بندر رجایی فقط یه بندر نبود... تپنده‌ی جنوب بود، جایی که نبض اقتصاد تو رگاش می‌دوید، جایی که امید هزار تا خونواده ازش جون می‌گرفت. حالا این قلب، وسط یه انفجار ترکید... دود که بلند شد، انگار خواب همه‌ی ما پاره شد. انگار یه نفر اومد، محکم زد پسِ گردنمون و گفت: "چشمتو باز کن، اینجاست که همه چیز شروع میشه به افتادن." بندر رجایی مهم بود چون وقتی اون می‌چرخید، چرخ زندگی خیلیا می‌چرخید. وقتی اون ایستاد، انگار نصف کشور یه لحظه نفسشو حبس کرد. اینجا فقط کشتی و بار نسوخت؛ اینجا یه تیکه از آینده‌ی ما خاکستر شد. ما نسلی هستیم که دیگه نه از انفجار می‌ترسیم، نه از دود؛ ما فقط هر بار یه تیکه دیگه از رویاهامونو لای همین خاکسترا دفن می‌کنیم.

گاهی وقتا حتی حوصله نفس کشیدنم ندارم🚶‍♀:)

محبوب قلبم💙🦋

دلم یه پیام میخواد که از ذوق ده بار بخونمش.

و آدم‌ها برای زخم زدن به روح او، از هیچ‌چیز دریغ نکردند.

دلم واقعی شدن سناریوهای ذهنم رو میخواد.

:)

دلتنگ‌ ِتوام‌ اقرار‌ می‌خواهد مگر ؟

انصاف‌نباشدكه‌دراین‌شهرِدرندشت ضرب‌المثلِ‌سوزنِ‌درکاه‌توباشی .

از فاصله ها خسته ، محتاج به آغوشم باید تو بلد باشی ، بر سینه فشردن را ..

وغـــــم؛ھمیـــشہ چـــــشم های خیس نیست گــاهی لبخندیست، ڪه تمــــام روز صورتت را می پوشاند ...

🤍:)