ولی اگر یه روزی آخرین پست ملجأ رو هم بنویسم، دلم برای اندر احوالات هایی که نقطه شروعش برمیگرده به چند سال پیش هم تنگ میشه :') ملجأ پر از نوآوری های من‌درآوردی بود که با سطر به سطرش خاطره دارم...

_اللهم‌لک‌الحمد‌حمدالشاکرین لک‌علی‌مصابهم‌....

دل‌چو‌از‌پیر‌ِخرد‌نقل‌ِ‌معانی‌می‌کرد، عشق‌می‌گفت‌به‌شرح‌، آنچه‌بر‌او مشکل‌ بود.

با عقل گشتم هم‌سفر! یک کوچه راه از بی کسی، شد ریشه ریشه دامنم از خار استدلال‌ها

_میل ندارم به هیچ. جز که‌ به‌ سوی‌غَمَش

+ میثم‌! تو دیوانه‌ای؟! _تامردم‌گمان نڪنند دیوانه‌ای، ایمانت‌ کامل نمی‌شود! + اینکه‌فرمودی،حدیث‌ نبوی ست؟ _حدیثِ عشق است :)

حال و هوای آشنای بابِ‌طبع! این احوالاتم آرزوست! :)

_می‌خواهی‌تو‌راازفرجامت‌باخبرکنم‌پیرمرد؟ +دست‌بردارمیثم! مردم‌فکرمی‌کنندحرفهایت‌بیهوده‌ودروغ‌است! تورادیوانه‌می‌خوانند. مکن‌برادر،اسرارِعشق‌فاش‌نکن _دستِ‌خودم‌نیست... عشقِ‌علی‌مجنون‌و‌رسوایم‌کرده... لایکمل‌الایمان‌عبده‌حتی‌یظنون‌الناس‌عنه‌ومجنون. _ این‌که‌فرمودی‌حدیث‌نبوی‌ست؟ +حدیثِ‌عشق‌ست‌بن‌عفیف‌...حدیثِ‌عشق!! [مُختآرنآمِه]

بن‌عفیف: _به‌خداقسم! میثمِ‌تمار،مردِراستگویی‌بود... اوسالهابه‌درخت‌نخلی‌آب‌داد، که‌علی‌ع‌وعده‌کرد، دارِمیثم‌ست... همان‌شدمختار!!

_تا مردم گمان نکنند دیوانه‌ای ایمانت کامل نمی‌شود #میثم‌تمّار

_خداوکیلی وقتی میگی یاامام‌حسن‌مجتبی‌ع‌، یهو آرامش نمی فته تو دلت؟ لبخند نمیشینه رو لبت؟ مشکلات فلنگو نمی‌بندن برن؟ چه میکنه با دلامون؟! :)))) [من‌پر‌ازخاطره‌ها‌بهر‌کرم‌های‌شمام‌‌(لبخند همیشگی)]

+همه‌ش‌ریا.... #باخودمم