چیزی هست به نام گریهی درونریز
که ظاهراً راه میروی، میخندی، میایستی، کتاب میخوانی، میبوسی و میرقصی و هزار کار دیگر
اما در تمام آن لحظات، در درون خودت اشک میریزی.
وِصال؛
حسود؟! من سر اونی که دوسش داشته باشم روانیم نه حسود🔪
حسود؟!
خیر ،ولی شما غلط میکنی نزدیکش شی 🔪😊