آره آقای ابتهاج، شما درست گفتید:
دَردا و دریغا
که در این بازی خونین
بازیچهی ایام،
دلِ آدمیان است.
لابلای وسایلم، چیزهایی هست که نه به کارم میان؛ نه دلم میاد دور بندازمشون.
توو سرم هم همین وضعیت حاکمه.
من گذشتهای رو از بَرم؛ که نه میتونم فراموشش کنم؛ نه دوست دارم مرورش کنم!