🖤-مرگ سی سال است بر او، خنجر از رو می کشد هر چه مولا می کشد از درد پهلو می کشد..

میرِسد اواى تیغى پشت مسجدهاى شهر قاتل مولایمان شمشیر صیقل میدهد این خبر را برسانید به عشاق نجف بوی سجاده خونین امیرالمومنین می آید..

🤍-یا علی؏ نام تو بردم نه غمی ماند و نه همّی ، بِاَبی اَنتَ و اُمّی..

🖤-در مصاف تو کسی قدرت پیکار نداشت دشمنت بین نمازت به تو شمشیر کشید

آتش دگر به شهپر روح الامين نشست فرق علي شكافت و روي زمين نشست محراب مسجد است چنين پر شكوفه است امشب سياه پوش علي شهر كوفه است.

يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ ۖ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولَٰئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا. [یاد کن] روزی را که هر گروهی از مردم را با پیشوایشان می‌خوانیم؛ پس کسانی که نامه اعمالشان را به دست راستشان دهند، پس آنان نامه خود را [با شادی و خوشحالی] می خوانند و به اندازه رشته میان هسته خرما مورد ستم قرار نمی گیرند. (سوره اسراء آیه ۷۱)

تفسیر اباعبدالله (؏) از آیه ۷۱ سوره اسراء : چون حسين (؏) و يارانش حركت كردند و در ثَعلَبيه فرود آمدند، مردى به نام بِشر بن غالب، بر ايشان در آمد و گفت: اى فرزند پيامبر خدا! مرا از اين گفته خداوند عزوجل، آگاه كن : روزى كه هر دسته از مردم را با پيشوايانشان فرا میخوانيم. فرمود: پيشوايى به هدايت فرا خواند و پاسخش را دادند و پيشوايى به بيراهه خوانْد و پاسخش را دادند. آنان، در بهشت و اينان، در دوزخند و اين است معناى سخن خداوند عزوجل: دستهایی در بهشت و دستهایی در دوزخند.