رُقعه‌ات بوی گوگردِ سوخته می‌دهد و چاشنیِ فشنگ. بوی یک مشت خاکِ‌ گل‌ شده از شدتِ‌ بارانِ بی‌امان‌. نامه‌ات عطر یک ماه دلتنگی می‌دهد، عطرِ یاسِ همیشگی، نامه‌ات بوی جوهرِ آبی‌ِ خودکارِ بیک می‌دهد.. رایحه‌ی تسبیحِ سبزِ خنک، بوی مهرِ تربتِ‌ همیشه در جیبت‌. رقعه‌ات بوی دفاعِ مقدس می‌دهد ..

نگاهم به آسمان مغرب‌هنگامِ بارانی ست و زیر لب زمزمه می‌کنم : اللهم احفظ قائدنا الامام سیدمجتبی خامنه‌ای

همش تو گوشم می‌پیچه : تو رستمِ تهمتنی‌ بزن که خوب می‌زنی... پ.ن : خدا حفظتون‌ کنه برای این انقلاب آقای مهدی رسولی

هر شش پاراگرافِ نامه‌ی جناب آقای لاریجانی شش موجِ قوی از عملیات وعده‌ی صادقِ۴ است‌. خدا حفظتان کند.

در سرم می‌پیچد شعری که چندی پیش خوانده بودم "رَقصی چنین میانه‌ی میدانم آرزوست‌." پلک می‌بندم و کلماتی در پشتِ پلک‌های بسته‌ام نقش می‌بندند: شجاع، بی‌‌ادعا، مقاوم، نترس، دلسوز. پلک می‌گشایم و نگاهم به کلیپی که از یکی از کانال‌ها دانلود شده می‌افتد: جناب آقای پزشکیان است و بدون ذره‌ای ترس قدم زدن میان مردم در روز قُدس. خدا حفظتان کند مرد.

نگاهم به تصویرِ حاج‌باقر است و طنینِ دل‌آرای امام خامنه‌ایِ شهید در سرم می‌پیچید "در لگدکوبِ حوادث جانِ دیگر یافتم" نگاهم به پیراهنِ سبزِ نظامی‌ِ حاج‌باقر است، به محاسن سفیدش، به نگاهِ پر عطوفتش که نثار مردم می‌شود و به چین‌های فتاده بر پیشانی‌‌اش که در واژه‌نامه‌ی عمید نامش را نهاده اند آژنگ؛ یعنی چین‌ و شکن که بر وی آید چه از غضب چه از پیری! او سال‌هاست که در رزم است، از همان اولِ جوانی که لباسِ رزم بر تن کرد تا کنون در جهاد است. حاج باقرِ جبهه‌های دفاع مقدس است، حاج‌باقرِ جبهه‌های لبنان است، حاج‌باقرِ جنگِ ۱۲ روزه ست، حاج‌باقرِ جنگِ رمضان است. در جهادِ در راه خدا روز و شب نمی‌شناسد و پلک‌های خسته‌اش شبیه رفیقِ قدیمی‌اش حاج‌قاسم خواب ندارد. خدا حفظتان کند "حاج‌باقر"

اگر می‌خواهید تاثیرگذار باشید، اگر می‌خواهید به عمر و خدمت و جایـگاه‌تون ظلم نکرده باشید؛ ما راهی به جز این که یک "شهیدِ زنده" در این عصر باشیم، نداریم. - شهید احمد کاظمی

صدای انفجار به قدری بلند بود که دل‌‌کنده از تمام دنیا گفت : دلم نمیخواد تو خونه شهید شم... میخوام تو میدون باشم، الآن و در این لحظه و اینجوری‌ نمیخوام.. با خنده گفتم : خیالت راحت ما هیچی‌مون نمیشه. چون کنارِ منی و منم که شهادت ازم فراریه‌. خندید و همین را می‌خواستم. [ اندر احوالات ]

آیه‌ی ۱۷۵ سوره آل عمران >>>>>

چقدر این چند روز جور دیگر دلم شورتان را می‌زد. به مامان می‌گفتم انگار قانون این دنیاست هرکه به اوج محبوبیت می‌رسد شهید می‌شود.. بنده‌ی خدا بودید و به خدا پیوستید. خدانگهدارتان؟ نه! به امید دیدار :)