بارالها به سلامت دارَش... پ.ن : به وقت توکل و توسل و بغض و اندوه

دلم می خواد تو کوچه پس کوچه های ضاحیه قدم بزنم و طفلانِ اندوهناک رو در آغوش بگیرم... پا به پاشون اشک بریزم... روزنامه ها رو زیر و رو کنم به دنبال یه خبر موثق... تهش خسته از فعالیت زیاد رو یه صندلی کنار کافه‌ای رو به خیابون دقایقی چشمامو‌ ببندم.

کاش همچون ۲۰۰۶ بازگردی...

بازنگشتی‌ :')

نَصرُ مِنَ الله وَ فتحُُ قَریب

ولی از این به بعد با یه بغض خاصی سوره نصر رو می‌خونم :)

صدایِ شیونِ بیروت در جهان پیچید . . .

پیوند دیپلماسی و میدان؟!

می‌گفت : دلتنگ نبودی که بدانی چه کشیدم . . .

و فتحُُ قَریب :)

سیدحسن نصرالله می‌فرمود: ما اهالیِ آخرت هستیم‌ و به دنبال آن می‌گردیم :)