در سالن نمایشگاه نشسته بودم روی صندلی چوبی داشتم کتاب می خواندم از چند میز آنور تر صدایشان می رسید می گفت_ یه وقتایی یه جوری کار هام تو هم گره می خوره که حس میکنم زندگیم یه کلاف خاکستریه که سر و تهش معلوم نیست... مخاطبش گویی با لبخندی ملیح پاسخش را می‌داد _ که آدم دلش می خواد همه مشغله هاشو هل بده عقب و توکل کنه به خدا... می فهمم چی میگی و منظورت چیه... لبخند زدم و پاراگراف دیگری از کتاب تکیه داده به دستم را خواندم _"هر وقت در زندگی‌ات گیری پیش آمد و راه بندان شد، بدان خدا کرده است؛ زود برو با او خلوت کن و بگو با من چه کار داشتی که راهم را بستی؟ هر کس گرفتار است، در واقع گرفته ی یار است(میرزا اسماعیل دولابی) " [ اَندَر اَحوآلآت]

خندیدم و شانه به شانه اش زدم _ حالا چته غمباد کردی یه گوشه تو فکری؟ نگاهش همچنان نقطه نامعلومی را رصد می کرد و سرش کمی متمایل شد به من _ دارم به چند ساعت پیش فکر میکنم...ناراحتم. چشم درشت کردم و نقاب تعجب به رخ زدم + یعنی داری برای گذشته غصه می خوری؟ چیزی نگفت +چند وقت پیشا یه کتاب می خوندم...هر جمله ش درس معرفت زندگیه...من که خیلی بهره بردم نگاهم کرد و من دست بلند کردم کتاب را از میز کنار پنجره برداشتم... و او پشت جلدش را نگاهی انداخت و خواند همان پاراگرافی که از بس خوانده بودم، از بر بودم: "گذشته که گذشت و نیست، آینده هم که نیامده و نیست. غصه ها مال گذشته و آینده است. حالا که گذشته و آینده نیست، پس چه غصه ای؟ تنها حال موجود است که آن هم نه غصه دارد و نه قصه.(میرزا اسماعیل دولابی)" [اندر احوالات]

گفتم+ یه وقتایی آدم دوست داره بشینه یه گوشه و به ریز و درشت های زندگیش یه مدل دیگه نگاه کنه... اون وقت ته اون همه فکر کردن یه لبخند عمیق بنشونه کنج لبش و بگه خدایا خیلی غفّاری... خیلی ستّارالعیوبی... خیلی رحمانی... خیلی رازقی... خیلی(!) او ولی اشاره ای به کتاب در دستش کرد و شروع به ورق زدن به صفحات قبلش. دو روز تمام نکته برداری می‌کرد از آن کتاب _ تا می گویم شما آدم خوبی هستید، شما می گویید خوبی از خودتان است و خودتان خوبید. خدا هم همین طور است. تا به خدا می گویید خدایا تو غفّاری، تو ستّاری، تو رحمانی و…خدا می فرماید خودت غفّاری، خودت ستّاری، خودت رحمانی و… . کار محبت همین است. خندیدم + کتابه خیلی روت تاثیر داشته ها؟! _ کار خدا بود که اون روزاون اتفاق بیفته و این کتاب به دستم برسه! +پس به قول آمیرزا اسماعیل دولابی کار محبت همین است! (: [ اندر احوالات ]

تکرار کار خوب ---> عادت ---> عبادت ---> معرفت ---> ملکات فاضله‌ --->ولایت

_ ما فَقَدَ مَن وَجَدَک و ما الّذی وَجَدَ مَن فَقَدک؟!(: کسی که تو را یافت، دگر چه چیزی را فاقد است؟ و کسی که تو را فاقد شد، دیگر چه چیزی دارد؟ 🌿💙☕

از ساعت یک و بیست دقیقه چهارشنبه دهم اردیبهشت نود و نه، تا شش و هشت دقیقه صبح در سکوت اتاق... هوای سورمه ای تیره... می نویسد با حس... امضاء: منتظرالمنتظر

بالطبع...

همیشه می گفت _ من آدم مذهبی ای نیستم ولی خدارو دوست دارم... اربعین دلم میخواد برم کربلا... برای ظهور امام زمان دعا میکنم... ایام فاطمیه و محرم هیئت رفتنو دوست دارم... ولی مذهبی نیستم... یه بار به روش لبخند زدم و همراه با پلک زدنی گفتم + اینا همه که تو گفتی یعنی مذهبی ای!(: مذهبی بودن عیب نیست عزیز من! قشنگه!

یکی از قشنگ ترین مداحی های تیک سبز خورده تو دفتریادداشت ذهنم! حزن خاصی داره

دلتنگ تو ام یکسره بی تاب تو این دل(": اللهم عجل لولیک الفرج [ اندر احوالات ]

از عارفی پرسیدند _اگر یقین کنید که بعد از چند دقیقه از دنیا خواهی رفت، چه عملی انجام میدهی؟ تبسمی کرد _ همین کاری که همین الان مشغول انجام آن هستم...ما مکلف به انجام وظیفه ایم پ. ن: (((((": [#او]

بالطبع