شاید اون کسی که دوربین رو اختراع کرد؛ هیچوقت نمی‌دونست عکس ها میتونن چه قدرتی داشته باشن! . نمی‌دونست آدما می تونن با دیدن یه عکس برگردن به یه روز خاص و ثانیه به ثانیه‌ش رو مرور کنن و همراه با آدم های توی عکس متوقف بشن.. . نمی‌دونست یه روزی آدما می‌شینن پای آلبوم عکسهاشون و تازه میفهمن زمان سریع تر از چیزی که فکر می‌کردن گذشته.. . نمی‌دونست با یه عکس میشه خونه‌هایی رو دید که سال ها پیش خراب شدن، به آدم‌هایی نگاه کرد که مدت هاست کنارمون نیستن، مکان هایی رو دید که هیچوقت اونجا نرفتی.. . نمی‌دونست گاهی نگاه کردن به یه عکس می‌تونه احساسات قدیمی، همون احساساتی که سال هاست از دست دادی رو زنده کنه! می‌تونه همزمان باعث خنده و اشکت بشه؛می‌تونه رفع دلتنگی کنه یا حتی بیشتر دلتنگت کنه! آدم‌هایی که از عکس‌ گرفتن فرار میکنن، همونایی هستن که بهتر از هر کسی از قدرت عکس ها با خبرن. اونا می‌دونن عکسی که تو یه لحظه ثبت میشه برای یه عمر خاطره می‌سازه. _حسین حائریان📜

نگو که خطا بوده این آشنایی؛ کجایی؟! _با احتیاط و در خلوتِ خویش گوش دهید!

__

پُرم؛ لبریزم. از چی؟ نمی‌دونم. از کی؟ نمی‌دونم. شاید از خودم؛ اما باز هم نمی‌دونم. ولی نه؛ من که کاری نکردم؛ من همه‌ی سعی‌مو کردم که آدم خوبه‌ی داستان باشم. همه‌ی تلاشمو کردم که حالم خوب باشه. آدما نذاشتن؛ نخواستن؛ نمی‌دونم. من سعی‌مو کردم که کسی ازم ناراحت نشه؛ کسی بخاطر من، ناراحت نشه. ولی می‌دونی چیه؟! من حرف نزدم؛ خیلی وقته. از آخرین باری که حرف زدم خیلی می‌گذره؛ نمی‌دونم چندشنبه‌ی روزِ چندِ کدوم ماهِ سال بود. اصلا آخرین بار، برمی‌گرده به همین سال؛ یا سال‌های پیش؟! یادم نیست! شاید از این بابت از خودم گلایه داشته باشم؛ خیلی زیاد. اما خب؛ نگفتم، حرف نزدم و حالا برایِ ریختن چایی رویِ لباسم گریه می‌کنم.

کاش دوستم داشتی؛ اینجوری هیچ‌وقت انقدر غمگین نبودم.

خیلی فکرکردن کار درستی نیست.

حالا دیگر دیر است؛ تو رفته‌ای و آنقدر دور شده‌ای که هیچ خیابانی به تو نمی‌رسد.. و اکنون دو غریبه‌ایم با خاطرات مشترک! _کیمیا‌ راد📜

" امیدوارم تموم اون بعدا‌ها و رویابافی‌های منو، با اون واقعی کنی.. " | به نوايِ وارش و حامیم | به قلمِ حامیم. ‹ رادیو تـینـٰار! ›

__