تو اتوبوس راهیان نور یه نوحه ای شنیدم که بعد از سالها وقتی دیروز یه نوحه ای به گوشم خورد یاد اون افتادم. نمیدونم همونه یا نه ولی هم خیلی آشناست هم حال و هواش شبیه همونه. بر اساس همون قانون نانوشته که هر صوتی یه حال و هوایی داره که گفتنی نیست.

یاد شهید سر جدا دلو می‌بره کرب‌وبلا

چ دوم شخص های جمعی که دوم شخص مفرد شد.

چه پیشوند آقا و خانم هایی که حذف شد . . .

چه شوخی هایی که حریم ها رو از بین برد . . .

عجالتا یک سوال : گر حضوری هم بود همینقدر صمیمی و آزادانه با نامحرم حرف می‌زید؟ ایموجی های قلب و . . . را چگونه ابراز می‌کردید؟ پس از اتمام کلاس می‌نشستید اجداد استاد را مورد لطف قرار می‌دادید؟ حرف هایتان را چگونه پاک می‌کردید؟

سردار حاجی‌زاده : اگر جنگ هشت ساله استکبار جهانی علیه ایران در سال ۱۴۰۰ رخ می‌داد، در کمتر از هشت روز به پایان می‌رسید.

اَخَذَهُ الَّذی أعطانِیَّه : آن کسی که داد، گرفت

انسان چاره ای ندارد جز متعالی شدن

بچه روح بزرگ در لباس کودک است