينَةُ، وَ اخْتُلِسَتِ‏ الزَّهْراءُ، فَما أقْبَحَ‏ الْخَضْراءَ وَ الْغَبْراءَ. يا رَسولَ اللهِ! أمّا حُزْنی فَسَرْمَدٌ، وَ أمّا لَيْلی فَمُسَهَّدٌ، لا يَبْرَح الْحُزْنُ‏ مِنْ قَلْبی أوْ يَخْتارَ اللهُ لی دارَكَ الَّتی فيها أنْتَ مُقيمٌ.

امانتی که به من سپرده بودى برگردانده شد و امانت بزرگی که نزد من بود گرفته شد. و زهرا خیلی سریع از دستم ربوده شد. چه‌قدر اين آسمانِ نيل‌گون، و زمين تيره در نظرم زشت جلوه می‌کند. ای پیامبر خدا! دیگر غم و اندوهم هميشگى و جاودان است، و شب‌هایم همراه بيدارى و بی‌قراری. غم هرگز از دلم رخت نبندد و نرود تا این‌كه خداوند همان منزلی را كه تو در آن مقيم شده‌اى را برايم برگزیند و بمیرم و به تو ملحق شوم.

لمّا قبضت فاطمه علِیها السّلام دفنها أمِیر المؤمنِین علِیه السّلام سرّا،و عفِّی علِی موضع قبرها، فلمّا نَفَضَ یَدَهُ مِن تُرابِ القَبر هاجَ بِهِ الحُزن. و اَرسَلَ دُموعَهُ علی خَدَّیه فَجَلَسَ علیٌّ، عَلی شَفیرِ القبر فقال: یا أرضُ اَستَودَعْتُکِ ودیعتی... :)💔

چون فاطمه سلام الله علیها وفات یافت، امیرالمؤمنین علیه السلام او را مخفیانه به خاک سپرد و محل قبرش را مخفی کرد. هنگامی که دستش را از خاک قبر برداشت، اندوه بر او چیره شد و اشک‌هایش را بر گونه‌هایش جاری ساخت. علی علیه السلام بر لبه قبر نشست و گفت: ای خاک، امانتم را به تو سپردم. :))

#هندزفری؟🎧

عاقل را اشارتی کافیست‌. حسن‌ظنِ دینی میگه کسی مثل استاد شجاعی که زحمت زیادی برای تربیت دینی و اسلامی کشیده اگر از حرفش سوبرداشت شده باید محترمانه بهش گفت. پایین پستشون دیدم یه مشت مذهبی/انقلابی/هیأتی با بدترین توهین‌ها و الفاظ به حرف ایشون پرداختن! که از کی دفاع کنن؟ به قول خودشون حضرت زهرا! من بعید می‌دونم مادر سادات به این دفاع شما نیاز داشته باشن! اگرم نقدی دارید محترمانه بگید! داد و بی‌داد کردن و توهین کردن تو جبهه‌ی خودی، انقلابی‌گری و غيرت نیست! استدلال بیارید، آروم بگید.. بله میدان و هیأت رو در روی هم نیستن. آقای شجاعی دارن خطرِ خالی‌کردن میادین رو به اسمِ دین، به اسم هیأت متذکر میشن. خب حالا بد گفتن؟ منظور درست رو با بیانِ اشتباه گفتن؟ چرا سریع ازشون‌ کافر زندیق‌ و نفوذی و‌ خائن و جاسوس موساد درست میکنید؟ محترمانه حرف زدن رو بلد نیستید؟ یا حس میکنید اینطوری رگ غیرتتون‌ باد کنه جایزه‌ی مرحله‌ی بعد رو هم میگیرید؟ احیاناً حسد و کینه‌ای که در کار نیست؟ احیاناً قبر و قیامتی که هست؟ میخواستم این حرفها رو ظهر بنویسم. دلم نیومد تا ظهر صبر کنم! شاید نبودم! ما همه وظیفه داریم از مؤمنین دفاع کنیم! به هر نحوی..

من چون خودم فحشِ این جماعت رو خوردم این حرفارو نزدم. من چون بازم فحش این جماعت رو میخورم هم این حرفارو نزدم. من اینارو نوشتم، چون دارم می‌بینم اون ادب و متانت و استدلال و گفت و گو داره از جامعه مذهبی/انقلابی به اسم غیرت دینی حذف میشه! چون میخوان از مذهبی‌ها انسان‌هایی دگم و عقب‌مونده و فقط‌شعاری‌ بسازن که فقط بلده داد بزنه! این اشتباهه... این غلطه! رگ غیرت باید باد کنه اما خروجیش‌ عربده‌کشی مجازی و کفتارصفتی‌ و گرگ‌مَنِشی نیست! من الی الابد دستبوس‌ کسانی هستم که دارن تو این جامعه استدلال و گفت‌و‌گو رو جا می‌ندازن! امثال دکتر زادبر، حاج‌آقا پناهیان، استاد غلامی، استاد شجاعی، حاج مهدی رسولی، حاج میثم مطیعی و هر عزیز دیگه‌ای که داره نشون میده بچه حزب‌اللهی کسی هستش که در لحظه درست، با بیان دل‌نشین، محکم‌ترین عقاید خودش رو جار‌ می‌زنه..