خدایا اگر در انجام کار خیر نیتم‌ زلال نبود، آن را به کمیِ توشه‌ ام ببخش که هیچ در بساط ندارم محبوبم ..

‌ یا امَلَ المُشتاقین ، یا مَلجأ الآمِلین‌ ، یا غايَةَ آمالِ العارِفين

یا علی نامِ تو بردم نه همی ماند و نه غمّی .

ان معی ربی سیهدین

الهی بگردم برای چشمای نیمه‌ بازِ اون ۵۷ دانش آموزِ شهید .. تصور اینکه صبح مامانش موهاشو شونه کرده و بافته، لباس فرم تنش کرده و بوسه نشونده رو سرش و لقمه‌شو گذاشته تو زیپ دوم کیفش و راهی مدرسه‌ش کرده، تصور این لحظه‌ها رهام نمی‌کنه .. پ.ن : ۱۱۸ دانش آموزِ شهید شد .. آمار جدید رو نمیدونم

‌‌‌ جوری ز چارچوب دلِ قلعه کنده است ‌‌‌ ‌‌ انگار قلعه‌ هیچ زمان در نداشته است ‌ پ.ن : بماند از احوالِ این روزها

به قول معروف؛ دعا حاشیه جنگ نیست، دعا اصل جنگه

من؟ نشسته ام در اتاق، لپ‌تاپ مقابلم و انگشتانم روی کیبورد می‌لغزند تا مقاله‌ی "دیپلماسی انرژی..." را تایپ کنم. می‌نویسم اما ذهنم در واژه به واژه‌ی یک بیت گیر کرده است. چکیده را شروع می‌کنم و تا اواسط خطوط میانی پیش می‌روم: مکانیزم‌های سریع واکنش مانندِ... زیر لب اما زمزمه می‌کنم: جوری زِ چارچوب درِ قلعه کنده است... پلکی میزنم و حواسم را معطوف مقاله‌ای می‌کنم که فقط چهار روز از مهلت ارسالش مانده و تایپ می‌کنم: فرض این پژوهش این است که... و باز زمزمه می‌کنم : انگار قلعه‌ هیچ زمان در نداشته است! پلک بر هم می‌گذارم و صفحه‌ی لپ‌تاپ را می‌بندم. مرا چه به بحران انرژی و نفت و گاز و تحلیل مسائل اقتصاد سیاسی؟! الآن و در این ساحت دلم فقط خواندن اشعار برقعی را می‌خواهد و بس! بعدا می‌آیم و ان‌شاءالله #روایت میکنم از ساعت ده صبحِ امروز و حوادث بعدش .. پ.ن : صفحه‌ی اولِ روز‌نوشت‌های جنگ، فصل دوم!

دلم هوای روضه‌ی حضرت رقیه رو داره . ..

عصا بیفکن :)

گفته بودیم این جنگ، منطقه ای خواهد بود!