بیخیال‌پسر‌ ؛ تهش‌میریمُ‌میشیم‌یه‌ خاطره‌ ؛ یه‌خاطره‌که‌چند‌سال‌بعد‌حتی‌ کسی‌همونم‌یادش‌نمیاد‌

ولی‌اوس‌کریم‌ ، حس‌نمیکنی‌ زیادی‌بچه‌م‌برایِ‌این‌همه‌غم‌؟ بابا‌قربونت‌برم‌ ؛ ما‌کل‌امتحانامونُ‌تا‌آخرین‌سوال‌نوشتیمُ‌ ورقه‌یِ‌پر‌بهت‌تحویل‌دادیم ولی‌این‌بار‌‌واقعا‌نمیشه نمیشه‌ورقه‌یِ‌سفید‌تحویلت‌بدیمُ‌ لوتی‌گری‌کنیُ‌ ؛ اون‌بیستُ‌زیر‌سیبیلی‌ برامون‌رد‌کنی‌مشتی؟

حواسم‌نبود‌ ؛ حواسم‌نبود‌که‌‌‌‌ خیلی‌جاها‌‌ورقه‌رو‌پاره‌کردیمُ‌ ‌تو‌بازم‌شرمنده‌مون‌کردیُ‌ ؛ حداقل‌پاسمون‌کردی‌ ولی‌قربونت‌ ؛ کِی‌امتحانات‌تموم‌میشه؟‌ اشکال‌نداره‌‌‌بازم‌صبر‌میکنیم‌ ؛ [ تصدقت‌گردم ]

ما‌تهشم‌بنده‌هایِ‌خودتیم‌ ؛ هر‌غلطیم‌بکنیم‌ بازم‌‌میایم‌‌ کنجِ‌هیئت‌ِ‌حسینت‌‌میشینیم‌ عینِ‌بچه‌ها‌سرمونُ‌میزاریم‌رو‌زانو‌هامونُ‌ ‌قسَمت‌میدیم‌به‌غمِ‌مُحرم‌ُ‌از‌عمق‌‌ِ‌ وجود‌‌میگیم‌الهی‌العفو‌

ما‌دل‌خوش‌کردیم‌به‌کرمت‌ ‌بی‌دلیل‌نیست‌که‌بهت‌میگن‌اوس‌کریم‌ اوس‌کریم‌ ؛ مار‌واز‌این‌امتحانتم‌ سربلند‌بیار‌بیرون‌ دلتنگی‌خفمون‌کرد‌‌‌ ؛ به‌کرمت‌قسم ‌که‌غم‌لهمون‌کرده‌ خودت‌دستمونُ‌بگیر‌تصدقت‌شم‌ ..

برایِ‌اولین‌بار‌انقدر‌پر‌حرفی‌کردمُ‌ حقیقتا‌از‌من‌بعید‌بود‌ ؛ شبه‌دیگه‌‌ نمیشه‌کاریش‌کرد‌*‌ برمن‌ببخشید‌این‌پرحرفیُ ..‌

اینُ‌فراموش‌نکنید‌ ..

داشتیم‌حرف‌میزدیم‌ ؛ همینطور‌که‌زل‌‌‌زده‌بود‌تو‌چشام‌‌ُ‌حرفامُ‌تایید‌میکرد‌ ، بی‌مقدمه‌گفت‌ - دوست‌دارم‌ ..‌ جا‌خوردم‌ ؛ یه‌لبخند‌جاخوش‌کرد‌گوشه‌یِ‌ لبمُ‌گفتم‌ ، وسطِ‌بحثِ‌جدی‌آخه؟‌ گفت‌ ؛ -‌ جدیُ‌شوخی‌نداره‌ .. من‌همیشه ‌دوست‌دارم!

[ یک‌فریم‌از‌کودکی‌* ]

تراپی بلد نیستم ولی واست گیتار میزنم :)

تراپی‌بلد‌نیستم‌ ؛ ولی‌واست‌‌شعر‌میخونمُ‌ آهنگامُ‌باهات‌تقسیم‌میکنم‌ُ‌ ، برات‌مینویسم (: