مثلِ عطرِ‌ نرگس‌ روی آستینِ‌ بارونزده‌ی پالتوی‌ نخودی رنگ #بِالطبع

_ شاید حق با دیگری باشد! + شک ما را به یقین می‌رساند؟ _ البته اگر به آن بیندیشی! + صحیح است. [ اندر احوالات ]

مثلِ‌ عطرِ‌ فرنی در کاسه‌ گُلِ‌سُرخی #بِالطبع

برای دعاهایت؛ آمین!

اگر اُمُّنا فاطمه ست پس تا محشر اَبانا علیه . . :)

_ ولی الآن باید تو کوچه پس کوچه های نجف قدم می‌زدیم . . . + از بازار‌ نزدیک حرم، دِهین می‌گرفتیم و تو صحنِ حرمِ مولا(ع) افطار می‌کردیم . . . _ چرا اینجاییم ما؟! + چرا نجف نیستیم الآن؟! [ اندر احوالات ]

+ ما الآن نباید اینجا باشیم فاطمه. الآن باید تو خیابونای نجف زیر بارون قدم بزنیم بدون چتر _ ولی من هنوز قشنگ ندیدم صحن و سرا رو... ضریح‌ رو + منم... حسرتشو‌ دارم _ واقعاً! آرامشی که نجف داشت... یادمه شدید سرما خورده بودم برام عجیبه وقتی یادم میاد پام که به نجف رسید با اون حال بد ۷_۸ ساعت تو ماشین نشستن خوب شدم. واقعا خوب شدم. شلوغ بود ولی هیچ صدایی گوش و اذیت نمی‌کرد + انگار واقعا رو بال ملائک بودیم زمین نرم بود هوا خنکای شیرینی داشت. تنها کلمه ای که تو ذهنم اومد با دیدن گنبد مولا: ابهت. انگار ستون آسمون بود‌ و اگه اون گنبد نبود آسمون میوفتاد زمین _ می‌دونی قبلنا می‌دیدم که میگفتن خانه‌ی پدری دوست داشتم بدونم چرا؟ چه حسی اونجا هست که میگن خانه‌پدری؟! + ولی وقتی تجربه کردم دیدم همون امنیت‌ رو داره که از عالم و آدم رونده شی پناه میبری اونجا _ امیدوارم یه‌روزی قدم بزنیم زیر بارون نجف + عطر یاس رو استشمام کنیم زیر بارونِ خنکش _ و پوشیه‌هامون خیس بشه + و قهوه و دِهین دستمون باشه _ و بوی عطر یاس و تلخی قهوه بهترین تلاقیِ عمرمون و رقم بزنه + و هر کدوم‌ یه لنگه‌ ایرپاد تو گوشمون باشه و اینو گوش بدیم : _ حیّ لایموت... تو نجف خدا نشسته روبه‌روت :) + بِعَلیِّ میگه زهرا تو قنوت... حَیِ لایموت :) [ اندر احوالات ]

ما مکلّف به انجام تکلیفیم‌ ؛ نه ضامن نتیجه !

'‏فقط‌زمانی‌سخن‌بگویید‌که‌سخنتان‌ازسکوتتان‌زیباترباشد'!