تا وارد میدان شد، لشکریان سپر زمین گذاشتند و گفتند: _ ما و جنگ با پیغمبر؟ یا للعجب! لکن رجز که خواند و نامش بر کرانۀ دشت پژواک شد، شمشیر تیز کردند. شاید هم دندان(!) و یک پیرمرد از وسط لشکر فریاد زد _ هرکس ز علی'ع کینه دارد بزند ! و خنده یک لشکر به هوا رفت . . .

جلو رفت و عطر یاس بر دشت پیچید . . . اولین ضربه را که بر پهلویش نشاندند، کوچه باز کردند و چندی بعد، گلبرگ های گل محمدیِ حسین'ع به دست باد سپرده شد . . .

حاجتت رو فقط برای خدا بخواه ولی خدا رو فقط برای حاجتت نخواد #خویشتَن

و ترس ؛ ریشهِ خدا را بندگی نکردن ! #خویشتَن

و الله انبَتَکُم مِنَ الأَرضِ نَباتاً و خداوند شما را همچون گیاهی از زمین رویانید #دلدارم؛الله :)

و صدای خواهرش در صحرا می‌پیچد _ فالله خیر حافظا . . .

خواهرزادم هنوز زوده براش حرف بزنه. به جز بابا و بده و باشه و نه، فقط یه کلمه بلده. آب میخوره، رو نوک پنجه بلند میشه لیوانو می‌زاره رو کابینت و میگه _ حسین

آه از آینه‌بین های مدعایِ نقد پذیری ! در وصف حقایای واژه ها چیزی نمی‌توان گفت. بگذار همان یک جمله کار خودش را بکند. #یک‌ڪلام

اهل‌ نظر‌ تواضع‌ بی‌جا نمی‌کنند ؛ در چشم‌ اهل‌ کبر‌ سراپا‌ غرور باش !

ما همه‌ شکسته‌ایم ؛ چنین‌ است‌ که‌ نور‌ به‌ درون‌ راه‌ دارد .

چیزی که می‌خواستم نشد. ولی به سنت ابتلا اعتماد دارم :)

نیمه شب اگرچه اشکی ریخته می‌شود، صبح فردا لکن نارنجستانی سبز می‌شود #خویشتَن