کاش درخت بودم؛ یه درخت خرمالو کنجِ حیاطِ خونه‌یِ تو. کاش پارچه بودم؛ یه پیراهن خوش‌دوخت به قامتِ تن تو. کاش شانه بودم؛ یه پنجه‌ی حریص به حجم مشکی موهای تو. کاش رایحه بودم؛ یه عطر خنکِ تلخ روی نبض گلوی تو. کاش سیگار بودم؛ یه نیکوتین مه گرفته درون سینه‌ی تو. کاش شراب بودم؛ یه تلخی گزنده درون جام دست‌های تو. کاش سقف بودم؛ جسمِ بی‌جان خیره به چشم‌های تو. کاش فصل بودم؛ تقویم خاک گرفته‌‌ای روی میزِ اتاق تو. کاش پتو بودم؛ حجم گرمی درون آغوشِ تو. کاش هرچیزی بودم در کنار هرم نفس‌های تو، به جز معشوقِ فراموش‌شده‌ات! _مهلا‌بستگان📜

چشام بسته، میام اونجا که بود دستم تویِ دستت.. _با احتیاط و در خلوتِ خویش گوش دهید!

ولی بچهاجون، قبول دارید آدم‌ها خیلی عجیب و جالبن؟ اغلب هم جالب از نوعِ خوب نه؛ جالبی که نفهمیدنیه؛ جالبی که کج و معوجه؛ جالبی که آدم ازش سر در نمیاره. •مثلا دم از دوست داشتن می‌زنن، ولی بهت بی‌محلی می‌کنن؛ ولی ازت فاصله می‌گیرن؛ ولی به بقیه بیشتر توجه می‌کنن؛ ولی ازت سراغی نمی‌گیرن. •یا مثلا یه سری قول می‌دن که به هیچکدومشون عمل نمی‌کنن. •یا اینکه مثلا یه زمانی از زندگی رو از تو جدا نمی‌شن، باهات صحبت می‌کنن، درددل می‌کنن، اما یهو! همه‌چی عوض می‌شه! حالا تو بگو؛ به نظرِ توام آدما عجیبن؟

احساس می‌کردم آدم وقتی تنها می‌شود، تمامی غم دنیا در وجودش خیمه می‌زند. احساس می‌کند آن قدر از دیگران دور شده که دیگر هیچ وقت نمی‌تواند به آنها نزدیک شود. _سمفونی‌مردگان'عباس معروفی📜

📪 پیام جدید بنظرت داری زندگی میکنی یا نه ؟ #دایگو

چه سوالِ دل‌چسبی:) زندگی مگه همون ترکیبِ غم و خنده نیست؟ همون رفتن و اومدنِ آدم‌ها؟ همون زمین‌خوردن و پاشدن؟ لب‌خند و اشک؟ دارم زندگی می‌کنم. تو چطور؟

ولی من مطمئنم اگه هزار بار دیگه هم به دنیا بیام ، بازم باهات دوست میشم

زندگی مثل گذار از اتوبان است. وقتی انتخاب کردی با سرعت مطمئن و کم حرکت کنی تا از خطرات احتمالی در امان باشی، حتما که عده‌ی زیادی با سرعت از کنار تو عبور خواهند کرد، حتما که عده‌ی زیادی از تو سبقت خواهند گرفت و حتما که دیرتر به مقصد خواهی رسید و این انتخاب خودت بوده! این انتخاب تو بوده که نخواسته‌ای خودت را به خطر بیندازی و نگرانی و سختی برای جهانت بتراشی و عبور در ایمن‌ترین حالات ممکن را برگزیده‌ای و باید هم پای انتخابت بایستی! این انتخاب خودت بوده و حق نداری به کسانی که با سرعت از کنار تو عبور می‌کنند و از تو سبقت می‌گیرند حسادت کنی و نباید سرعت بالا و مقصدهای بلندِ آنان تو را غمگین کند! بدون شک اگر جاده‌های کم‌خطر را انتخاب کنی، به ارتفاعات بلند و بعیدی نخواهی‌رسید و چشم‌اندازهای قله را هم نخواهی‌داشت و بدون شک کسی که به قله و ارتفاعات بلند رسیده هم سخت‌ترین و خطربارترین مسیرها را به جان خریده و هفت‌خان رستم را پشت‌سر گذاشته! تو نمی‌توانی هم خودت را به خطر نیندازی و هم دلت داشته‌های آدمی را بخواهد که ریسک‌های بزرگی کرده و خودش را به خطر انداخته و قطعا که بیشتر از تو جنگیده و قطعا که بیشتر از تو ترسیده و قطعا که بیشتر از تو نگرانی و اندوه کشیده.. _نرگس‌صرافیان‌📜