شب‌ها، وقتی همه‌چی ساکته و چراغا خاموش میشه، قبل از اینکه چشم‌هامو ببندم، دستم میره سمت گوشیم… عکسشو باز می‌کنم، همون عکسی که هزار بار دیدمش ولی بازم دلم نمیاد نبینمش. یه لبخند نصفه می‌زنم، نگاش می‌کنم، با دلم حرف می‌زنم، بعد آروم بوسش می‌کنم. نه اینکه فقط یه عکس باشه، نه… انگار خودش همون‌جاست، نزدیکم، توی قلبم. با بوسه‌ام بهش می‌گم: "شب بخیر عزیزِ جونم، دلم برات تنگه." همین کار کوچیک، همین لحظه‌ی کوتاه، میشه یه دنیا آرامش، یه خوابِ امن، یه دلِ گرم برای فردای سخت…🥲

__

درد فراق را به کدامین مطب برم رفع غم حبیب که کار طبیب نیست..

- غمگینم ، مثل اون بچه ای که به باباش زنگ میزنه ، به امیده اینکه یکی پشت ِگوشی بگه سلام : ))))))) ❤️‍🩹 -

__

من آن اَبرم که میخواهد ببارد:)))

و من از دلتنگی تو تمام می شوم …:)

- من بہ پایان خوش این همہ صبر باور دارم!🌱'

قشنگ‌ترین قسم؟ اونجا که سعدی میگه: به وصالت... به وصالت، که مرا طاقت هجران تو نیست❤️‍🩹

__

‏بخواب، اميدوارم فردا كه بلند شدی با نوتیف مورد علاقت همراه باشی. شب بخیر💗🥲

نکنه.......!