کسی می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام
روحم زیبا بماند؛ وقتی جهان پر از رنج بود؟!
زیرا در میان ویرانی و رنج، وظیفه‌ی انسان
این است که
قلبش را به زشتی نسپارد..
-برادران‌کارامازوف/داستایفسکی
Dariush1_21121789662.mp3
زمان:
حجم:
11.2M
سکوتت را ندانستم؛ نگاهم را نفهمیدی. نگفتم گفتنی‌هارا؛ تو هم هرگز نپرسیدی..
شبیه شام آخر بود، به دست دوست خنجر بود. میان عشق و آینه، یه جنگ نابرابر بود!