گفتم‌غمِ‌تو‌دارم‌ ، ‌چیزی‌نگفتُ‌بگذشت‌ ..‌ حافظ‌خوشا‌به‌حالت‌ ، یارم‌گذشتُ‌‌‌ ‌یارت ‌، گفتا‌غمت‌سرآید‌

اگر‌آدمایِ‌اطرافم‌ذره‌ای‌خبر‌داشتن‌که‌ چقدر‌‌به‌چیزایِ‌ریز وُ مختلف‌دقت‌میکنم‌و‌تا‌ مدت‌ها‌یادم‌میمونه ، چطور‌همه‌شونُ‌ تحلیل‌میکنم‌و‌به‌هم‌ربط‌میدم‌ ؛ خیلی‌ خیلی‌بیشتر‌مراقب‌کاراشون‌می‌بودن ..

و‌کسی‌چه‌میداند‌؟‌ در‌خلوتت‌چند‌بار‌شکستی‌‌ ؛ و‌باز‌جوانه‌زدی‌

هر‌بار‌با‌خودم‌میگم‌ " ‌این‌‌با‌بقیه‌فرق‌داره " اون‌آدم‌کاری‌میکنه‌که‌‌از‌گفته‌ی‌خودم‌ پشیمون‌بشم‌*

منم‌همینطور‌آقایِ‌شجریان‌ ، منم‌همینطور‌

سوزش‌چشم‌ها‌از‌شدت‌بی‌خوابی؟‌ باگِ‌جدیدِ‌زندگی‌ ..

_ پس‌ازاین‌باکسی‌غیرازخودم‌همدم‌نخواهم‌شد غم‌ِ‌خودمی‌خورم‌غمخوارِنامحرم‌نخواهم‌شد

به‌دیوارِاتاقم‌تکیه‌خواهم‌کرد‌درخلوت ولی‌هرگز‌گدای‌ ِشانه‌ای‌محکم‌نخواهم‌شد

به‌قدری‌ضربه‌ازنیرنگ‌ِ‌همراهان‌ِ‌خودخوردم که‌دیگرهم‌قدم‌‌باسایه‌ی‌ِ‌خودهم‌نخواهم‌شد

نمی‌گویم‌که‌زخمی‌میزنم‌برهرکه‌زخمم‌زد ولی‌دیگربرای‌ِزخم‌او‌ ، مرهم‌نخواهم‌شد

شبیه‌سرو ، بارآورده‌مارارنجِ‌تنهایی که‌پیش‌پای‌ِ‌هرطوفان‌سختی ، خم‌نخواهم‌شد